Leave The Wave

Πώς ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;

Leave The Wave: Το μουσικό μας ταξίδι ξεκίνησε το 2022, αρχικά απλώς παίζοντας μαζί σε τζαμάρισμα χωρίς να σκοπεύουμε να φτιάξουμε μπάντα. Με τον καιρό, οι ιδέες άρχισαν να παίρνουν μορφή, γράψαμε τα πρώτα μας κομμάτια και τελικά δημιουργήσαμε τη μπάντα όπως είναι σήμερα.

Οι εύθυμες κυράδες (του Ουίνζορ)

Η Μαίρη Βιδάλη ανεβάζει το κλασικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Οι εύθυμες κυράδες.

Η καλή ηθοποιός, ως θιασάρχης, αναλαμβάνει την παραγωγή στο όμορφο θέατρο Διάχρονο, που φιλοξενεί την παράσταση, με δώδεκα ηθοποιούς επί σκηνής και μεταφέρει την κωμωδία σε μορφή μιούζικαλ – όντως μεγάλη λάτρης του σαιξπηρικού θεάτρου αφού είναι η τέταρτη φορά που ανεβάζει παράσταση του μεγάλου συγγραφέα.

Σωκράτης: Τι θα έλεγε σήμερα

Είναι το πιο έξυπνο και ευφυές βιβλίο που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

Το πώς κατάφερε ο συγγραφέας και «πάντρεψε» τη φιλοσοφία με το διαδίκτυο και την τεχνητή νοημοσύνη, αυτό δεν μπορώ να σας το αποκαλύψω.

Μέσα στο μυαλό σου: Έρωτας και χάος

Με μια διαφορετική προσέγγιση, η ψυχολογία συναντά το θέατρο σε μια ιδιαίτερη παράσταση που σκοπό έχει να δείξει την ψυχοσύνθεση ενός ζευγαριού του σήμερα μέσα από την ματιά ενός κοινού που συμμετέχει ενεργά.

Το Μέσα στο μυαλό σου είναι ένα δημιούργημα του ψυχολόγου Γιώργου Λάγιου, που ειδικεύεται στην γνωστική συμπεριφορική θεραπεία και στην ψυχοσεξολογία. Έχοντας γράψει αρκετά βιβλία σχετικά, αποφάσισε να κάνει γνωστότερο τον τρόπο προσέγγισης μιας ψυχοθεραπείας μέσα από το θέατρο, με μεγάλη επιτυχία στον πρώτο κύκλο και συνεχίζει με τον δεύτερο.

Επικίνδυνος οίκτος

Ένα από τα κορυφαία μυθιστορήματα στον κόσμο, που συνάρπασε όσους το διάβασαν, είναι ο Επικίνδυνος οίκτος, που έγραψε το μακρινό 1939 ο Stefan Zweig. Επιτέλους, με ευθύνη της εταιρείας Θέσις, που έχει αναλάβει την παραγωγή, θα το δούμε για πρώτη φορά στο ελληνικό θέατρο πλαισιωμένο με πολύ καλούς ηθοποιούς και με σκηνοθέτη την έμπειρη Κερασία Σαμαρά. Το θέατρο Χώρος φιλοξενεί αυτή την παράσταση, ένας χώρος που προβάλει το ποιοτικό θέατρο.

Η πτώση μου

Χρήστου Ντικμπασάνη

Όπου ταξίδεψα στην υδρόγειο

συνάντησα μόνο αδιαφορία, ανευθυνότητα

και ξαφνικές αλλαγές του καιρού

που δεν ενέπνεαν καμιά εμπιστοσύνη

στο ανθρώπινο γένος

Είμαι βέβαιος πως το πρόσωπό μου

Εμμονή

Πέτρου Βαζακόπουλου

Τον έπιασε από το γιακά και τον πέταξε στον βρόμικο τοίχο του συνεργείου. Μερικά εργαλεία ταρακουνήθηκαν και έφυγαν από τη θέση τους κάνοντας εκείνο τον βαρύ μεταλλικό θόρυβο, ώσπου έπεσαν τελικά στο πάτωμα.

Ήταν δυο αχώριστοι φίλοι, αλλά αυτή τη φορά πιανόντουσαν στα χέρια. Μόνο ο ένας ήξερε τον πραγματικό λόγο και ήταν τυφλωμένος από ζήλια και τώρα κόντευε να σπάσει το κεφάλι του καλύτερού του φίλου απλά επειδή ξεστόμισε εκείνες τις λέξεις.

«Καλά ρε φίλε τρελάθηκες; Τι έπαθες ξαφνικά;»

«Μη το ξαναπείς αυτό άκουσες; Μην τολμήσεις να την πεις έτσι».

«Τι είπα ρε φίλε; Μπορείς να μου εξηγήσεις τι είπα; Δεν σε καταλαβαίνω».

«Την επόμενη φορά που θα πεις κάτι αντίστοιχο θα σε φυτέψω κάτω από το έδαφος, με άκουσες;»

Έσφιγγε κι άλλο τα χέρια στο τζάκετ του φίλου του τόσο που τα χέρια του άρχισαν να μουδιάζουν. Αυτό μαζί με την τρομάρα που είχε πάρει στα μάτια ο κολλητός του, τελείωσε τον τσακωμό και χαλάρωσε το σφίξιμο της λαβής του αφήνοντάς τον να ανασάνει.

Αρχαίο δράμα

Το αρχαίο δράμα, όπως έλεγε και ο Αλέξης Μινωτής, είναι ένα διαρκές παρόν, είναι διαχρονικό και θίγει μεγάλα θέματα για τον άνθρωπο, την ανάγκη του –όχι τη βιολογική, βέβαια, μα– την συναισθηματική και την τάση που έχει για να ξεφύγει από τη μοίρα του. Οι ήρωες στο αρχαίο δράμα ζουν και βιώνουν καταστάσεις έντονες που η θεματική τους δεν έχει καμία σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος σε όλα τα μέρη του πλανήτη. Το θέμα είναι, αν η αρχαία τραγωδία, που θεωρείται το άλφα και το ωμέγα του θεάτρου, έχει αναγνωστικό κοινό ή θεατές να τιμούν τις παραστάσεις αρχαίου δράματος που ανεβαίνουν.

Η γέννηση ενός φασίστα: Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου

Μια, δυστυχώς, αληθινή ιστορία για έναν άνθρωπο που προσπάθησε να αποφύγει έξυπνα τις συνέπειες μιας αποτρόπαια πράξης. Ένα έργο που γράφτηκε από τον εξαιρετικό Νίκο Κούνδουρο που τότε ήταν στο Λονδίνο, μακριά από τη Χούντα που δυνάστευε την Ελλάδα.

Μια συγκλονιστική υπόθεση μιας δολοφονίας από έναν φοιτητή νομικής, που σκότωσε με φρικτό τρόπο την επί τρία χρόνια σχέση του αφού έκανε σεξ και ύστερα την πέταξε από τον τρίτο όροφο του ξενοδοχείου για να σκάσει στο πεζοδρόμιο νεκρή, με πρόφαση ότι η γυναίκα εξυπηρετούσε σκοτεινές δυνάμεις που αυτός μόνο είχε αναγνωρίσει.

Ορφέας Ζάχος

Μια ξεχωριστή περίπτωση ηθοποιού που, ενώ η διαδρομή του ως ηθοποιός ξεπερνάει τις τέσσερις δεκαετίες, από προσωπική του επιλογή, δεν γνωρίζαμε τίποτα για εκείνον αφού φρόντισε, σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, να απασχολεί με τους ρόλους του και με τίποτα άλλο. Μακριά από δημόσιες εμφανίσεις και κοσμικότητες, ο Ορφέας Ζάχος, υπήρξε ίσως ο πιο αθόρυβος ηθοποιός του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου με εξίσου σημαντική πορεία στα θεατρικά τεκταινόμενα του τόπου μας.