Ο Αλέκος βγήκε απ' τον Παράδεισο

Ο Αλέκος Σακελλάριος (1913-1991) ήταν θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Από μικρός είχε δημοσιογραφικές ανησυχίες (έβγαλε και μαθητική εφημερίδα όσο ήταν στο σχολείο) κι αργότερα εργάστηκε σε σημαντικές καθημερινές εφημερίδες της εποχής. Το 1935 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο που αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία και μετά τη σύμπραξη με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο («οι Διόσκουροι της ελληνικής κωμωδίας») η καριέρα του απογειώθηκε. Περίπου 200 θεατρικά έργα, 60 κινηματογραφικά σενάρια και στίχοι για πάνω από 2000 τραγούδια είναι ο απολογισμός μιας πολύ σημαντικής πορείας.

Ο Δημήτρης Μαλισσόβας, μετά τη μεγάλη επιτυχία της το 2015-2016, ξαναφέρνει κοντά μας την παράσταση που είναι αφιερωμένη στη ζωή και στο έργο του μεγάλου κωμωδιογράφου, βασίζοντάς τη αυτήν τη φορά στο ταλέντο του καλλίφωνου και αεικίνητου Αλέξανδρου Μπουρδούμη και στη γοητευτική παρουσία της Ματίνας Νικολάου.

Ματωμένος γάμος

Με ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το Ματωμένος γάμος του Federico García Lorca, αποφάσισε το Θεσσαλικό Θέατρο να γιορτάσει τα 50 χρόνια ζωής και προσφοράς στα θεατρικά δρώμενα.

Μια πολύ φιλόδοξη προσπάθεια αυτή η παραγωγή, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου Κώστα Τσιάνου και ένα πολύ καλό καστ που πλαισιώνει αυτή την προσπάθεια.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

ΝΤΡΑΒΑΛΑ

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από αηδία. Ένας χείμαρρος μολυσμένων υδάτων ξεχύθηκε από την τσαλακωμένη μου αύρα και κατευθυνόταν στην σκοτεινή λατσίδα της σαρκαστικής λογοτεχνίας. Η κύρια σκηνή του έργου, στην δεξιά στήλη εκτυλίσσεται σ' ένα εστιατόριο ελληνικό στην κεντρική Γερμανία με το προκλητικά ειρωνικό όνομα Μύθος. Ένα κτήριο του ογδόντα, σαν να ήταν τέσσερα κουτιά το ένα πάνω στ' άλλο, με μια κεραία τηλεπικοινωνίας στην κορυφή του, να προκαλεί ταράκουλο στους εγκεφάλους των κατοίκων του και να εκτυλίσσονται σκηνές φαρσοκωμωδίας εντελώς αληθινές και τρισχαριτωμένα εξευτελιστικές. Πώς καταφέραμε και μαζευτήκαμε εκεί όλες οι καρικατούρες της ζωής, μόνο αυτή η επιβλητική κεραία μπορεί να το εξηγήσει. Ήταν ο πόλος έλξης των γελοίων. Εξέπεμπε ραδιοκύματα στην συχνότητα της πλάκας ώστε με τρόπο ανεπαίσθητο να μας βαρά στο κεφάλι και να μας κάνει να σερνόμαστε μέχρι τη βάση της σκάζοντας στα χαχανητά από την αυτογελοιοποίηση. Οι ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας ήταν μια γερμανική τετραμελή οικογένεια που χλαπάκιαζαν, ρούφαγαν, μεθοκοπούσαν, καυγάδιζαν, φούμαραν και ροχάλιζαν.

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω του Eduardo de Filippo. Τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Ταμίλλα Κουλιέβα.

Παίζουν: Δανάη Παππά, Θανάσης Κουρλαμπάς, Δημήτρης Παπανικολάου, Ταμίλλα Κουλιέβα, Ιάσων Βροχίδης, Πάνος Κλάδης, Μιχάλης Πανάδης.

Βάδιζες

Πέτρου Βελούδα

Βάδιζες πάνω

στα ίχνη της σιωπής

Τα χέρια σου γέρικα δέντρα

σαν σε στάση ικεσίας το κουράγιο σου...

Βάδιζες με έναν ίσκιο

SoftTop's Gathering Dust (Crafting Room, 2026)

Σαν το καλό κόκκινο κρασί!

Ατμόσφαιρα από τα πίσω δωμάτια μιας pub. Κεριά που τρεμοπαίζουν στους τοίχους, ένα ποτήρι κόκκινο κρασί που κατεβαίνει αργά στον λαιμό και λίγοι μεζέδες στη μέση του τραπεζιού. Αν οι SoftTop μπορούσαν να χωρέσουν αυτή την εικόνα μέσα σε έναν δίσκο, θα είχαν πετύχει το ακατόρθωτο. Για να είμαι όμως, ειλικρινής, πλησιάζουν πολύ.

Το επταμελές σχήμα από το Brighton, που δημιουργήθηκε μόλις τον Μάρτιο του 2023 από τον Miles Goodall, κάνει το ντεμπούτο του με το Gathering Dust, έναν δίσκο που αρχικά δείχνει να κινείται στον χώρο της indie. Όμως αυτή είναι μόνο η επιφάνεια. Γιατί όσο προχωρά η ακρόαση, τόσο αποκαλύπτεται ένας ήχος πολύ πιο σύνθετος, γεμάτος jazz, folk και blues αποχρώσεις, ενορχηστρώσεις που αναπνέουν και μια αισθητική που αποφεύγει την επιτήδευση. Είναι ένας δίσκος που δεν «φωνάζει» για να τραβήξει την προσοχή, αλλά σε κερδίζει σχεδόν αμέσως.

Η αρχή γίνεται με το Into a Dream. Ένα λιτό πιάνο ανοίγει την αυλαία και δημιουργεί την αίσθηση ότι όλα θα κυλήσουν ήρεμα. Είναι σχεδόν σαν μια πρόσκληση να αφήσεις για λίγο έξω τον κόσμο. Μόνο που οι πραγματικές προθέσεις του συγκροτήματος αποκαλύπτονται στο Your Aching Words, όταν μπαίνει η φωνή του Goodall και αρχίζει να χτίζεται ο συναισθηματικός πυρήνας του άλμπουμ. Από εκεί και πέρα, τραγούδια όπως το Layla's House δείχνουν γιατί οι SoftTop ξεχωρίζουν. Οι ενορχηστρώσεις είναι πλούσιες χωρίς να γίνονται φορτωμένες, κάθε όργανο έχει τον χώρο του και τίποτα δεν μοιάζει περιττό. Υπάρχει μια διακριτική πολυτέλεια στον τρόπο που εξελίσσονται οι συνθέσεις, σαν να ακούς ένα συγκρότημα που ξέρει ακριβώς πότε πρέπει να μιλήσει και πότε να αφήσει τη σιωπή να κάνει τη δουλειά της.

Κάτω όμως από αυτή τη ζεστή ηχητική κουβέρτα κρύβεται μια ιστορία πολύ πιο σκοτεινή. Οι στίχοι ακολουθούν έναν άνδρα που χάνει τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα και εξερευνούν το κενό, την αποξένωση και την αίσθηση ότι ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει ενώ εκείνος έχει ήδη φύγει. Ο Goodall δεν προσπαθεί να δραματοποιήσει την αφήγηση. Την αφήνει να μιλήσει από μόνη της, και ίσως γι' αυτό γίνεται ακόμα πιο δυνατή.

Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη πρόκληση του Gathering Dust. Είναι πολύ εύκολο να παρασυρθεί κανείς από τον ατμοσφαιρικό ήχο και να το αντιμετωπίσει ως έναν ακόμη δίσκο ιδανικό για χαλαρές βραδιές. Αν όμως δεν δώσεις σημασία στους στίχους, χάνεις σχεδόν τη μισή εμπειρία. Η μουσική σε καθησυχάζει, ενώ η ιστορία που αφηγείται κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Για πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ, το Gathering Dust είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικό. Οι SoftTop δείχνουν ότι έχουν ήδη διαμορφώσει τη δική τους ταυτότητα και αποδεικνύουν πως η μουσική σκηνή του Brighton εξακολουθεί να παράγει συγκροτήματα με προσωπικότητα και ουσία.

Κορυφαίο τραγούδι: Rearview Mirror

Τελικά, λέω πως οι SoftTop μάλλον δεν θα γεμίσουν στάδια, αλλά πιθανότατα ούτε οι ίδιοι ενδιαφέρονται γι' αυτό. Η μουσική τους μοιάζει φτιαγμένη για μικρούς χώρους, χαμηλό φωτισμό, ποτήρια που γεμίζουν ξανά και ακροατές που προτιμούν να ακούσουν πραγματικά έναν δίσκο αντί να τον έχουν απλώς ως μουσική υπόκρουση. Αν αυτός είναι ο στόχος τους, τότε το Gathering Dust τον πετυχαίνει με χαρακτηριστική άνεση.

Βγάλτε λοιπόν το κόκκινο κρασί, γεμίστε τα ποτήρια και αφήστε την υπνωτιστική εμπειρία να ξεκινήσει.

Γιώργος Μπιλικάς

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Ερασιτεχνικό θέατρο: Ελκυστικό, ενδιαφέρον, συναρπαστικό

Τι κάνει το ερασιτεχνικό θέατρο, διαφορετικό από άλλες μορφές ερασιτεχνικής δημιουργικότητας;

Είναι η πρόκληση που απαιτεί να εκτεθείς, όταν μια ζωή έχεις μάθει να φυλάς σαν εφτασφράγιστα μυστικά συναισθήματα και σκέψεις. Τώρα καλείσαι να τ' αφήσεις να φανούν ξανά και ξανά. Πρώτα σε σένα, μετά στους συμπαίκτες σου και τέλος στο κοινό. Κι είναι αυτή η διαδικασία, το ξάφνιασμα (είμαι εγώ έτσι;), το μοίρασμα (θα το κάνουμε μαζί) και η απλοχεριά (δικό σας) που καμία άλλη δημιουργία δεν μπορεί να σου αποκαλύψει. Και μετά όλα τα γνωστά και μη εξαιρετέα: το ερασιτεχνικό θέατρο απαιτεί διαρκή δέσμευση, συνεργασία και ανιδιοτέλεια. Οι ερασιτέχνες αφιερώνουν χρόνο και κόπο από αγάπη για το θέατρο και όσα προσφέρει ως κοινή δημιουργία: νέες φιλίες, κοινωνικοποίηση και φυσικά προσωπική εξέλιξη.

Stand upάντεχα

Η υπέροχη Ελένη Γερασιμίδου στις επάλξεις για μία ακόμα φορά, προσφέροντάς μας το ξεχωριστό ταλέντο της αυτή τη φορά τολμώντας ένα stand up comedy συνοδευόμενη από το θεατρικό της ήμισυ Αντώνη Ξένο. Το όμορφο θέατρο Από Κοινού, χώρος που έχει φτιαχτεί με πολύ μεράκι, αγάπη και κόπο, φιλοξενεί για το φετινό καλοκαίρι το Stand upάντεχα με μοναδικό σκοπό να δροσίσει, να διασκεδάσει αλλά και να μας μεταφέρει τα κακά κείμενα με ξεχωριστό τρόπο.

Μετά την αντάρα

Το όνομά μου είναι Ανδρομάχη Μασούρου και η δεύτερη ποιητική συλλογή μου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν με τίτλο Μετά την αντάρα. Η πρώτη ποιητική συλλογή –ω, τι παράδοξο!– ονομαζόταν Αντάρα. Αν το πρώτο βιβλίο μου ήταν κορίτσι, θα ήταν ένα λιγνό πλάσμα με μακριά μαλλιά, βλέμμα καθαρό αλλά πονεμένο, περικυκλωμένο από σύννεφα, με αποτέλεσμα ούτε εκείνο να μπορεί να δει ξεκάθαρα το περιβάλλον τοπίο, ούτε οι άλλοι ν' αντικρίσουν με διαύγεια την πραγματική εικόνα του κοριτσιού.

Άνοιγε κάθε μέρα όλα τα παράθυρα,

Για να μπάζει αγάπη.

Αέριζε τη φωλιά,

πάντα εκείνη.

(εισαγωγικοί στίχοι)

Το βιβλίο Μετά την αντάρα θα ήταν μια γυναίκα, για την ακρίβεια μια αμαζόνα, με δυνατό κορμί και μυαλό, ξεκάθαρη ματιά, δυναμική παρουσία, που ξέρει τα όπλα της και δε φοβάται να χαμογελάσει.

Η εσχάτη παρουσία

Ο συγγραφέας των τίτλων Ανελκύστε τη Σελήνη, Η προφητεία της Ατλαντίδας, Άκρον, Φάρος σκιών, Λίλιθ και Λασθινία και άλλων, ο Μιχάλης Γριβέας, μας παραδίδει στην κυκλοφορία το νέο του βιβλίο Η εσχάτη παρουσία, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελκυστής.

Πρόκειται για μία νουβέλα φαντασίας, που θα διαβάσετε απνευστί, και αφορά την ιστορία του κόσμου, από τη γέννησή του ως το μακρινό μέλλον μέσω της Δευτέρας παρουσίας. Συγκεκριμένα, ένας μετάνθρωπος, που δεν κατονομάζεται, αφήνει σε εμάς ένα γράμμα-μαρτυρία όπου μας μιλάει για όσα έγιναν χιλιάδες έτη μετά από τους δικούς μας χρόνους σπάζοντας τους νόμους του χρόνου – όπως εμείς τον γνωρίζουμε και τον ορίζουμε. Η νέα αποκάλυψη δεν μοιάζει με καμία άλλη ήδη γνωστή μας ενώ οι άνθρωποι, σε αυτή την τόσο μακρινή εποχή, έχουν εξελιχθεί υπερβολικά νικώντας κάθε νόμο της φύσης προς όφελός τους εκτός από έναν: τον θάνατο. Ως εκ τούτου, όταν εμφανίζεται ο Ιησούς κληροδοτώντας τους την επιθυμία του, δηλαδή: Άνθρωποι, αναστήστε εσείς όλους τους νεκρούς προγόνους σας και θα σας χαρίσω την αθανασία, ξεκινά η μέγιστη επιχείρηση επαναπροσδιορισμού τους όπως και η αναβίωση του χριστιανισμού και των μυστηρίων. Το κατόρθωμα όμως δείχνει άπιαστο για πλήθος λόγων, που θα βρείτε στο πόνημα αλλά δεν θα σας αναφέρω, και ο χρόνος πλησιάζει στο τέλος του. Η απομάκρυνση από αυτό τον στόχο, με την αξιωματική δυσκολία, αυξάνει τις εντάσεις κι έτσι ξεσπά η επανάσταση.