Ζητείται φωνή

Άννας Σιμιτσοπούλου Ζητείται φωνή
Η διάγνωση του γιατρού
το αναφέρει ξεκάθαρα:
«Τα αναπάντεχα σφιξίματα
οφείλονται στην κατάποση…
φωνής».
Κάπως έτσι ξεκινά το ποιητικό ταξίδι με τη συλλογή της Άννας Σιμιτσοπούλου Ζητείται φωνή, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Και ποιος δεν έχει καταπιεί τη φωνή του; Και ποιος δεν έχει χάσει τη φωνή του; Υπάρχει, άραγε, κανείς που δεν έχει σιωπήσει; Υπάρχει κάποιος που δεν ακούστηκε;
Blogger Widgets

Κάτω από το ηφαίστειο: Γεωγραφικός περίπατος στην Καμπανία

Πομπηία

Ο τίτλος του περιπάτου είναι δανεισμένος από το υπέροχο μυθιστόρημα Under the Volcano του Malcolm Lowry[1] που διαδραματίζεται κάτω από ένα άλλο ηφαίστειο· το Ποποκατέπετλ (Popocatépetl), στο Μεξικό. Το δικό μας είναι ο Βεζούβιος. Ξέρουμε βέβαια ότι βρίσκεται πολύ πιο κοντά σ' εμάς, τόσο γεωγραφικά όσο και πολιτιστικά. Λιγότερες από δύο ώρες χρειάζονται για να πας αεροπορικά περισσότερα από τρεις χιλιάδες χρόνια πίσω.

Για να βρεθούμε κάτω από το ηφαίστειο του διαρκώς μεθυσμένου Lowry ή του alter ego του, του Βρετανού πρόξενου Geoffrey Firmin, ούτε που ξέρω πόση ώρα θα χρειαζότανε και σίγουρα θα κόστιζε πολύ πιο ακριβά. Φαντάζομαι πάντως ότι θα ήταν συναρπαστική εμπειρία· χωρίς να πίνουμε μεσκάλ όμως, για να θυμόμαστε και τίποτα μετά την επιστροφή. Παραβλέπω το γεγονός ότι ο πρόξενος πέθανε εκεί την «ημέρα των νεκρών».

Γυμνά παράθυρα

Γιάννη Κίντζιου

Έργο τέχνης Βούλας Λασπιά-Καμάρα (1927-2022)

Μια βουτιά η ζωή, όσο κρατάει μια ανάσα
Με τους πόθους μπροστάρηδες και τους φόβους βαρίδια
Ελπίζουμε σε έναν ευτυχισμένο θάνατο στην αγκαλιά μιας αγάπης

Η Μαρία Σταυροπούλου και το Ψάχνοντας ανθρώπους

Μαρίας Σταυροπούλου Ψάχνοντας ανθρώπους και φωτογραφία της ίδιας

Το Ψάχνοντας ανθρώπους αποτελεί την πρώτη μου εκδοτική απόπειρα. Εκδόθηκε το 2015 και επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν διανύοντας την τρίτη του έκδοση. Πρόκειται για μία νουβέλα-εσωτερικό μονόλογο που αποτελείται από 36 σκηνές-κεφάλαια.

Γράφτηκε σε μία κομβική στιγμή της ζωής μου και η συγγραφή του δεν με κούρασε καθόλου. Ήταν λες και όλα όσα ήταν μέσα μου, περίμεναν ανυπόμονα να βγουν στο χαρτί και να με βγάλουν από την προσωπική μου φυλακή.

Γιώργος Γιαννακόπουλος: Η συγγραφή δεν είναι καταφύγιο. Είναι σύγκρουση.

Γιώργου Γιαννακόπουλου Ο τελευταίος κύκλος του Μιχαήλ και φωτογραφία του ίδιου

Ο Γιώργος Γιαννακόπουλος μιλάει για την έμπνευση που δεν ελέγχεται, την αλήθεια που δεν χαρίζεται και την ανάγκη να πας μέχρι τέλους.

Η γραφή, για τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, δεν είναι μια ήρεμη διαδικασία. Δεν είναι χώρος για να τακτοποιεί σκέψεις, αλλά για να τις διαλύει και να τις ξαναχτίζει από την αρχή. Ξεκινά από μια ανάγκη, αλλά δεν μένει εκεί. Γίνεται μια εσωτερική κίνηση που τον οδηγεί σε περιοχές που δεν ελέγχει. Δεν πιστεύει στο τυχαίο, δεν πιστεύει στη «μέθοδο». Πιστεύει σε κάτι που δουλεύει από μέσα και ζητά χώρο για να εκφραστεί. Οι χαρακτήρες του δεν είναι εργαλεία, είναι προεκτάσεις αυτής της διαδικασίας. Η σιωπή δεν είναι επιλογή, είναι απαραίτητη συνθήκη. Και η συγγραφή, τελικά, δεν είναι τρόπος να πει κάτι, αλλά είναι τρόπος να φτάσει σε κάτι που δεν ήξερε ότι υπάρχει.

Οι στρατηγικές του έρωτα

Φωτογραφία θιάσου της παράσταση Οι στρατηγικές του έρωτα σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη

Η λανθάνουσα σεξουαλικότητα στο προσκήνιο με την εξαιρετική κωμωδία καταστάσεων, γραμμένη το μακρινό 1707 από τον Τζορζ Φαρκιουάρ, που σόκαρε το κοινό με το θράσος της ελεύθερης σεξουαλικότητας που προβάλλεται στην αρχή της περιόδου του διαφωτισμού.

Οι στρατηγικές του έρωτα είναι μια κωμωδία καταστάσεων, παρεξηγήσεων, τολμηρή, αποκαλυπτική και αστεία σατιρίζοντας τα κακώς κείμενα μιας κοινωνίας που έχει ξεφύγει από τα όρια της ηθικής και πειραματίζεται εκτός ορίων αναζητώντας την ηδονή σε σκοτεινά μέρη, κρυμμένη καλά πίσω από τον καθωσπρεπισμό και την υποκρισία. Σε αυτό το πλαίσιο στηρίζεται μια κωμωδία από τις πιο πετυχημένες και παρουσιάζεται και στο ελληνικό κοινό με πολύ καλή επιλογή των ηθοποιών και με έναν εξαιρετικό σκηνοθέτη, τον Τάσο Πυργιέρη, που έχει αναλάβει και την δραματουργική επεξεργασία.

Beast

Beast από τον Ράσελ Κρόου και τον Ντέιβιντ Φριγκέριο, σε σκηνοθεσία Τάιλερ Άτκινς [φωτογραφία συντάκτριας]

Beast
από τον Ράσελ Κρόου και τον Ντέιβιντ Φριγκέριο, σε σκηνοθεσία Τάιλερ Άτκινς, με τον Ράσελ Κρόου ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Μαζί του οι Luke Hemsworth, Daniel MacPherson.

Ο θρύλος των ΜΜΑ Πάτον Τζέιμς επιστρέφει στο ρινγκ όταν ο αδερφός του κινδυνεύει. Η επανένωση με τον παλιό του προπονητή Σάμι θα φέρει και το τελικό αποτέλεσμα.

Η Σπυριδούλα Μπάτζιου και Τα ψυχολογικά μας

Η δημιουργός των podcast Τα ψυχολογικά μας Σπυριδούλα Μπάτζιου

Φιλοξενούμενη στο σημερινό μας άρθρο είναι η δημιουργός των podcast Τα ψυχολογικά μας Σπυριδούλα Μπάτζιου!
Ελάτε να τη γνωρίσουμε!

Τι θα πρέπει να γνωρίζουν οι αναγνώστες μας για την Σπυριδούλα Μπάτζιου;
Σπυριδούλα Μπάτζιου: Αν και έχω σπουδάσει Πληροφορική και εργάζομαι ως Προγραμματίστρια, θα έλεγα ότι έχω μια έντονα καλλιτεχνική φύση. Το ανήσυχο πνεύμα μου εκφράζεται μέσα από τη μουσική, τραγουδώντας και παίζοντας κιθάρα και πιάνο, μέσα από τη συγγραφή, δημοσιεύοντας τα δικά μου στιχάκια στο προφίλ μου στο Instagram soul.matequotes και φυσικά από το podcast μου «Τα ψυχολογικά μας».

Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων


Χρυσούλας Διπλάρη

Χρυσούλας Διπλάρη Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Ελένη Κοκκάλα (oύτι)


Η Ελένη Κοκκάλα είναι ανήσυχο πνεύμα…

Αφού πειραματίστηκε με μπουζούκι, φλάουτο και διάφορα άλλα στο Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης, κατέληξε να πάρει το πτυχίο της από το Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου, με ειδίκευση στο ούτι. Γιατί ούτι; «Ακόμα το ψάχνω… ίσως γιατί είναι πιο "ελεύθερο" μουσικά από άλλα όργανα, από το μπουζούκι ας πούμε…», εξομολογείται.

Hyperspace ή αλλιώς

Οι Ζήσης Λαγιόκαπας, Γεωργία Νικητοπούλου, Γιώργος Σιαφάκας και Σάντρα Χατζηαλεξίου στην παράσταση Hyperspace ή αλλιώς

Το φεστιβάλ Off-Off Athens είναι πια θεσμός. Κάθε χρόνο και καλύτερο· τουλάχιστον τα τρία χρόνια που παρακολουθώ αρκετές από τις παραστάσεις διαπιστώνω διάφορες χρόνο με τον χρόνο.

Το θέατρο Επί Κολωνώ, φιλόξενο, ιδιαίτερο και όμορφο, φιλοξενεί την τέχνη, την έκφραση, τη δημιουργία, την ανάγκη και τα θέλω νεαρών ανθρώπων ώστε να παρουσιάσουν το ταλέντο τους.

Στην έναρξη αυτής της εκδήλωσης παρακολούθησα το Hyperspace ή αλλιώς την Δανάης Λιοδάκη από την θεατρική ομάδα Group thea-try, ξεκινώντας τις παραστάσεις με ένα δυνατό χαρτί που θα ρισκάρω να πω ότι θα είναι στις παρουσιάσεις που θα ξεχωρίσουν.