ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Αναζητώντας δρόμο διαφυγής με τις λέξεις της Λένας Φατούρου...

…γράφει ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος

«Θα’ θελα να γυρίσω τον κόσμο όλο, με ένα σακίδιο για τα απαραίτητα και τα δάχτυλά σου στη χούφτα μου.…», εκμυστηρεύτηκα ένα βράδυ στη γυναίκα μου και ας ήξερα πως είναι δύσκολο να ζήσουμε όσα ποθούμε στην πραγματικότητα που μας έχουν επιβάλει.

Μα για τα χαμένα μας όνειρα θα υπάρχει πάντα η αγάπη που επουλώνει τις πληγές. Και για όλα τα υπόλοιπα, -τις τύψεις και τις ενοχές της αδυναμίας να ξεδιψάσουμε τη ψυχή μας-, θα χρησιμοποιούμε το χαρτί και το μελάνι. Πώς αλλιώς να ξορκίσεις άλλωστε από μέσα σου αυτό που σε τυραννά, αν όχι με τις ίδια του τα όπλα;

«Ν' αδράξω θέλω, λίγη ευτυχία.
Να την καρφώσω, σαν στεφάνι στα μαλλιά.
Ο έρωτας, δεν έχει ηλικία,
και δεν πτοείται απ' τα γκρίζα μου μαλλιά…..»[1]

Και δυστυχώς δεν ξέρω αληθινά, αν το χειρότερο είναι η επιθυμία που σου τριβελίζει το μυαλό ή το ανέφικτο για το οποίο προσπαθείς μα αποτυγχάνεις. Είναι και αυτοί που έχουν παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα τους από τη ζωή , που στέκονται απέναντι σου σα κριτές και χαίρονται για την αποτυχία σου… Ίσως… Ίσως αν ξεπεράσεις ακόμη κι αυτούς, τότε μπορεί και να έχεις μια δεύτερη ευκαιρία…

«Μπροστά στην πόρτα έχεις δισταγμό
να μπεις, η να μην μπεις, αναρωτιέσαι.....
βρες το κουράγιο, άνοιξε λοιπόν!
Πόσο θ' αντέξεις στο κλειδί της να κρεμιέσαι;»[2]

Μα δεν υπάρχει δρόμος διαφυγής αν δεν φροντίζεις να τον φωτίζεις με την ελπίδα σου. Τα χρόνια είναι δύσκολα, ωστόσο δε στέκει τίποτε καταστροφικότερο -ακόμη και για την καθημερινότητά σου, από το να χάσεις την ειλικρίνεια του εαυτού σου. Επιβάλλεται να τον ωριμάσεις, ναι, μα ποτέ να τον αποστραφείς για την «αλήθεια» των άλλων…

«Η απαξίωση, ο εγκλεισμός, η στέρηση κάποιων δικαιωμάτων που είχε ως άνθρωπος, ατσάλωσαν την καλή πλευρά του χαρακτήρα του -που ούτε κι αυτός ήξερε ότι υπήρχε- και τώρα, παρά τα εξήντα του χρόνια, άρχισε να κάνει και πάλι όνειρα. Ήθελε μια ήρεμη ζωή, που να μην είχε τίποτα κοινό με κείνη, την παλιά που του κατέστρεψε ιδανικά και ηθικές…»[3]

Γι’ αυτό επιμένω να επιχειρώ πάντα το πρώτο βήμα προς τα «θέλω», έστω κι αν τούτη η πράξη συχνά με πάει πίσω… πιο πίσω ακόμη κι από εκεί που βρισκόμουν πριν… Κι αυτό είναι που ώρες-ώρες κάνει την ψυχή να σταματά, να αναλογίζεται και να διστάζει μήπως είναι καλύτερο να…

«Ας περάσουμε μια μέρα χωρίς επιθυμίες.
Ας σταματήσουμε το χρόνο,σε αυτά που έχουμε.
Ας διαφυλάξουμε τα σημαντικά,
και ας αγνοήσουμε τα ασήμαντα.
Από χίλιες άσκοπες λέξεις, προτιμότερη η σιωπή..»[4]

Μα απ’ την άλλη απομένω να σκέφτομαι ότι…

«Που πήγε η αθωότητά μου;
Τι έγινε το γέλιο μου;
Πως πέταξε έτσι η χαρά μου; 
Εκτέθηκα στον εαυτό μου.
Σαν τύμπανο χτυπά η συνείδηση 
κι ο παραλογισμός την παίρνει αγκαλιά…»[5]

Όμως για ακόμη ένα βράδυ ο νους κουράστηκε απ’ αυτή την πάλη δίχως να καταφέρει να καταλαγιάσει τις επιθυμίες… Σταμάτησα εδώ και ώρα να ξεψαχνίζω τη ψυχή μου στο χαρτί, αποζητώντας να βρω ένα συμβιβασμό με τη σιωπή.

Όμως μου ταιριάζει άραγε η σιωπή; Θέλω να συνεχίσω να κρύβομαι μέσα στα μαύρα γράμματα ή να γράφω για αυτά που πραγματικά ζω;

…όπως και να’χει, τίποτε δε μας χρωστά τελικά η ζωή και για να σεβαστούμε το χαμόγελο, τούτο θα κρύβεται πάντοτε μέσα σε μια σταγόνα από ιδρώτα ή από δάκρυ…

Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Λογοτεχνικό βιογραφικό Λένας Φατούρου
Γεννήθηκε, και ζει στην Αθήνα. Η αγάπη της για τη Λογοτεχνία ξεκίνησε από τα μαθητικά της χρόνια όμως την τελευταία πενταετία ασχολείται ενεργά και με πάθος με την ποίηση και την πεζογραφία. Έχει εκδώσει δυο ποιητικές συλλογές, με τους τίτλους: ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ και ΜΕΤΑΞΕΝΙΑ ΑΤΛΑΖΙΑ και ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο: ΣΑΝΤΡΑ, Η ράφτρα των Αγγέλων (εκδόσεις Βεργίνα). Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ένωσης Κορινθίων Λογοτεχνών, του Λογοτεχνικού Ομίλου Ιλίου ΞΑΣΤΕΡΟΝ (ειδική γραμματέας). Επίσης, είναι μέλος και του Λογοτεχνικού Ομίλου Πετρούπολης.
Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί στη μελέτη «Η εξέλιξη του στίχου από τον δέκατο αιώνα» της Παναγιώτας Χριστοπούλου Ζαλώνη. Επίσης Ποιήματά της δημοσιεύονται και στο περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ (τόσο το έντυπο όσο και το διαδικτυακό). Έχει βραβευθεί από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών για ποίημά της με τον τίτλο ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ και ένα διήγημα με τον τίτλο ΕΛΣΑ. Επίσης, από τον Λογοτεχνικό Όμιλο ΞΑΣΤΕΡΟΝ και το περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ για ποιήματά της, και για το μυθιστόρημα ΣΑΝΤΡΑ Η ΡΑΦΤΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ. Το καφενείο ιδεών Σαλαμίνας, βράβευσε την πρώτη ποιητική συλλογή της, με τον τίτλο, ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Τέλος, έχει πάρει μέρος σε δύο ομαδικές εκδόσεις του Ποιητικού Ομίλου Πετρούπολης με τους τίτλους «INTELLICENTSIA» Nο 1 και Nο 2 «O ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ». 
ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ υπό έκδοση:
ΡΙΚΑΡΝΤΟ ΚΑΙ ΝΕΦΕΛΗ.
Το μυστικό της Ρώμης, μυθιστόρημα.
ΜΠΑΛ ΜΑΣΚΕ, μυθιστόρημα.

Περισσότερα από/για τον Θεόφιλο Γιαννόπουλο:

[1]Λένα Φατούρου. από την ποιητική συλλογή «Ανώνυμα»
[2]Λένα Φατούρου. από την ποιητική συλλογή «Ανώνυμα»
[3]Λένα Φατούρου. Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «ΜΠΑΛ ΜΑΣΚΕ»
[4]Λένα Φατούρου. από την ποιητική συλλογή «Ανώνυμα»
[5]Λένα Φατούρου. από την ποιητική συλλογή «Ανώνυμα»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΤο σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΜακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηΗ πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή