.gif)
Πώς ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;
Κωνσταντίνος Χατζηπολυκάρπου: Όπως σε όλα τα ταξίδια, χρειάζεται κάτι που σε «σπρώχνει» για να κάνεις την αρχή. Η ενασχόλησή μου με την τραγουδοποιία ξεκίνησε από την ανάγκη για έκφραση. Για να μοιραστείς συναισθήματα που, καμιά φορά, δεν είναι εύκολο να τα πεις με λόγια.
Από πού εμπνέεστε; Τι πυροδοτεί τη δημιουργικότητά σας;
Κ.Χ.: Τα ερεθίσματα πάντα προέρχονται από βιώματα αλλά και αυτά που αφουγκράζομαι ως παρατηρητής, από προσωπικά βιώματα τόσο και από επιρροές της καθημερινότητας και του ευρύτερου περιβάλλοντος.
Αν δεν υπήρχε η μουσική στη ζωή σας, τι θα μπορούσε να την αντικαταστήσει; Με τι θα είχατε ασχοληθεί αν δεν είχατε τη μουσική;
Κ.Χ.: Αν δεν υπήρχε η μουσική, νομίζω θα έψαχνα πάλι έναν τρόπο να αφηγούμαι ιστορίες και να εκφράζω όσα νιώθω. Η μουσική υπάρχει παντού ακόμα και σε άλλες μορφές έκφρασης μέσα από τις ραδιοφωνικές εκπομπές ή δημιουργικό περιεχόμενο. Αυτό που θα μου έλειπε περισσότερο θα ήταν η «γέφυρα» επικοινωνίας που δημιουργεί η μουσική με τον κόσμο, όσο και ο τρόπος που εκφράζομαι μέσα από αυτή.
Πείτε μας δυο λόγια για τη νέα σας δουλειά.
Κ.Χ.: Η νέα μου δουλειά είναι ένα σύνολο τραγουδιών που γεννήθηκαν από ανάγκη: να βάλω σε τάξη σκέψεις, εμπειρίες και εικόνες της καθημερινότητας και να τις κάνω κάτι που να μοιράζεται. Κινείται σε ήχο που πατάει στο rock στοιχείο, αλλά με μελωδίες και στίχο που θέλω να μένουν, τραγούδια που σε βάζουν στις ιστορίες, αλλά κρύβουν και δεύτερες αναγνώσεις. Είναι μια ειλικρινής αφήγηση χωρίς περιττές υπερβολές.
Αν έπρεπε να τη/το χαρακτηρίσετε με μια λέξη ή με μια φράση, ποια θα ήταν αυτή;
Κ.Χ.: «Ειλικρινής εξομολόγηση». Αυτή θα ήταν μια φράση που την χαρακτήριζε.
Μοιραστείτε τους στόχους, τα όνειρά σας.
Κ.Χ.: Στόχος μου είναι τα τραγούδια να βρουν τον δρόμο τους και να γίνουν «παρέα» σε ανθρώπους να ταυτιστούν, να θυμηθούν, να νιώσουν. Θέλω να παρουσιάσω τη δουλειά ζωντανά όσο γίνεται περισσότερο, να χτίσω ένα κοινό που να συνδέεται ουσιαστικά με αυτό που κάνω και να συνεχίσω να εξελίσσομαι δημιουργικά, τόσο στο γράψιμο όσο και στον ήχο/παραγωγή. Όνειρο είναι να ανοίξουν συνεργασίες, να ταξιδέψει η μουσική εκτός των ορίων που τη φαντάζομαι τώρα και να υπάρχουν πάντα νέα τραγούδια στον δρόμο.
Στείλτε το μήνυμά σας στον κόσμο…
Κ.Χ.: Να μην φοβόμαστε, να νιώθουμε και να το λέμε, με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας. Κι αν κάτι σας δυσκολεύει, δοκιμάστε να το μετατρέψετε σε δημιουργία: ένα τραγούδι, μια φράση, μια συζήτηση. Η μουσική υπάρχει για να μας ενώνει και να μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι. Άλλωστε, εκφραζόμαστε μέσα από τα τραγούδια είτε ως δημιουργοί είτε ως ακροατές, για να μην μας πλακώσουν αυτά που αισθανόμαστε. Θα χαρώ να μοιραστείτε τις δικές σας ιστορίες και πώς συναντιόμαστε μέσα από τα τραγούδια.
Ο Κωνσταντίνος Χατζηπολυκάρπου μιλάει για –και με αφορμή– το άλμπουμ του Ο έρωτας στα χρόνια της φοβέρας.
