1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Νούρα: το μήνυμα * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Συμπόσιο με εχθρούς * Εβόρα * Τα κβάντα της ελπίδας * Ο Δράκος * Υπόθεση Μπετόβεν ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Αναμνήσεις μιας ζωής ** Χρονογραφήματα: Το τελευταίο τανγκό * Κόκκινο, γράφουμε ** Ποίηση: Η πικρή γεύση της προδοσίας * Πασιφλόρα * Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις * Μελέτη ζωής * Οι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα * Στον ορίζοντα της ελπίδας ** Νουβέλα: Χάγια ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πλανήτης ΦράουλΑ * Ο Αίμος ταξιδεύει στα Βαλκάνια * Λενιώ, το κορίτσι με τα παράξενα δάχτυλα και Η Λενιώ και «το αγόρι από τη Συρία» ** Αληθινές ιστορίες: Τα βιβλία της Αιμιλίας Πλατή ** Περιοδικά: ΛεξΩτεχνίες ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς * Δοκίμιο: Κύπρος 1945-1974

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Ποίημα



Δεν είναι η λογική
που γράφει ένα ποίημα.
Είναι η ζάλη.
Άλλοι τη φωνάζουν μέθη.

Δεν χρειάζεται αλκοόλη.
Και η κούραση φτάνει.
Πιάνει στον ύπνο το μυαλό
και εκεί που αυτό λέει φτάνει,
εκεί, να έρχονται οι λέξεις
και να μπαίνουν στο χορό.

Το τι γράφεται,
ποιος ξέρει;
Τρελές είναι,
αναμαλλιασμένες.

Άλλοτε καλό,
άλλοτε κακό,
άλλοτε ασυνάρτητο.

Και αυτό παίρνει μόνο του μορφή,
σαν μια σκεπτομορφή.
Άλλοτε δυναμώνει
από τις σκέψεις των αναγνωστών,
άλλοτε καπνός, σκορπίζει για πάντα.

Μερικοί λένε τα ποιήματα είναι φωτιά.
Άλλοι πως είναι νερό και σβήνουν πληγές.

Εγώ λέω τα ποιήματα είναι ένα σκοινί,
που μας τραβάνε
και μας πάνε
εκεί που σκιαζόμαστε
και αποφεύγουμε.

Χρίστος Μαβόγλου

¤

Copyright © Χρίστος Μαβόγλου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση via facebook.

Στην εικόνα της ανάρτησης βλέπετε λεπτομέρεια από πίνακα του Joan Miro. Το "ζωγραφισμένο ποίημα" του Miro είναι μια δουλειά του σουρεαλιστή καλλιτέχνη από το 1925. Στους στίχους διαβάζουμε: le corps de ma brune puisque je l'aime comme ma chatte habillée en vert salade comme de la grêle c'est pareil.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τα κβάντα της ελπίδας, Γ.ΡούσοςΥπόθεση Μπετόβεν, Α.ΤσακμακίδηςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΕβόρα, Κώστας ΚρομμύδαςΚύπρος 1945-1974Κόκκινο, γράφουμε του Γιάννη ΠαπαϊωάννουΠλανήτης ΦράουλΑ, Ruby
Η Λενιώ και «το αγόρι από τη Συρία», Ελένη ΜπιμπίρηΤο τελευταίο τανγκό, Λένα Μαυρουδή-ΜούλιουΣπύρος Φωκάς, η βιογραφίαΟι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα, Α.ΚαϊμακλιώτηΟ Δράκος, Κ. ΔροσίνηΤο παραμύθι με τα παραμύθια, Αιμιλία ΠλατήΕπιλέξτε εσείς τα δώρα σας!
Αναμνήσεις μιας ζωής, Τ.Σ.
ΛεξΩτεχνίεςΣτον ορίζοντα της ελπίδας, Ελένη ΛουκάΟ Αίμος ταξιδεύει στα Βαλκάνια, Σοφία ΤσάτσουΜελέτη ζωής, Σπύρος ΣφενδουράκηςΠασιφλόρα, Μαλβίνα ΙωσηφίδουΔώδεκα χτύποι, Ν.Γονίδης