Η απαγωγή

Ως κοινωνικό ψυχόδραμα θα χαρακτήριζα το θεατρικό έργο του Ιωάννη Γαβρά Η απαγωγή που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Πρόκειται για την ιστορία ενός πολύ νέου άντρα, του Δημήτρη, ο οποίος αγωνίζεται ανάμεσα σε στερεότυπα, κοινωνικές συμβάσεις, προκαταλήψεις, κοινωνικά μοτίβα, ταμπού και στενομυαλιά προκειμένου να ζήσει τη ζωή που επέλεξε, να βρει απάγκιο, να ξεφύγει από τα αδιέξοδα που στήνονται μπροστά του και να προχωρήσει απελευθερωμένος από στεγανά και άστοχες προκλήσεις.

Αν και πολυπρόσωπο, το έργο εστιάζει ξεκάθαρα πάνω στον βασικό ήρωα και περιστρέφεται γύρω από εκείνον. Οτιδήποτε συμβαίνει στις σύντομες σκηνές του –που λειτουργούν ως αποσπασματικές εικόνες ή ψηφίδες που όλες μαζί ολοκληρώνουν την εικόνα– αφορά τον Δημήτρη, σχετίζεται με εκείνον και προσφέρει το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να «επιβιώσει». Αξίζει να σημειώσουμε δε πως καθένα από αυτά τα πρόσωπα συμβολίζει και κάτι – αν θέλουμε να εμβαθύνουμε αναλύοντας το κείμενο.

Τετράκις εις θάνατον!

Την ιστορία στην οποία αναφέρεται ο συγγραφέας του βιβλίου δεν την γνώριζα, μα ήθελα διακαώς να τη μάθω όταν έπεσε στην αντίληψή μου το βιβλίο του. Ήξερα ότι έχει, στο κείμενό του, παντρέψει την αλήθεια με τη μυθοπλασία και ήθελα να ταξιδέψω στη Μάνη, στη γη των προγόνων μου, να γνωρίσω την Αικατερίνη και να αφουγκραστώ τις βαθύτερες σκέψεις της σχετικά με τις αποτρόπαιες πράξεις της.

Δεν έχασα καιρό. Άνοιξα το βιβλίο και χάθηκα στις σελίδες του. Δεν κατάλαβα πότε έφτασα στο τέλος. Προσπάθησα να κατανοήσω τις πράξεις της δηλητηριάστριας, προσπάθησα να την ψυχολογήσω, μα δεν κατάφερα πολλά. Ήταν διαταραγμένη προσωπικότητα; Ήταν ασταθής νοητικά; Ήταν στεγνή από αισθήματα; Ήταν προσηλωμένη στον απώτερο στόχο της; Μην περιμένετε να σας απαντήσω. Κάθε απάντηση φέρει την προσωπική σφραγίδα του αναγνώστη και πιστέψτε με όλες τους μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους...

Πηνελόπη Δέλτα

Η Πηνελόπη Δέλτα υπήρξε από τις εξέχουσες και σπουδαιότερες Ελληνίδες συγγραφείς, που έμεινε γνωστή μέσα από τα ιστορικά μυθιστορήματά της που αφορούσαν, κατά κύριο λόγο, τα παιδιά και τους νέους.

Ήταν μια σπουδαία φυσιογνωμία που συνέπεσε στις δύσκολες και κρίσιμες ώρες που υπέστη ο ελληνισμός στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Επίσης ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα με κύρος, με δραστήρια και ενεργή συμμετοχή στα διάφορα γεγονότα και στα εθνικά ζητήματα που προέκυψαν.

Τακούνια στον βάλτο

Τακούνια στον βάλτο, στην ταράτσα του Λαμπέτη.

Σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας και Αιμίλιος Χειλάκης.

Παίζουν: Αιμίλιος Χειλάκης, Αθηνά Μαξίμου, Μαριάννα Τουμασάτου, Αλέκος Συσσοβίτης, Δημήτρης Φιλιππίδης.

Τα ψηλοτάκουνα παπούτσια δεν είναι κατάλληλα για περπάτημα σε βάλτο γιατί γλιστράνε, βουλιάζουν και μπάζουν από όλες τις μεριές. Έτσι ακριβώς όπως η πολιτική, οι πολιτικοί αλλά και οι γάμοι.

Δείξε μου ένα χαρακτήρα...

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Άνθρωποι που δεν έχουν αποτύπωμα χαραγμένο και ξεκάθαρο από τη γέννησή τους, αλλά ένα ζωντανό μωσαϊκό εμπειριών, επιλογών και αξιών. Χαρακτήρας και απορίες...

Από τις σχέσεις που χτίζουμε,

τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και σίγουρα

τις αποφάσεις που παίρνουμε όταν κανείς δεν μας παρακολουθεί ή δεν εστιάζει σε εμάς.

Είναι ο τρόπος που αντιδρούμε σε διάφορες καταστάσεις, στην επιτυχία και στην αποτυχία.

Από πού κι ως πού Ψαχνά και Καθενοί Ευβοίας;

Από πού κι ως πού Ψαχνά Ευβοίας;

Έφτασε λοιπόν η ώρα να ξεψαχνίσουμε τα Ψαχνά.

Η λέξη ψαχνό προέρχεται από το αρχαίο επίθετο σαχνός που σημαίνει τρυφερός, μαλακός.

Ιδανικός να μας μιλήσει για το τι είναι ψαχνό είναι ο κυρ Σταύρακας ο ψήστης που ξέρει από καλό κρέας. Ας τον ακούσουμε:

— Ψαχνό παλικάρι μ' είναι εκείνου του κρεατάκι, του τρυφερούδ' πλάι στου κόκκαλο. Έτσι κι είν' καλοψημένους ο μιζές, τραβάς μια γκράπ το κουκκαλάκ' και σου μέν' το λουκούμ' στου χέρ' να πέσ' με τα μούτρα να το 'φχαριστηθείς! Αυτούνο είν' του ψαχνό λεβέντη μ'!

Paco de Lucia: Ο γητευτής των μουσικών υδάτων

Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο αδελφός ενός φίλου μου, που σπούδαζε στην Αγγλία, είχε φέρει ένα LP του Paco de Luci. Ο κιθαρίστας μας ήταν άγνωστος και το LP είχε τίτλο Almoraima. Αυτός ο, διάρκειας τριάντα οκτώ περίπου λεπτών, δίσκος βινυλίου με έκανε να αναθεωρήσω ριζικά τις απόψεις μου για τους κιθαρωδούς.

Οι μέχρι τότε ήρωές μου της ροκ μουσικής έχασαν κάπως την αίγλη τους· οι περισσότεροι τουλάχιστον.

Ο κιθαρίστας και συνθέτης Francisco Gustavo Sánchez Gómez (1947-2014), γνωστός ως Paco de Lucia, είχε γεννηθεί στην πόλη Algeciras της επαρχίας του Cadiz, στην Ανδαλουσία δηλαδή. Από τον Ισπανό κιθαρίστα πατέρα του κληρονόμησε το μουσικό χάρισμα και από την Πορτογαλίδα μητέρα του το καλλιτεχνικό όνομα που τον έκανε παγκόσμια γνωστό. Στον τόπο του, που βρίσκεται στα στενά του Γιβραλτάρ –ή τις στήλες του Ηρακλή– ανάμεσα στον Ατλαντικό και την Μεσόγειο, έχει αφιερώσει μία υπέροχη σύνθεσή του, την ρούμπα Entre dos aguas. Σ' αυτήν ο απειλητικός ωκεανός συναντά αρμονικά την ήρεμη θάλασσα. Ίσως για τον λόγο αυτό περιπλανήθηκε και ο ίδιος ανάμεσα στο φλαμένκο και άλλες μουσικές σχολές. Κατάφερε όμως να υφάνει κομψοτεχνήματα με την μαεστρία του θεού της θάλασσας στις καλές του.

Περιπλανήσεις

Γιώργου Αλεξανδρή

Με θρησκευτική κατάνυξη, ευλάβεια και σεβασμό,

με παθιασμένη νοσταλγία και έντονη επιθυμία

εισήλθε προσκυνητάρης στον ιερό ναό του χρόνου,

ασπάστηκε της μνήμης τις ιερές εικόνες,

γονάτισε μπροστά στον άμβωνα των παρακλήσεων

και είδε σε φως ιλαρό να λάμπουν οι αναμνήσεις.

Η Χρυσούλα Σ. Γεωργούλα για το Φτου σου, κοπελάρα μου!

To Φτου σου κοπελάρα μου! εκδόθηκε τον Μάρτη του 2026 και αποτελείται από δώδεκα διηγήματα με κύριους ήρωες παιδιά και εφήβους, αλλά και δύο αντικείμενα, έναν καθρέφτη και μια κάλτσα. Τα διηγήματα αυτά έχουν εκδοθεί παλιότερα σε διάφορα έντυπα ή ηλεκτρονικά μέσα και αφού ξαναγράφτηκαν, βρέθηκαν στην ίδια συλλογή λόγω της κοινής τους θεματικής, που είναι το ψυχικό παιδικό τραύμα.

Χωρίς ερωτήσεις

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ονειρεύτηκα μια καθαρή υδρόγειο

χωρίς σύννεφα μόλυνσης,

χωρίς νέφος

που ταξιδεύει από πόλη σε πόλη,

απ' τον ένα ουρανό της καρδιάς μου

στον άλλο

Μόνο με όνειρα αμόλυντα