Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Φωνή τέχνης *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ουδείς εκών κακός * Η πτώση * Η Βεσσαραβία μου: Εργασία για το σπίτι * Άλκηστη * Η γκαλερί των νεκρών * Συνοδός κορυφής * Το σπίτι μόνο * Ψωμί καθάριο * Ζήτα το! * Σκότωσε σαν τον Στίβεν Κινγκ * Όταν το «σαν» μπήκε στη ζωή μας * Της αλός νεύμα ** Ποίηση: Σκοτεινή κουκκίδα * Περιγραφές του ανεκπλήρωτου ** Άλλα: Περί ιατρικής Κέλσου ** Νουβέλα: Μπαρτάκοβα... η δωδεκάχρονη πόρνη * Τα σπασμένα κομμάτια μιας αγάπης * Στην άλλη πλευρά του κρεβατιού ** Διηγήματα: Οι επισκέπτες * Συνέβη στη Θεσσαλονίκη ** ΑΛΜΠΟΥΜ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: She sleeps to the sound of knives, The boatman on the downs

Η επόμενη μέρα

Της Σμαραγδής Μητροπούλου
Τα χέρια του έτρεμαν, καθώς άνοιξε το φάκελο… Κι εκείνα τα λόγια….ω Θεέ μου!
«Κλείνω τα μάτια… κι ολόγυμνη βαδίζω… μέσα στο απέραντο γαλάζιο… δεν μπορώ να αποχωριστώ αυτή την αγκαλιά… δεν έχω τη δύναμη…! Τώρα πια δεν θα κλαίω μόνη… δεν θα μένω μόνη. Στο βουητό του ανέμου, στο φως του φεγγαριού, στο παιχνίδισμα των κυμάτων… θα τραγουδώ τον έρωτα… ορατή κι αόρατη συνάμα… για σένα!! Λεύτερη από πόνο και δάκρυα θα μπορώ να σε λατρεύω για μια αιωνιότητα... ...κι ας πόνεσα πολύ… τόσο πολύ, αγάπη μου!»
Λίγο πιο πέρα, πάνω στην άμμο, είχε μείνει ξεχασμένο ένα κόκκινο φόρεμα στο χρώμα της φωτιάς... μόνο κι ορφανεμένο απ’ το κορμί κι από την ύπαρξή της…

