Yerma του Lorca, στο θέατρο Αλκμήνη, σε μετάφραση, διασκευή και κείμενο από τον Πάνο Κυπαρίσση. Παίζουν: Σωκράτης Αγγελής, Ντόρα Αυλωνίτου, Βλάσσης Μανάτος, Ηλιάνα Παναγιωτούνη, Ναυσικά Πύρρου, Βασιλική Σκάλκου, Ιωάννα Τζιγκουνάκη.
Ο Λόρκα είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Μου αρέσει ο λυρισμός που έχει η γραφή του, ο τρόπος που εκφράζεται μέσα από τα έργα του, ο δυναμισμός που εκπέμπει, ο σπαραγμός, ο πόνος και η τραγική μοίρα που τον χαρακτηρίζει.
Στη Γέρμα έχουμε μια γυναίκα που δεν μπορεί να αποκτήσει παιδί. Με οδύνη, βαθιά απελπισία, καημό και παράπονο μεγάλο τριγυρνάει μόνη κι έρημη στα δάση ψάχνοντας τη χαμένη της ευτυχία. Επιθυμεί διακαώς να κρατήσει στην αγκαλιά της τον γιο που ποτέ δεν ήρθε, το μωρό που ποτέ δεν θήλασε, το βρέφος που ποτέ δεν ένιωσε να αναδεύεται στη μήτρα της. Ζει με έναν άντρα που ποτέ δεν αγάπησε, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο και την κύρια αιτία για την ατεκνία της.
Εγκλωβισμένη ανάμεσα στα θέλω και τα πρέπει φωνάζει, σπαράζει, απαιτεί το θείο δώρο της μητρότητας. Σπάει σε χίλια κομμάτια όταν βλέπει τις άλλες γυναίκες να κανακεύουν τα παιδιά τους, ζηλεύει που εκείνη δεν έχει αποκτήσει αυτό που τόσο λαχταρά.
Σε ένα απλό, λιτό σκηνικό, με όλους τους ηθοποιούς ντυμένους στα μαύρα, με μουσική υπόκρουση απόλυτα εναρμονισμένη με την υπόθεση και το ύφος του έργου, απολαύσαμε αυτή την εξαιρετική παράσταση βιώνοντας την τραγωδία των μεγεθών και το μέγεθος της τραγωδίας.
Η ηρωίδα μας άγγιξε με την ιστορία της, νιώσαμε αυτό το ανεκπλήρωτο που την κατατρέχει, τη συμπονέσαμε και δεν ήταν λίγες οι στιγμές που θέλησαμε να την πιάσουμε από το χέρι για να της πούμε δύο λόγια παρηγοριάς.
Ένας άδειος γυναικείος κόρφος μοιάζει με άγονη γη που όσο κι αν περνούν τα χρόνια, οι μήνες και οι εποχές εναλλάσσονται από άνοιξη σε καλοκαίρι, από φθινόπωρο σε χειμώνα... επικρατεί πάντα παγωνιά και λειψυδρία. Σαν ένα χωράφι που δεν μπορεί να ευδοκιμήσει τίποτα όσο κι αν το σκάβεις, όσο κι αν το καλλιεργείς, αν δεν είναι καρπερό· αν δεν θέλει να σου δώσει τους χυμούς του δε θα αποδώσει ποτέ.
Μεγάλος καημός να ποθείς να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί και να μη μπορείς. Όσες έχουν παλέψει γι' αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
