Ελένης Σταθοπούλου
στις θάλασσες και στις ηπείρους,
ψυχή ανθρώπου κρεμασμένη φλάμπουρο
αθώου κι ανυπεράσπιστου
στης επιταχυνόμενης και βέβηλης
Κομμάτια πέφτει η ζωή
κομμάτια και τα όνειρα,
κρυστάλλινου λαμπρού δοχείου θρύψαλα,
στην αδηφάγο τράπεζα των άνομων
Με άποψη πολιτικής νεοφιλελεύθερης
συντρίμμια σκόρπισε κακός αέρας
τα δικαιώματα στους πέντε ανέμους,
μεταστρέφοντας σε ήττες της εργασίας νίκες.
Γυρίζοντας του χρόνου η ανέμη
μεσαίωνα καιρούς ξωπίσω φέρνει,
με αλυσίδες δένοντας εργάτες
σε σύγχρονα παζάρια δουλεμπόρων.
Τιμάται ο ατίμητος νομάδας,
ο πρόσφυγας ή μετανάστης,
στης ανάγκης τον ζυγό δεμένος
στον κορβανά των άπληστων αργύρι
νυχθημερόν να ρίχνει έναντι
τιμής ισόποσης τροφής προς επιβίωση,
κοιμώμενος σε κλίνη χαμερπή.
Πού να στραφούμε και για πού ν' αρμενίσουμε
μεγάλοι και μικροί της εποχής;
Χωμένος και χαμένος βίος στον λαβύρινθο
αλγόριθμων και σειριακών αριθμών,
χωρίς πυξίδα ομορφιάς και πίστης,
παραπατώντας στην ισχύ της τεχνητής νοημοσύνης
πώς και πού άραγε θα βρει προσανατολισμό σοφίας;
🌱
Copyright © Ελένη Σταθοπούλου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Barbara Kroll



