1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτείται *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Η επόμενη μέρα

Της Σμαραγδής Μητροπούλου
Τα χέρια του έτρεμαν, καθώς άνοιξε το φάκελο… Κι εκείνα τα λόγια….ω Θεέ μου!
«Κλείνω τα μάτια… κι ολόγυμνη βαδίζω… μέσα στο απέραντο γαλάζιο… δεν μπορώ να αποχωριστώ αυτή την αγκαλιά… δεν έχω τη δύναμη…! Τώρα πια δεν θα κλαίω μόνη… δεν θα μένω μόνη. Στο βουητό του ανέμου, στο φως του φεγγαριού, στο παιχνίδισμα των κυμάτων… θα τραγουδώ τον έρωτα… ορατή κι αόρατη συνάμα… για σένα!! Λεύτερη από πόνο και δάκρυα θα μπορώ να σε λατρεύω για μια αιωνιότητα... ...κι ας πόνεσα πολύ… τόσο πολύ, αγάπη μου!»
Λίγο πιο πέρα, πάνω στην άμμο, είχε μείνει ξεχασμένο ένα κόκκινο φόρεμα στο χρώμα της φωτιάς... μόνο κι ορφανεμένο απ’ το κορμί κι από την ύπαρξή της…

*****

Το σούρουπο της επόμενης μέρας βρήκε τον Άγγελο καθισμένο στην ίδια θέση να σφίγγει το φόρεμα στο στήθος του. Αμίλητος ήταν κι ανέκφραστος. Δίπλα του ο φίλος του ο Αυγουστής τρανταζόταν από τους λυγμούς.
«Εσύ φταις…», φώναξε.
«Εγώ;;;»
«Ναι εσύ… εσύ… ποτέ δεν την αγάπησες… ποτέ δεν αφουγκράστηκες την καρδιά της… να δεις πόσο σε λάτρευε… κι εσύ… εσύ τη χρησιμοποίησες με τον πιο αισχρό τρόπο!!! Εσύ τη σκότωσες... Άγγελος θανάτου έγινες… εσύ…»
Άρπαξε το φόρεμα από τα χέρια του Άγγελου.
«Μόνο εγώ μπόρεσα να δω τα δάκρυά της εκείνο το βράδυ… προσπάθησε να μου κρυφτεί… μα δεν τα κατάφερε… πού ήσουν εσύ ε;;; πού ήσουν;;; Και τώρα… τώρα τολμάς να κρατάς το φόρεμά της… στα χέρια σου… μην το μαγαρίζεις… μη…»
Σαν ταινία πέρασαν από μπροστά του εκείνες οι τελευταίες στιγμές.
«Πάω λίγο να πάρω αέρα… πνίγομαι εδώ μέσα…»
«Να ρθω μαζί σου, μάτια μου…»
Εκείνη χαμογέλασε θλιμμένα. 
«Μόνο εσύ μ’ αγαπάς… μόνο εσύ με πονάς, καρδιά μου… μόνο εσύ», του είπε και τον φίλησε στο μέτωπο.
Πόσο αναθάρρησε με το φιλί της.
Πήγε να την ακολουθήσει, μα εκείνη δεν θέλησε..
«Θα ξανάρθω…», ψιθύρισε και του έσφιξε τρυφερά το χέρι…
«Αποχαιρετισμός… αποχαιρετισμός…», μονολόγησε.
«Τι είπες;» τον ρώτησε ο Άγγελος.
«Δε σου άξιζε μια τέτοια γυναίκα… όχι… όχι… δεν σου άξιζε… ω Θεέ μου… πώς να δεχτώ ότι αυτή την ομορφιά, αυτό το πλάσμα το κατάπιε η θάλασσα; Πώωωως;»
Ο Άγγελος έσκυψε το κεφάλι.
Η απουσία της ήδη τον στοίχειωνε. Οι τύψεις, μαζί με τα θυμωμένα λόγια του Αυγουστή, άρχισαν να του ανοίγουν τα μάτια και να συνειδητοποιεί πόσο ανόητα, πόσο εγκληματικά είχε φερθεί. Αγάπη σαν αυτής της γυναίκας δεν θα ξανάβρισκε ποτέ.
Έβγαλε από την τσέπη του τη φωτογραφία της, τη φίλησε κι έκλαψε. Ναι… αυτός ο λογικός, ο τόσο εγκεφαλικός τύπος… έκλαψε…
Όταν οι νύχτες μυρίζουν ίριδα και γιασεμί, θα 'ναι η αγάπη μου που θα ‘ρχεται να σου χτυπά το παραθύρι… τα λόγια της.
Ο Αυγουστής στράφηκε προς το μέρος του.
«Πάψε λοιπόν…», του φώναξε. «Μόνο εγώ έχω δικαίωμα να κλάψω… εγώ… που σαν Παναγιά τη λάτρεψα… εγώ…! Μην κλαις, λοιπόν… πάψε… πάψε… πάψε…»
Ο Άγγελος έπεσε σπαράζοντας στην αγκαλιά του φίλου του.
«Συγνώμη…», ψέλλισε. «Κι από εκείνη κι από εσένα… δεν έπρεπε… δεν έπρεπε… Αχ, μόνο αυτό το γράμμα θα έχω να θυμάμαι…»
«Εγώ… εγώ θα’ χω κάτι παραπάνω… το τελευταίο της φιλί…», ψιθύρισε ο Αυγουστής.
Έκλεισε τα μάτια του. Ξαφνικά, καθώς ο ήλιος είχε πια γείρει προς τη δύση του, ένιωσε να τον τυλίγει το αγαπημένο άρωμα εκείνης.
«Είναι εδώ…», είπε σιγανά.
«Δεν… δεν…», κόμπιασε ο Άγγελος.
«Η νύχτα μύρισε ίριδα και γιασεμί… ήρθε η αγάπη της να μου χτυπήσει το παραθύρι… μόνο για μένα, Αριάδνη, ψυχή μου, μόνο για μένα…», τα λόγια του Αυγουστή έκαναν τον Άγγελο να σκύψει ντροπιασμένος το κεφάλι.
«Κέρδισες…», είπε στο φίλο του με φωνή που μόλις ακουγόταν. «Δικό σου το φιλί της λίγο πριν το τέλος… κι εκείνα τα λόγια που για μένα φύλαγε… δικά σου κι αυτά…»
Ο Αυγουστής του έριξε μια θυμωμένη ματιά.
«Τελικά, δεν σε αγγίζει τίποτα εσένα! Εκείνη αφέθηκε σε κύματα θαλασσινά… έφυγε… μα είναι εδώ… ζει εδώ μέσα!» φώναξε χτυπώντας το στήθος του. «Εσύ, όμως, εσύ είσαι από καιρό νεκρός!»
Σηκώθηκε και τίναξε την άμμο από πάνω του.
«Όποιος μένει κοντά σου, χάνει την ψυχή του, Άγγελε!» είπε. «Γι’ αυτό… καιρός να φεύγω κι εγώ… ίσως μπορέσω να σώσω κάποια κομμάτια του εαυτού μου, πριν να είναι αργά.
Για μένα… για κείνη… για την αγάπη της! Να μην πάει χαμένο τίποτα… τίποτα πια».
Απομακρύνθηκε με σταθερά βήματα, δίχως να κοιτάξει πίσω του.

Copyright © Σμαραγδή Μητροπούλου All rights reserved, 2015

Δείτε κι αυτό:

1 σχόλιο:


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου