koukidaki: Λίγεια

Λίγεια, του Έντγκαρ Άλαν Πόε, στο θέατρο Arroyo, σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη με την Αφροδίτη Βραχοπούλου και τον Αλέξανδρο Τσίτσο.

Μια ανθρώπινη τραγωδία, ένας ύμνος στην αγάπη σε μια παράσταση σκέτο ποίημα.

Όλος ο ψυχικός πόνος, η σωματική κατάρρευση, η απελπισία ενός παράφορα ερωτευμένου άντρα μετά τον χαμό της λατρεμένης του συντρόφου.

Τι να γράψω για αυτά τα δύο νέα, υπερταλαντούχα παιδιά που με τη σκηνική τους παρουσία, την άψογη κινητικότητά τους, σαν αερικά, γέμισαν με τη θωριά τους τη σκηνή;

Να γράψω ότι μας μάγεψαν;

Να γράψω ότι ήταν υπέροχοι;

Να γράψω ότι μας συνεπήραν;

Να γράψω ότι κρεμόμασταν από τα χείλη τους;

Να γράψω ότι δεν μπορούσαμε να πάρουμε τα μάτια μας από πάνω τους;

Να γράψω ότι δεν τολμήσαμε να κουνηθούμε από τη θέση μας;

Να γράψω ότι σπάραξε η ψυχή μας;

Ό,τι και να γράψω δεν μπορεί να περιγράψει αυτό που, ως θεατές, βιώσαμε γιατί αν δεν το δεις δεν μπορείς να καταλάβεις το μέγεθός του.

Μία εκπληκτική παράσταση που μας άφησε κυριολεκτικά εκστασιασμένους.

Όλα –μα όλα– συνέβαλαν σε αυτό το αποτέλεσμα: η σκηνοθεσία, οι ερμηνείες, η μουσική, τα σκηνικά, τα κοστούμια, η κίνηση...

Πολλά και θερμά συγχαρητήρια σε όλους.

Ευχαριστώ πολύ την υπεύθυνη επικοινωνίας Μαρίκα Αρβανιτόπουλου για το κάλεσμα.