1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Ο Δράκος * Ωρολογοποιός * Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Ο Αίμος ταξιδεύει στα Βαλκάνια * Λενιώ, το κορίτσι με τα παράξενα δάχτυλα και Η Λενιώ και «το αγόρι από τη Συρία» * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Όλα θα πάνε καλά

Στην υπόθεση...
Ένας συγγραφέας απομονώνεται προκειμένου να γράψει ενώ η σχέση του περνάει κρίση. Οδηγώντας το αυτοκίνητό του στους χιονισμένους Καναδέζικους δρόμους μπλέκεται σε ένα ατύχημα που κοστίζει τη ζωή σε ένα μικρό αγόρι. Οι συνέπειες επηρεάζουν τον ίδιο, τη σύντροφό του, την επόμενη σχέση του, την μητέρα του άτυχου παιδιού αλλά και τον αδερφό του. Η ταινία καταγράφει την προσπάθεια αυτών των ανθρώπων να συνεχίσουν τη ζωή τους μέσα από τη θλίψη, τις ενοχές, τις τύψεις και τον πόνο τους.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα τον Φλεβάρη του 2015 στο 65ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου ενώ στη χώρα μας ήρθε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, σε μια άκαιρη χρονική στιγμή, κατά τη γνώμη μου, καθώς πραγματεύεται ένα πολύ χειμωνιάτικο θέμα (τελείως κόντρα με το καυτό ελληνικό καλοκαίρι) σε γενικότερη μουντή ψυχογραφική διάθεση (τελείως κόντρα με την θαλασσοδιακοποδιάθεση του Έλληνα αυτήν την εποχή).
Η πλοκή της ταινίας είναι έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτη καθώς στηρίζεται στις ψυχολογικές μεταπτώσεις των ηρώων της και στις εξελίξεις της ζωή τους. Τους παρακολουθούμε από τη στιγμή του ατυχήματος και για τα επόμενα χρόνια καθώς μεγαλώνουν, αλλάζουν και επαναπροσδιορίζουν τη ζωή τους. Κι αυτό ισχύει για όλους ανεξαιρέτως! Τόσο ο κεντρικός, βασικός ήρωας όσο και οι άλλοι χαρακτήρες "διαλύονται" την ημέρα που εκείνο το έλκηθρο εμφανίστηκε από το πουθενά, πέρασε μπροστά από το αυτοκίνητο και όλα βυθίστηκαν στη σιωπή. Έκτοτε, κουβαλώντας τις ενοχές και τις τύψεις τους -ένα κομμάτι αντιστοιχεί σε καθέναν- παλεύουν με τη θλίψη της απώλειας -μια απώλεια αντιστοιχεί σε όλους τους- και με τον πόνο της ψυχής τους -όλοι πονάνε μέσα τους. Η ιστορία τους έχει ως κέντρο της τον συγγραφέα (Τζέιμς Φράνκο) που έχει και την ευθύνη του ατυχήματος αλλά και όχι, και γύρω του περιπλέκονται τα υπόλοιπα πρόσωπα του έργου: ο μικρός Κρίστοφερ που έχει την ευθύνη του ατυχήματος γιατί θα έπρεπε να είχε μεριμνήσει ώστε να μη βγουν στο δρόμο με τον αδερφό του αλλά και όχι γιατί είναι μόνο ένα μικρό παιδάκι, η μητέρα τους Κέιτ (Σαρλότ Γκενσμπούργκ) που έχει την ευθύνη του ατυχήματος καθώς έπρεπε να είχε μαζέψει τα παιδιά νωρίτερα στο σπίτι αλλά και όχι γιατί δεν ήταν εκείνη που οδηγούσε το αυτοκίνητο, η πρώτη σύντροφος του Τόμας που φέρει βαρέως την αδιέξοδη σχέση τους αλλά δε θα έπρεπε καθώς δεν είναι εκείνη που δε μπορεί ή που δε θέλει να κάνουν παιδιά... κ.ο.κ. Έχω την αίσθηση ότι όλοι οι χαρακτήρες του έργου βαραίνονται από τύψεις και θλίψη και, παράλληλα, όλοι αναζητούν διέξοδο σε αυτό που λέμε "για να πάνε παρακάτω" αναζητώντας τη συγχώρεση του εαυτού τους μα και του άλλου για να προχωρήσουν. Παρόλα αυτά, η ταινία εστιάζει δικαίως στον Τόμας.
Ο καταθλιπτικός συγγραφέας του έργου είναι ένας άνθρωπος που αναζητά την έμπνευση για το επόμενο μυθιστόρημά του και για να το επιτύχει απομονώνεται στα καναδικά κατάχιονια τοπία. Πριν το συμβάν φαίνεται απλά καταθλιπτικός, ή έστω πιεσμένος καθώς δε μπορεί να σκαρφιστεί μια καλή ιστορία. Μετά το συμβάν προσπαθεί να αντιμετωπίσει το παρελθόν, να συγχωρεθεί και να συγχωρέσει, να γιατρέψει τις πληγές του, να ξαναβάλει τη ζωή του σε τάξη, να βρει το νόημα, να... Και είναι όλα αυτά τα "να" που δίνουν νέα πνοή στην ύπαρξή του και φρέσκες ιδέες στην πένα του.
Στα καλά...
Όμορφη φωτογραφία και μουσική επένδυση -αν και δε σου μένει καμία μελωδία μετά τους τίτλους τέλους. Καλύπτει μια μεγάλη χρονική περίοδο, το σενάριο είναι αρκετά μυθιστορηματικό και οι χαρακτήρες παρουσιάζονται με προσωπικά πορτραίτα. Οι χρονικές μεταπηδήσεις δεν μπερδεύουν το θεατή ενώ οπτικά εμφανίζονται στα πρόσωπα των παιδιών που είναι οι μοναδικοί χαρακτήρες που μεγαλώνουν ως εικόνα στο διάστημα των 12 ετών που καλύπτει η ιστορία. Η σύνδεση του συγγραφέα με τη μάνα των παιδιών παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς προκύπτει βαθύτερη μιας "εύκολης" οργής και επιφανειακής ρίψης ευθυνών.
Η ταινία μιλά για την ελπίδα, ακόμη κι όταν το πρόβλημα είναι μη αναστρέψιμο (όπως ο θάνατος) και για την επούλωση που όσο δύσκολη κι αν είναι έχει το χρόνο με το μέρος της και την ελπίδα σύμμαχο. Είναι κι ένα χρονοταξίδι κοιτώντας από την κλειδαρότρυπα τις ζωές των ηρώων της και, συμπερασματικά, καταλήγει ότι κάθε κακό φέρνει και ένα καλό ενώ μόνο η ακινησία είναι λάθος. Γιατί είναι το αντίθετο της ζωής.

