Συναντήσεις με τον άνθρωπο χωρίς όνομα

Διαφορετικό βιβλίο, ενδιαφέρον από πολλές απόψεις και πρωτότυπο είναι το σύγγραμμα του Χάρη Βαρούτη Συναντήσεις με τον άνθρωπο χωρίς όνομα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Όστρια με εικαστικές δημιουργίες του Γιώργου Ατάρτη.

Στο πόνημα αυτό, δηλαδή στην υπόθεση, ένας ψυχοθεραπευτής λαμβάνει το ημερολόγιο ενός υποψήφιου θεραπευόμενου –όπως τον κατονομάζει– ή αλλιώς ΥΘ και ξεκινά μια αναγνωστική και εικαστική προσέγγιση στον κόσμο του. Έτσι, ο ψυχοθεραπευτής σχολιάζει το χειρόγραφο που έλαβε σελίδα τη σελίδα σημειώνοντας όσα «βλέπει» εκεί.

Καταρχάς, όταν ένας ψυχοθεραπευτής και επόπτης επαγγελμάτων ψυχικής υγείας, δηλαδή ο Χάρης Βαρούτης, γράφει ένα βιβλίο ψυχολογικού υπόβαθρου οπωσδήποτε οφείλεις να πάρεις τα πράγματα πολύ σοβαρά. Δηλαδή, η σημασία που θα δώσεις στο ανάγνωσμα είναι δεδομένη εκ της φύσης του.

Η τέχνη δεν έχει σύνορα

Όλοι λένε ότι η τέχνη δεν έχει σύνορα.

Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με ένα χάρισμα που ξεχωρίζει μέσα τους και όταν μπορούν να το εφαρμόσουν –είτε ως σύγγραμμα, μέσα από τη δημιουργία ενός πίνακα, ως ένα ποίημα, ως έναν χορό είτε μέσα από τη δημιουργία μουσικής– εξωτερικεύουν το μέσα τους με το έμφυτο ταλέντο που διαθέτουν. Ο τρόπος διαφέρει, αλλά η πράξη μιας δημιουργίας γεννάει τον καλλιτέχνη.

Οι ιριδένιες χαρακτικές συνθέσεις του Χιροσίγκε

Ο Ουταγκάουα Χιρόσιγκε ή Άντο Χιροσίγκε, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ιτσιγουάι Χιροσίγκε, γεννήθηκε στο Έντο το 1797 στην περιοχή του σημερινού Τόκυο της Ιαπωνίας. Ο πατέρας του ήταν αξιωματούχος της πυροσβεστικής υπηρεσίας που προστάτευε το κάστρο του Έντο. Η οικογένειά του ζούσε μαζί με άλλους 30 σαμουράι στους στρατώνες με ένα φτωχικό μισθό. Ο Χιροσίγκε ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του και έγινε και αυτός πυροσβέστης.

Ο φυτικός κόσμος στα διαδραστικά έργα του εικαστικού διδύμου Hantou

Η Pascale Weber γεννήθηκε στο Παρίσι αλλά πέρασε την παιδική της ηλικία στην Ινδονησία. Μετά από μακρά διαμονή στις ΗΠΑ και στο Μεξικό, επέστρεψε στο Παρίσι όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη γραφιστική και στον σχεδιασμό χώρου στην Ανώτατη Σχολή Βιομηχανικού Σχεδιασμού. Πραγματοποίησε τη διατριβή της στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης σχετικά με τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα, τα οποία επικεντρώνονται στις σωματικές πρακτικές και στη συμβολή τους στη σχέση με το περιβάλλον και τον φυτικό κόσμο. Διδάσκει στο πανεπιστήμιο Paris Panthéon-Sorbonne παράλληλα με την πολύπτυχη εικαστική της δράση που περιλαμβάνει performances, σχέδια, φωτογραφίες, κατασκευές, happenings κ.α.

Ανθρωποκεντρικά μοτίβα

Αναδρομική έκθεση Κώστα Ευαγγελάτου

Μια αίσθηση...

Στο εμβληματικό αρχοντικό Δεκόζη Βούρου στο κέντρο της Αθήνας, με την ξεχωριστή ιστορικότητα και τον επιβλητικό διάκοσμο, όπου στεγάζεται το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών - Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, το ένζωο παρελθόν, ανατρεπτικά, αιφνίδια και δυναμικά, συναπαντάται με το τώρα, το τότε και το μετά, μέσα από τα φιλοξενούμενα έργα της αναδρομικής έκθεσης του Κώστα Ευαγγελάτου με θέμα Ανθρωποκεντρικά μοτίβα. Καλλιτέχνης έμπειρος, ανήσυχος, τολμηρός, έχοντας πίσω του μια πολύχρονη παρακαταθήκη έργων με ποικιλόμορφο χαρακτήρα, που φέρουν την ιδιαίτερη προσωπική του σφραγίδα και τον καθιστούν ξεχωριστό και αναγνωρίσιμο, αυτή τη φορά εκπλήσσει με τη θεματολογία, τη μέθοδο και την ένταση των δημιουργιών του και αποκαλύπτει την ευτολμία και το χάρισμά του.

Ο ιδιότυπος κοινωνικός ρεαλισμός του Τόμας Σούτε

Ο σύγχρονος εικαστικός Thomas Schütte γεννήθηκε το 1954 στη Γερμανία. Ζει και εργάζεται στο Ντίσελντορφ. Από το 1973 έως το 1981 σπούδασε στην Kunstakademie Düsseldorf δίπλα στην Katharina Fritsch με δασκάλους τους κορυφαίους εικαστικούς Gerhard Richter, Fritz Schwegler, Daniel Buren και Benjamin Buchloh. Αυτοί τον έφεραν σε επαφή με τον αμερικανικό μινιμαλισμό, την Arte Povera (τέχνη με ευτελή υλικά) και όλα τα νεωτερικά ρεύματα της δεκαετίας του 1970. Στη μετέπειτα πορεία του απομακρύνθηκε από την εννοιολογική τέχνη και τον μινιμαλισμό, αναπτύσσοντας ένα ιδιαίτερο προσωπικό στιλ, στο οποίο ενσωμάτωσε το διακοσμητικό στοιχείο και την τρισδιάστατη ψευδαίσθηση, συμβολικά στοιχεία μιας μεταμοντέρνας αισθητικής προσαρμογής. Συστηματικά και επίμονα, στα χρόνια που ακολούθησαν, πειραματίστηκε με μια ευρεία γκάμα εικαστικών μέσων όπως το σχέδιο, η γλυπτική, οι εγκαταστάσεις, η κεραμική, τα χαρακτικά, η αρχιτεκτονική.

Ο Χάρης Βαρούτης και το Ναι, αρνούμαι

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Χάρης Βαρούτης: Tο πρώτο μου βιβλίο γεννήθηκε από την αγάπη μου για τον Έντγκαρ Άλαν Πόου. Είχα διαβάσει όλες τις προηγούμενες μεταφράσεις, αλλά κάτι μου έλειπε προσωπικά. Οπότε επιχείρησα να το μεταφράσω εγώ και μετά έγραψα μία εργασία πάνω στο «Κοράκι».

Το δεύτερο βιβλίο ήταν εξίσου αβίαστο. Μ' αρέσει να γράφω ποίηση και όταν μαζεύτηκαν αρκετά ποιήματα σκέφτηκα να τα εκδώσω. Για το ομώνυμο ποίημα όμως, το «Ναι, αρνούμαι», συγγραφικά «καύσιμα» ήταν διάφορα στιγμιότυπα της ζωής μου και των ζωών των γύρω μου.

Τα χρώματα της μητρότητας

Αλήθεια αν σας έλεγα να διαλέγατε χρώματα για να εκφράσετε τη μητρότητα, ποια θα έρχονταν πρώτα στον νου σας; Κάνω στον εαυτό μου την ίδια ερώτηση, κλείνω τα μάτια και φέρνω στη μνήμη μου τις προσωπικές μου αναμνήσεις από το κεφάλαιο μητρότητα. Ένα γαλήνιο πράσινο ανοιχτό, με έντονες κόκκινες ανταύγειες και πιτσιλιές από φωτεινό κίτρινο με κατακλύζουν συθέμελα. Σκεπτόμενη τα παιδιά μου, το γαλάζιο αναμοχλεύεται με το ροζ και ένα χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη μου.

Η Διονυσία Αδαμοπούλου και Τα χρώματα της μητρότητας

Έθεσα στη Διονυσία Αδαμοπούλου κάποια ερωτήματα που μου προέκυψαν διαβάζοντας την ποιητική της συλλογή Τα χρώματα της μητρότητας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γραφή. Αρχικά, διαβάστε τι μου είπε εκείνη σχετικά με το βιβλίο, τη δημιουργία και τη σχέση της με την τέχνη και την ποιητική έκφραση και ακολούθως τις δικές μου εντυπώσεις.

Ζωγραφικές οπτικές συνάφειες

Μία πολυμορφική σημαντική ατομική έκθεση του Κώστα Ευαγγελάτου, τον Σεπτέμβριο του 2024, στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης, με διανθίσεις πορτρέτων και σημειολογικές αναφορές από προσωπικά σύμβολα, αναδύει τον πλουραλιστικό χαρακτήρα των έργων του.

Πέτρα και νερό

Ομαδική εικαστική έκθεση

Βούλγαροι και Έλληνες σύγχρονοι εικαστικοί συναντιούνται στο πλαίσιο του 3ου Βουλγαροελληνικού Πολιτιστικού Μαραθωνίου Πέτρα και νερό Αθήνα 2024, που πραγματοποιείται από τον Σύλλογο «ART PREMIERA» με πρόεδρο την Yurka Raycheva, συγγραφέα και διοργανώτρια του ομώνυμου project.

Η έκθεση παρουσιάζεται στον ιστορικό χώρο του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου, στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι (πλ. Κολωνακίου 2, 4ος όροφος, είσοδος δίπλα στην τράπεζα Πειραιώς) από τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου έως το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2024.

Όλες οι θάλασσες του κόσμου είναι Ελλάδα

Το project #23 #24 ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ολοκληρώνεται με την ένατη ομαδική εικαστική έκθεση στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι, στον ιστορικό χώρο του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου με θέμα Όλες οι θάλασσες του κόσμου είναι Ελλάδα από την ομώνυμη φράση του σπουδαίου μας συγγραφέα Στρατή Μυριβήλη.

Το concept, η οργάνωση και η επικοινωνία της έκθεσης ανήκει στον εκπαιδευτικό και διοργανωτή εικαστικών εκθέσεων Δημήτρη Λαζάρου. Είκοσι σύγχρονοι, αξιόλογοι εικαστικοί εμπνέονται, δημιουργούν και εκπλήσσουν με τα έργα τους γεμάτα ελληνικό φως, θαλασσινές στιγμές και εικόνες μιας σύγχρονης πραγματικότητας, βγαλμένης μέσα από την προσπάθεια εξόδου από την πολύβουη καθημερινότητα. Άλλωστε οι θάλασσες του κόσμου, με τη δύναμη να κάνουν τον άνθρωπο να ατενίζει τον ανοιχτό ορίζοντα και να απομακρύνεται από την πραγματικότητα, τον βοηθούν να ονειρεύεται, να οραματίζεται και εντέλει να θυμάται πως σε όποια θάλασσα και να βρίσκεται, όλες οι θάλασσες μοιάζουν σα να «φτιάχτηκαν» πρώτα στην Ελλάδα!

Συμμετέχουν οι εικαστικοί: AMENTE (Αναστασία Μεντεσίδου), Armaou Elina, Gregoire Philippatos (directingintelligence.com), Jocasta M., Marina (Chrisan), Niki Christina Elezi, Κώστας Βλάχος, Αιμίλιος Γάσπαρης, Λίλα Γεωργιάδου, Στέλιος Ζαχαρούδης, Κατερίνα Θεοδωρακοπούλου, Μανώλης Καστανός, Θεόδωρος Κεμίδης, Μαρία Κιτσαντώνη, Κλημεντίνη Κόλογλου, Βιβή Μεντζελοπούλου, Αθηνά Παναγιωτίδου, Μαριέττα Παπαγεωργίου, Τιμολέων Τσίλης

Εικαστικό κόσμημα: Styliani's handmade (Στέλλα Καβαδάτου)

Concept - Οργάνωση - Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου

Εγκαίνια: Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2024, 18:00-22:30

Διάρκεια: 1-14 Ιουλίου 2024

Στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο (Πλ. Κολωνακίου 2, 4ος όροφος, Κολωνάκι, Αθήνα) καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα 18:00-22:30

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ησυχία... τα ελάφια κοιμήθηκαν

Νικολίνας Τσομπάνη

Όπως συνηθίζω να λέω, το χέρι βάζει στον καμβά αυτό που υπάρχει μέσα στο μυαλό. Τις σκέψεις σου, δεν μπορείς να τις ορίσεις και δύσκολα θα μπορέσεις να κάνεις καινούριες, αν πρώτα δεν ξεφορτωθείς αυτές που ήδη υπάρχουν μέσα στο κεφάλι σου.

Έτσι λοιπόν και εγώ, απόλυτα επηρεασμένη από την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μου, δεν μπορώ να στρέψω αλλού την προσοχή μου, παρά μόνο στην καταστροφή που βλέπω γύρω μου. Στους ανθρώπους, στις περιουσίες τους, στη βλάστηση και στα ζώα.

Ο ορθόδοξος εικαστικός και λογοτέχνης Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

Ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης γεννήθηκε το 1908 στη Θεσσαλονίκη και ήταν γιος του Γαβριήλ Πεντζίκη και της Μαρίας Ιωαννίδου. Αδελφή του ήταν η γνωστή ποιήτρια Ζωή Καρέλλη. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων συνέταξε μια παγκόσμια γεωγραφία, η οποία αρχικά πήρε έγκριση από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά στη συνέχεια ανακλήθηκε, όταν έγινε γνωστή η ηλικία του συγγραφέα της. Σπούδασε Φαρμακευτική και Ιατρική στη Γαλλία (πτυχίο Οπτικής Φυσιολογίας) και στη συνέχεια σπούδασε Βοτανολογία και Φαρμακευτική στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε το φαρμακείο του πατέρα του, το οποίο τις βραδινές ώρες μετέτρεπε σε λογοτεχνικό εντευκτήριο. Το 1933 επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιο Όρος –έκτοτε πήγε άλλες 93 φορές– και εκεί άρχισε να ασχολείται ως αυτοδίδακτος με τη ζωγραφική. Στα λογοτεχνικά πράγματα εμφανίστηκε το 1935 δημοσιεύοντας το ποίημα «Η γυναίκα που προπονείται στο κολύμπημα», στο περιοδικό «Τρίτο μάτι». Υπήρξε βασικός συνεργάτης και ιδρυτικό μέλος του περιοδικού «Κοχλίας». Αργότερα άρχισε να δημοσιεύει μελέτες στα έγκριτα περιοδικά «Μακεδονικές ημέρες», «Μορφές» και «Διαγώνιος» του Ντίνου Χριστιανόπουλου και εξέδωσε μυθιστορήματα και πεζογραφήματα.

Άσμα ασμάτων

Η Spice Art Gallery θα φιλοξενήσει την εικαστικό Στέλλα Χαβιαροπούλου –Stella Caviart– σε ακόμη μία ατομική της έκθεση. Καλεί το φιλότεχνο κοινό να τιμήσει με την παρουσία του την καλλιτέχνιδα της οποίας τα 19 έργα είναι εμπνευσμένα όλα από την Αγάπη. Η έκθεση έχει τίτλο ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ.

Η κριτική Pop Art του Γιώργου Ιωάννου

Ο Γιώργος Ιωάννου γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Θεωρείται ο βασικός εκπρόσωπος της Pop Art στην Ελλάδα. Έκανε σπουδές ζωγραφικής στην Αθήνα με δασκάλους τους Κωστή Ηλιάδη και Θεόδωρο Δρόσο και στη συνέχεια στο Παρίσι στην Académie Julian. Ακολούθησαν πολλά ταξίδια μελέτης στα καλλιτεχνικά κέντρα της Ευρώπης: Βέλγιο, Ολλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία. Στιλιστικά ο Ιωάννου κινήθηκε στον πολυδιάστατο χώρο της ποπ αρτ και των κόμικς, με διάχυτη την κριτική παραστατικότητα και πέτυχε να δημιουργήσει ένα χαρακτηριστικό προσωπικό ιδίωμα. Αν και ξεκίνησε ενδιαφερόμενος για το τοπίο, τη νεκρή φύση, τα εσωτερικά αλλά και την ανθρώπινη μορφή και είχε ακολουθήσει στα πρωιμότερα έργα του τις αντιλήψεις του ιμπρεσιονισμού, προσχώρησε σχεδόν παράλληλα με τους κορυφαίους αγγλοσάξωνες του είδους στην αναπτυσσόμενη διεθνώς ποπ αρτ.

Η «σαρωτική φοβία» της ψηφιακής έκφρασης στις φόρμες του Tony Oursler

Ο Tony Oursler γεννήθηκε το 1957 στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το California Institute for the Arts (B.F.A) το 1979. Ο Oursler ασχολήθηκε με όλες τις εικαστικές μορφές, κύρια με τη γλυπτική, τις περφόρμανς και τις εγκαταστάσεις τόσο σε γκαλερί όσο και σε δημόσιους χώρους (public projects).

Αναδείχθηκε κύρια σε μια σημαντική μορφή στην εξέλιξη της video art. Συνειδητοποιώντας τους περιορισμούς της τηλεοπτικής εικόνας, καινοτόμησε καταργώντας τα όρια της μικρής οθόνης, δημιουργώντας εικονικές συνθέσεις τρισδιάστατες στον χώρο.

Η ζωντανή γλυπτική των Gilbert and George στα βάθρα των μεγαλουπόλεων

Ο Γκίλμπερτ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη μικρή πόλη Σαν Μαρτίνο στους Δολομίτες των Άλπεων. Σπούδασε, αρχικά, στη Γερμανία, σε σχολές τέχνης και στην Ακαδημία του Μονάχου. Το 1967 μετακόμισε στο Λονδίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Ο Τζορτζ, που γεννήθηκε στην Αγγλία το 1942, σε ηλικία 15 ετών εγκατέλειψε το σχολείο. Αργότερα σπούδασε στη σχολή τέχνης για ενήλικες του Ντάρλινγκτον. Οι Gilbert & George συναντήθηκαν ως φοιτητές στο Saint Martin’s School of Arts, το 1967, όπου παρακολουθούσαν μαθήματα σύγχρονης γλυπτικής. Έκτοτε συνεργάζονται και εκφράζονται εικαστικά ως ζωντανά γλυπτά, δημιουργούν με ευστροφία και κριτική διάθεση μια σκληρή, ιδιότυπη, ποιητική και συγκινησιακά φορτισμένη πρωτόγονη Αντιτέχνη, στην οποία η λογική τάξη και η τρέλα βρίσκονται σε διαρκή ένταση. Η δουλειά τους περιστρέφεται γύρω από τη ζωή των μεγαλουπόλεων, τον θάνατο, την ελπίδα, τη ζωή, τον φόβο, το σεξ, τα χρήματα και τη θρησκεία. Κοινωνικά ζητήματα δείχνουν τις αντιφάσεις τους, άλλοτε χαρούμενα και τραγικά κι άλλοτε σουρεαλιστικά και συμβολικά. Στόχος δεν είναι να σοκάρουν, αλλά να δείξουν τί συμβαίνει στον κόσμο με το σύνθημα «Τέχνη για όλους»: πανκ και χίπστερς, αρχές και ξένοι, πρωτοσέλιδα και διαφήμιση.

