Χρήστου Ντικμπασάνη
Προσπέλασα πια την πύλη του χρόνου
απ' τη μια στιγμή στην άλλη,
όπως οι γρήγορες εναλλαγές του ανεξέλεγκτου κλίματος
Επισκέφθηκα τις φυσικές γωνιές της υδρογείου
Περπάτησα ανάμεσα απ' τις πεθαμένες ανάσες τους
που φυλλορροούσαν επάνω τους
Ένοχα είναι τ' ανίερα δάχτυλά μου
Τίποτα δεν έχω αφήσει αλώβητο
Τα όνειρα και τους πόθους μου,
μολυσμένοι και αυτοί,
τους έκτισα στην άμμο
της απληστίας και της ανευθυνότητας
Με απειλούν τώρα πως θα γκρεμιστούν
στην άβυσσο της ματαιότητας,
της απρόσωπης αδιαφορίας,
του επαίσχυντου κέρδους
που καθημερινά επιζητώ
🌹
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Χριστίνας Μακροπούλου