Στα κακά...
Είμαι σίγουρη ότι μια πιο χειμερινή προβολή θα έφερνε περισσότερο κόσμο στις αίθουσες. Δεν της λείπουν τα δραματικά στερεότυπα, ούτε τα σεναριακά κλισέ ενώ κάποιοι διάλογοι φαίνονται ψεύτικοι.
Στα λοιπά...
Ο σκηνοθέτης Βιμ Βέντερς δήλωσε σχετικά: Δεν διάλεξα εγώ την ιστορία, η ιστορία διάλεξε εμένα και μάλιστα αναπάντεχα.
Ο ίδιος συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον ελληνικής καταγωγής συνθέτη Αλεξάντερ Ντεσπλά (Αλέξανδρος Λαδόπουλος) για τον οποίο είπε ότι πρόκειται για έναν φανταστικό συνθέτη που συνέθεσε για την ταινία ένα πραγματικά υπέροχο ορχηστρικό μουσικό σκορ.

Ταυτότητα
Είδος: Δράμα
Σκηνοθεσία: Βιμ Βέντερς
Σενάριο: Μπγιόρν Όλαφ Γιοχάνεσεν
Χώρα: Γαλλία, Γερμανία, Καναδάς, Νορβηγία, Σουηδία

Πρωταγωνιστούν: Τζέιμς Φράνκο, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Μαρί-Ζοζέ Κροζ, Πέτερ Στορμάρε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΗ τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν, Χρήστος ΝτεκίδηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου