όταν εμφανίστηκες σε μια κρύα οθόνη
σαν να ήταν ένα παράθυρο που άνοιγε στην απουσία.
Είπα: Μητέρα...
και η φωνή μου έτρεμε
Έφευγες αργά
ενώ καθόμουν μπροστά σε εκείνο το αχνό φως
και η καρδιά μου στένεψε σαν ένας ουρανός χωρίς αστέρια.
Τα δάκρυά μου δεν έπεφταν
στέκονταν στα μάτια μου
σαν να φοβόμουν να διασχίσω εκείνον τον τοίχο.
Έτεινα το χέρι μου προς το μέρος σου
ήθελα να αγγίξω το μέτωπό σου
να φιλήσω τα χέρια σου όπως συνήθιζα.
Αλλά μια μόνο οθόνη
έγινε μια ήπειρος από γυαλί
χωρίζοντας τον χτύπο της καρδιάς μου από τον δικό σου.
Μητέρα,
πόσο μακρύς ήταν ο δρόμος ανάμεσά μας
και πόσο σκληροί είναι οι πόλεμοι για την καρδιά.
Χιλιάδες συνωμοσίες στέκονταν ανάμεσά μας
και ένα τείχος της μοίρας
ψηλότερο από όλες τις προσευχές μου.
Είδα τα μάτια σου να απομακρύνονται
σαν δύο αστέρια που βυθίζονται σε μια μακρινή νύχτα.
Και δεν μπορούσα να πω τίποτα
εκτός από μια λέξη που έκαιγε στο στήθος μου:
Συγχώρεσέ με, μητέρα.
Συγχώρεσέ με που σε αποχαιρέτησα μόνο μέσα από μια οθόνη.
🌹
Copyright © Taghrid Bou Merhi All rights reserved, Lebanon, Brazil
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Μετάφραση: Ανδρομάχη Μπενέκου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε εικαστικές κατασκευές από την Ανδρομάχη Μπενέκου [Δύο κούκλες κουκλοθέατρου]
![Εικαστικές κατασκευές από την Ανδρομάχη Μπενέκου [Δύο κούκλες κουκλοθέατρου] Εικαστικές κατασκευές από την Ανδρομάχη Μπενέκου [Δύο κούκλες κουκλοθέατρου]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCiwJYlnfHvBLN_8i0S0VmBPeqWM0R-83zM6lc9QlJhHaBUBwj6n-XxGiHcPgX_q8LllWAwc8lGQPjGdjuy1fgyPfdXxD2gDeh-xz_dUNT4wP8jmjdmczbiAljHbwVo5SeFEuQ8J6CgfPM_RzJrTdSjIspOFMJ0_kla3_-58V8Jw_joE7bmBjAT8kDC9gz/w320-h320/16.png)