*****

Το σούρουπο της επόμενης μέρας βρήκε τον Άγγελο καθισμένο στην ίδια θέση να σφίγγει το φόρεμα στο στήθος του. Αμίλητος ήταν κι ανέκφραστος. Δίπλα του ο φίλος του ο Αυγουστής τρανταζόταν από τους λυγμούς.
«Εσύ φταις…», φώναξε.
«Εγώ;;;»
«Ναι εσύ… εσύ… ποτέ δεν την αγάπησες… ποτέ δεν αφουγκράστηκες την καρδιά της… να δεις πόσο σε λάτρευε… κι εσύ… εσύ τη χρησιμοποίησες με τον πιο αισχρό τρόπο!!! Εσύ τη σκότωσες... Άγγελος θανάτου έγινες… εσύ…»
Άρπαξε το φόρεμα από τα χέρια του Άγγελου.
«Μόνο εγώ μπόρεσα να δω τα δάκρυά της εκείνο το βράδυ… προσπάθησε να μου κρυφτεί… μα δεν τα κατάφερε… πού ήσουν εσύ ε;;; πού ήσουν;;; Και τώρα… τώρα τολμάς να κρατάς το φόρεμά της… στα χέρια σου… μην το μαγαρίζεις… μη…»
Σαν ταινία πέρασαν από μπροστά του εκείνες οι τελευταίες στιγμές.
«Πάω λίγο να πάρω αέρα… πνίγομαι εδώ μέσα…»
«Να ρθω μαζί σου, μάτια μου…»
Εκείνη χαμογέλασε θλιμμένα. 
«Μόνο εσύ μ’ αγαπάς… μόνο εσύ με πονάς, καρδιά μου… μόνο εσύ», του είπε και τον φίλησε στο μέτωπο.
Πόσο αναθάρρησε με το φιλί της.
Πήγε να την ακολουθήσει, μα εκείνη δεν θέλησε..
«Θα ξανάρθω…», ψιθύρισε και του έσφιξε τρυφερά το χέρι…
«Αποχαιρετισμός… αποχαιρετισμός…», μονολόγησε.
«Τι είπες;» τον ρώτησε ο Άγγελος.
«Δε σου άξιζε μια τέτοια γυναίκα… όχι… όχι… δεν σου άξιζε… ω Θεέ μου… πώς να δεχτώ ότι αυτή την ομορφιά, αυτό το πλάσμα το κατάπιε η θάλασσα; Πώωωως;»
Ο Άγγελος έσκυψε το κεφάλι.
Η απουσία της ήδη τον στοίχειωνε. Οι τύψεις, μαζί με τα θυμωμένα λόγια του Αυγουστή, άρχισαν να του ανοίγουν τα μάτια και να συνειδητοποιεί πόσο ανόητα, πόσο εγκληματικά είχε φερθεί. Αγάπη σαν αυτής της γυναίκας δεν θα ξανάβρισκε ποτέ.
Έβγαλε από την τσέπη του τη φωτογραφία της, τη φίλησε κι έκλαψε. Ναι… αυτός ο λογικός, ο τόσο εγκεφαλικός τύπος… έκλαψε…
Όταν οι νύχτες μυρίζουν ίριδα και γιασεμί, θα 'ναι η αγάπη μου που θα ‘ρχεται να σου χτυπά το παραθύρι… τα λόγια της.
Ο Αυγουστής στράφηκε προς το μέρος του.
«Πάψε λοιπόν…», του φώναξε. «Μόνο εγώ έχω δικαίωμα να κλάψω… εγώ… που σαν Παναγιά τη λάτρεψα… εγώ…! Μην κλαις, λοιπόν… πάψε… πάψε… πάψε…»
Ο Άγγελος έπεσε σπαράζοντας στην αγκαλιά του φίλου του.
«Συγνώμη…», ψέλλισε. «Κι από εκείνη κι από εσένα… δεν έπρεπε… δεν έπρεπε… Αχ, μόνο αυτό το γράμμα θα έχω να θυμάμαι…»
«Εγώ… εγώ θα’ χω κάτι παραπάνω… το τελευταίο της φιλί…», ψιθύρισε ο Αυγουστής.
Έκλεισε τα μάτια του. Ξαφνικά, καθώς ο ήλιος είχε πια γείρει προς τη δύση του, ένιωσε να τον τυλίγει το αγαπημένο άρωμα εκείνης.
«Είναι εδώ…», είπε σιγανά.
«Δεν… δεν…», κόμπιασε ο Άγγελος.
«Η νύχτα μύρισε ίριδα και γιασεμί… ήρθε η αγάπη της να μου χτυπήσει το παραθύρι… μόνο για μένα, Αριάδνη, ψυχή μου, μόνο για μένα…», τα λόγια του Αυγουστή έκαναν τον Άγγελο να σκύψει ντροπιασμένος το κεφάλι.
«Κέρδισες…», είπε στο φίλο του με φωνή που μόλις ακουγόταν. «Δικό σου το φιλί της λίγο πριν το τέλος… κι εκείνα τα λόγια που για μένα φύλαγε… δικά σου κι αυτά…»
Ο Αυγουστής του έριξε μια θυμωμένη ματιά.
«Τελικά, δεν σε αγγίζει τίποτα εσένα! Εκείνη αφέθηκε σε κύματα θαλασσινά… έφυγε… μα είναι εδώ… ζει εδώ μέσα!» φώναξε χτυπώντας το στήθος του. «Εσύ, όμως, εσύ είσαι από καιρό νεκρός!»
Σηκώθηκε και τίναξε την άμμο από πάνω του.
«Όποιος μένει κοντά σου, χάνει την ψυχή του, Άγγελε!» είπε. «Γι’ αυτό… καιρός να φεύγω κι εγώ… ίσως μπορέσω να σώσω κάποια κομμάτια του εαυτού μου, πριν να είναι αργά.
Για μένα… για κείνη… για την αγάπη της! Να μην πάει χαμένο τίποτα… τίποτα πια».
Απομακρύνθηκε με σταθερά βήματα, δίχως να κοιτάξει πίσω του.

Copyright © Σμαραγδή Μητροπούλου All rights reserved, 2015

Δείτε κι αυτό:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η Βεσσαραβία μου: Εργασία για το σπίτι, Νικολάε ΝταμπίζαΤο σπίτι μόνο, Κοραή ΔαμάτηΗ γκαλερί των νεκρών, Κρις ΚάρτερΤης αλός νεύμα, Κωνσταντίας Σκανδάλου-ΚορδολαίμηΨωμί καθάριο, Παναγιώτας ΣμυρλήΠεριγραφές του ανεκπλήρωτου, Δημήτρη ΜπαλτάΣαν λουκούμι τριαντάφυλλο, Οικογένεια Καραντίνα, Μικροί και μεγάλοι αναγραμματισμοί και Γυναίκα σημαίνει πόνος
Περί ιατρικής ΚέλσουΣτην άλλη πλευρά του κρεβατιού, Άνθιας Χριστοδούλου-ΘεοφίλουΣυνοδός κορυφής, Μαίρης ΒανδώρουΟι επισκέπτες, Πέτρου ΕυαγγελόπουλουShe sleeps to the sound of knives και The boatman on the downsΜπαρτάκοβα... η δωδεκάχρονη πόρνη, Ελευθερίας ΚαραδήμουΌταν το «σαν» μπήκε στη ζωή μας, Μιχαήλ Ράλλη
Σκοτεινή κουκκίδα, Γιάννη ΣμίχεληΤα σπασμένα κομμάτια μιας αγάπης, Πόπης ΚλειδαράΣκότωσε σαν τον Στίβεν Κινγκ, Δημήτρη ΜαμαλούκαΆλκηστη, Μαρίας ΚέιτζΣυνέβη στη Θεσσαλονίκη (συλλογικό)Η πτώση, Νίκου ΤσουρλάκηΖήτα το!, Μαρίας Καραμπίνη-Ανθούλη