1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Εγγραφή στο newsletter *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Με τη συντροφιά της Ιάσμης στα χρόνια της ομίχλης

Γράφει ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος
...ποτέ άλλοτε δεν ένιωσα πως είναι ν' ανασαίνεις τη δροσιά και το μυστήριο που συνοδεύει μια ομίχλη, μα ήταν αρκετή η εξομολόγηση στο χαρτί από καρδιάς, δια χειρός του κυρίου Γούλια για να το ζήσω και τούτο. Και μέσα απ' τις λέξεις και τα αισθήματα ο φόβος ν' αφεθώ στο λευκό της πέπλο εξαφανίστηκε μονομιάς, αφού οι ήρωες της ιστορίας μ' υποδέχτηκαν ως Φίλο παλιό και ξενιτεμένο, οδηγώντας με θαρρετά στα δικά τους μονοπάτια.

Κι ανοίγοντας τ' αμπάρια του βιβλίου, μου 'ρθε αρμύρα στα χείλη και γεύση από αγιασμένο μαστίχι που μ' έκαναν να σωπάσω ευλαβικά μπρος στο μυστικό τους αγκάλιασμα. Άκουσα καθαρά απ' το μακρινό 1822 στη Χίο, τη φωνή της Σεζέν να καλεί πίσω στο σπίτι τον μικρό Μουσταφά κι έπειτα μύρισα τ' αρώματα του λιμανιού λες και βρισκόμουν σ' ανοιξιάτικο περβόλι. Απέμεινα εκεί σιωπηλός αγναντεύοντας τα γεμάτα με πορτοκάλια και λεμόνια καράβια, ως να με πλανέψουν στα πέτρινα σοκάκια ανάκατες οι ευωδιές νυχτολούλουδων και θαλασσινού αγέρα.
...έπειτα μια στάση για πρωινό καφέ παρέα με τους ηλιοκαμένους συνοδοιπόρους ναυτικούς. Το επιβάλει η ομίχλη, έως ότου τελικά ν' αποτραβηχτεί για ν' αποκαλυφθούν σταδιακά καρδιές και πρόσωπα. Με την Μοίρα και τα όνειρα συνένοχα στις πληγές που φυτρώνουν στις παλάμες τους.

Τη μια στιγμή ο μικρός Ισίδωρος να χαίρεται μια βόλτα με τον Παππού του στην βαρκούλα “Φανερωμένη” και την άλλη να στέκεται ξέπνοος θωρώντας τα Ψαρά κι αγνοώντας τα ματωμένα χέρια του...

Γιατί στον πόλεμο γίνεται μνήμα η θάλασσα και μύρο η αρμύρα, αφήνοντας φλόγα και αποκαΐδια στο διάβα του. Φυτρώνοντας αίμα και μαϊμουδίστικο κλάμα όπου πατείς και όπου στέκεσαι.

Και μες σ' αυτή τη δυστυχία να θωρείς δισταχτικά πως τα δάχτυλα του Πεπρωμένου δείχνουν μετέωρα την Σύρο ως επόμενη πατρίδα. Με τους ήρωες να σε καλούν ν' αναπαυθείς στο πάτωμα, όπως την αδελφή Δομινίκη, την “Μαμά” των δύσκολων χρόνων. Ετούτης που ανάθρεψε την Μαρκέλλα, την Ελένκω, τον Ισίδωρο, σαν από δικό της αίμα. Ακουμπώντας πάντα στο μπράτσο του Καπετάν Γιάννη, που σε κάθε επίσκεψη του στην Άνω Σύρο γέμιζαν απ' τη φωνή του οι στράτες καλώντας τα ψυχοπαίδια του κοντά.

...και πώς αντιφέγγιζαν όμορφα τα μάτια του στο άκουσμα της λέξης “Πατέρα”...

Βάστα γερά αυτές τις εικόνες, γιατί τίποτα δε μένει δεμένο για πάντα δίπλα σου, όσο κι αν το θέλεις, όσο κι αν το ποθείς. Κάποιες φορές στο κλέβει η ζωή κι άλλες χάνεται σαν άμμο απ' τα χέρια σου. Κι ο χωρισμός που έρχεται απ' τα “πρέπει” κι όχι απ' τα “θέλω”, πάντα δίκοπο μαχαίρι που σε τυραννά με την ίδια αγάπη που σ' έκανε ν' ανθίσεις.

“Δομινίκη μου, να φύω;”

“Γιάννη μου, φύγε. Θα φύγω κι εγώ...”, ν' αντιλαλεί σπαρακτικά το κλάμα στη θέση της φωνής.
Κι εσύ που θα περιδιαβαίνεις τα μυστικά τους όλα, να λες όπως μονολογούσε κι ο Καπετάν Γιάννης πως “...αυτά δε τα άκουσα. Τα έζησα, τα είδα με τα μάτια μου, τα έκαμα”, καθώς ξεκινούσε πάντα μια απ' αυτές τις μαγικές του ιστορίες. Με τ' άρωμα της πίπας να θυμιατίζει τα λόγια του και τις μικρές σιωπές να κανονίζουν τα υπόλοιπα στην φαντασία του Νικόλα. Κάνοντάς τον να αδημονεί και να ξεψαχνίζει τα κύματα αναζητώντας Νηρηίδες στις πλάτες δελφινιών και αθάνατους Αργοναύτες στη ρότα αρχαίου θαλασσινού αφρού παλιών ταξιδευτών.

Βλέποντας ότι κρύβεται κι ακούγοντας ότι μένει σιωπηλό.

Με το ταξίδι καλά να κρατεί. Από Χίο σε Ψαρά κι από 'κει στη Σύρο μέχρι το κάλεσμα της Χίου να αντηχήσει ξανά στο γραφτό τους. Κι έπειτα στην πολύβουη Σμύρνη, με επιστροφή ξανά και ξανά στα γνώριμα εδάφη. 

Να 'σαι εκεί καθώς θα μπαίνουμε με την αρχόντισσα “Φανερωμένη” ένα βραδάκι στη Σύρο, με τα πανιά κατεβασμένα και την προσμονή στον ουρανό. Μεριάζοντας τις αμφιβολίες στα σοκάκια της Ερμούπολης ως να συναντήσει ο Νικόλας το άλλο μισό της Ψυχής του.

Την πανέμορφη Ιάσμη.

Να χάνεται η ματιά απ' του Σαν Τζώρτζη τον Ιερό Πύργο κι η σιγαλιά να ευλογά με παντοτινή αγάπη την τυχαία συνάντηση. Με την Ιάσμη να σφίγγει στο στήθος ένα βιβλίο και να μιλά του Νικόλα για των Ανθρώπων το πεπρωμένο.

Και μες στη βουή της σιωπής θ' ακούς δυο τρεμάμενα κεριά να σου ψιθυρίζουν:

“Σε περίμενα” να λέει η Ιάσμη.

“Ελπίζω να μην είναι αργά”, ν' απαντούν τα φωτεινά μάτια του Νικόλα.

Κι έπειτα κλειστά τα στόματα. Ό,τι ήταν για να πουν το 'λέγαν οι ματιές τους.

Αιώνια.

Τούτο αρκεί για να σου μουσκέψει η θάλασσα τα μάτια σαν φτάσεις στην στερνή σελίδα. Κι η γλυκόπικρη στιγμή του αποχαιρετισμού μοιάζει με τ' αντίο του Παππού Ισίδωρου στην γιαγιά Μαριώ. 

“Καλήν αντάμωσην” λοιπόν συνοδοιπόροι.
Ραντεβού στο επόμενο βιβλίο αυτής της τριλογίας ζωής και αγάπης που μας αφιερώνει ο χαρισματικός Συγγραφέας κύριος Γούλιας, κάνοντας μας συμμέτοχους στον έρωτα, στην ανθρωπιά και στην πίστη στο όνειρο. Οι ήρωες τείνουν αλύτρωτα και ταπεινά τα χέρια τους στην Χατισέ και περιμένουν να είστε εκεί για να ακούσετε, να ζήσετε και να μοιραστείτε όλα αυτά που έμειναν χρόνια ολόκληρα μυστικά και ανείπωτα σε χρόνους μαγικούς, από ιστορίες χαμένες στην ομίχλη...


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΤα τεμάχια, Χρύσα Μαστοροδήμου
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη