Έχοντας αναλάβει και την παραγωγή το θέατρο Αργώ με υπεύθυνη της Άρτεμις Υψηλάντη-Ναπολέων, εγγονή της Αιμιλίας, εκτός από το έργο, έχουμε μια ευκαιρία να ξαναδούμε την πολύ καλή μας ηθοποιό να αναβιώνει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο μια θεατρική ιστορία ζωής από την αρχή, όπως τα θυμάται, όπως τα έζησε, μέσα από μνήμες που αναπαράγονται μπροστά στο κοινό σε μια προσπάθεια να το κάνει πιο προσιτό στο σήμερα.
Η Αιμιλία Υψηλάντη, άλλωστε, με την θεατρική της πορεία προσφέρει μια βιογραφία της δικαιωματικά στο κοινό, έχοντας σαφώς πολλά να θυμηθεί, πολλά να θυμίσει, πολλά να πει σε μια πορεία ζωής που ανασύρει μνήμες από την αρχή της δεκαετίας του '60 με το σινεμά, τη φοίτηση στο Κάρολος Κουν, την ενασχόληση με τα κοινά ως βουλευτής στις διεκδικήσεις της, τα όνειρά της, τις δημιουργίες της, τις απώλειες που την σημάδεψαν, το θέατρο που υπηρέτησε και υπηρετεί πιστά τόσα χρόνια... μια ισχυρή γυναίκα που πάλεψε πολύ και ακόμα το κάνει.
Η Αιμιλία Υψηλάντη στην σκηνή για μία ακόμα φορά, αφηγείται έναν ολόκληρο κύκλο ζωής, καριέρας, κατάρρευσης και αναγέννησης μέσα στα 90 αυτά λεπτά, μόνη σε μια μοναδική ερμηνεία, ποτισμένη από την αλήθεια της που επιθυμεί να μας την πει όπως αυτή την αντιλαμβάνεται.
Μια γυναίκα που, μετά την παράσταση, στέκεται απέναντι στο κοινό της και αρχίζει να μιλά έτσι απλά.
Επαναλαμβάνω το ερώτημα που είναι ο πιο σημαντικό σε αυτό το βιογραφικό κείμενο. Είμαστε εν τέλει αυτό που ζήσαμε ή αυτό που το μυαλό μας έχει επιλέξει να θυμάται με μια διάθεση να θυμάται πράγματα όπως θα ήθελε να είναι και όχι όπως ήταν πραγματικά;
Μεγάλη εμπειρία να δω μετά από τόσα χρόνια μια γυναίκα που ξέρει καλά την θεατρική πραγματικότητα σε μία ακόμα από τις πολλές εξαιρετικές της ερμηνείες που προσέφερε στα 60 και πλέον χρόνια στην αγαπημένη της θεατρική σκηνή.
Ευχαριστώ και πάλι την Μαρίκα Αρβανιτοπούλου, που έχει αναλάβει την επικοινωνία του έργου, για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