Οι αινιγματικές εικαστικές διαδρομές του Κρις Γιαννάκου

O γνωστός και καταξιωμένος εικαστικός της ελληνικής διασποράς Κρις Γιαννάκος (Cris Gianakos), με κρητική καταγωγή, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1934, όπου και ζει με τη σύζυγό του Μπάρμπαρα. Φοίτησε και μετά δίδαξε στη Σχολή Εικαστικών Τεχνών (SVA) στο Μανχάταν. Έχει λάβει επιχορηγήσεις και βραβεία από το Εθνικό Κληροδότημα για τις Τέχνες (ΝΕΑ), από το Ίδρυμα Pollock-Krasner, από το Ίδρυμα Καλών Τεχνών της Νέας Υόρκης (NYFA) κ.α. Φιλοτέχνησε τo 2004 μια μεγάλη εγκατάσταση για τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Παρατηρώντας κανείς τη δουλειά του, ειδικά από τη δεκαετία του 1990 και μετά όταν άρχισε να επισκέπτεται συχνότερα την Ελλάδα, διαπιστώνει την έλξη που αισθάνεται για τη σχεδόν μυστηριακή σχέση των αρχαίων Ελλήνων με την γεωμετρία. Την αναζητεί στο κοίλον των αρχαίων θεάτρων, σε ζωγραφικές συνθέσεις, σε νεομινιμαλιστικές και εννοιολογικές ερμηνείες. Επικεντρώνεται σε ζωγραφικά έργα-σταθμούς της περιόδου 1980-2020, παράλληλα με πρόσφατα έργα της «πανδημίας», ως αντίδραση στην Covid-19. Αρκετά από αυτά παρουσιάστηκαν το 2021 στην γκαλερί Citronne στον Πόρο μαζί με δύο νέες εγκαταστάσεις του, έργα ad hoc για την συγκεκριμένη έκθεση. Ο τίτλος της έκθεσης «Διαδρομές» ήταν χαρακτηριστικός των πολλαπλών του εικαστικών του συλλήψεων και επεμβάσεων στον χώρο και δεν αναφερόταν μόνο στο γεγονός ότι περιλάμβανε δουλειά πολλών δεκαετιών.

Εικαστικά έργα Γιώργου Αναστασιάδη: Με τη ματιά του δημιουργού

Ο Γιώργος Αναστασιάδης, στους αναγνώστες του ιστότοπου είναι πολύ οικείος καθώς συχνά χρησιμοποιώ εικαστικά έργα του (έργα εικόνας όπως τα λέω) για να συνοδεύσουν κείμενα συγγραφέων (τα έργα λόγου όπως αντιστοίχως έχω αναφέρει πολλάκις). Σε αυτές τις περιπτώσεις το «πάντρεμα» γίνεται με κριτήρια όπως τη δική μου αισθητική αντίληψη, τη θεματολογία του κειμένου κ.ο.κ. και σε σχέση με ό,τι προβάλλεται/εμφανίζεται ως εικόνα. Εκείνο όμως που εισπράττω εγώ κι ο κάθε θεατής ενδέχεται να διαφέρει από την οπτική του δημιουργού ή το κίνητρό του ενώ (κι) η ίδια η τέχνη ενδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις έτσι κι αλλιώς. Κατά συνέπεια, τα «παντρέματα» έγιναν υπό το πρίσμα της προσωπικής μου είσπραξης και σίγουρα διαφοροποιούνται ως προς το έναυσμα του ίδιου ή σε σχέση με τη δική του προσέγγιση.