Είκοσι έξι και μία

Είκοσι έξι και μία, στο θέατρο Αλκμήνη, του Μαξίμ Γκόρκυ, σε σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη, με τους Ανδρέα Ανδρεόπουλο, Ειρήνη Σταματίου, Μελίνα Σπετσιέρη, Θεόφιλο Σιδηρόπουλο [φωτογραφίες συντάκτριας]

Είκοσι έξι και μία
, στο θέατρο Αλκμήνη, του Μαξίμ Γκόρκι, σε σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη, με τους Ανδρέα Ανδρεόπουλο, Ειρήνη Σταματίου, Μελίνα Σπετσιέρη, Θεόφιλο Σιδηρόπουλο.

26 εργάτες κλεισμένοι στο ανήλιαγο υπόγειο ενός φούρνου μοχθούν καθημερινά ζυμώνοντας και ψήνοντας γαλέτες. Φτωχοί, ανήμποροι να αντιδράσουν στις προσταγές του αφέντη τους, δουλεύουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί αφημένοι στη μοίρα τους.

Μέχρι τη στιγμή που μια νέα κοπέλα εμφανίζεται, σαν ήλιος λαμπερός, για να δώσει νόημα στη μίζερη ζωή τους. Σαν ορμητικός χείμαρρος παρασέρνει στο διάβα της όλες τις ακαθαρσίες τους στεγνώνοντας τα δάκρυά τους.

Αυτό το αέρινο, χαμογελαστό, αισιόδοξο πλάσμα μοιάζει σαν θεός, ο δικός τους θεός που κατέβηκε από τον ουρανό προσφέροντάς τους μια νότα χαράς και ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

Θα τους σώσει ή θα τους αφανίσει για πάντα;

Εξαιρετικό το μήνυμα της παράστασης. Φεύγεις και το σκέφτεσαι για πολλές ώρες μετά.

Να ζήσουμε είναι υποχρέωση! 
Να ζήσουμε καλά είναι δικαίωμα!

Η σκηνοθεσία του Μπάμπη Κλαλιώτη εστίασε στην ουσία χωρίς να μακρηγορεί τονίζοντας τα καίρια σημεία.

Τα σκηνικά από την Κατερίνα-Μαρία Σαλταούρα φανταστικά. Ο ξυλόφουρνος, τα σακιά με το αλεύρι, οι λαμαρίνες... όλα πολύ προσεγμένα.

Η ενδυματολόγος Μάγδα Καλέμη έντυσε τους ηθοποιούς με ταιριαστά ρούχα που έδεναν με το θέμα της παράστασης.

Όλη η ομάδα λειτούργησε αρμονικά, ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον και το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε θετικά.

Από τις παραστάσεις που αξίζει να δει το θεατρόφιλο κοινό.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου