1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτείται *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Απρόσκλητος επισκέπτης

Κάτσε να διαβάσεις, κάνε ησυχία, έλα να φας, κλείσε επιτέλους την τηλεόραση! Ακόμα να βγεις από το μπάνιο; Πάλι στο τηλέφωνο μιλάς; Μα τι λέτε τόσες ώρες; Αφού όλη μέρα στο σχολείο, μαζί είστε! Διάβασες; Έφαγες; Ώρα για ύπνο, κλείσε το φως! Ξύπνα επιτέλους, πάλι θα αργήσεις! (Πάλι). Μα γιατί δεν ακούς; Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα... Μα τι δύσκολο που είναι να είσαι έφηβος!
Ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο και από τις πρώτες σελίδες έβαλα τα γέλια. Για την ακρίβεια, μ’ έπιασε τέτοιο γέλιο σπαστικό, που άντε να εξηγήσω στα δικά μου νήπια που με κοιτάνε από μια μεριά χωρίς να καταλαβαίνουν πού βρίσκω το τόσο αστείο, παρόλα αυτά γελάνε κι αυτά μαζί μου σαν καλά παπαγαλάκια. Άντε να εξηγήσω και στη δική μου μαμά μετά που πίνει καφέ δίπλα μου, το πόσο αστεία μου φαίνονται τώρα όλα αυτά που κάποτε ήταν εφιάλτες και με έκαναν έξαλλη από θυμό (κι εκείνη φαντάζομαι). Θυμάμαι και γελάω και ταυτόχρονα από αυτές τις αναμνήσεις πανικοβάλλομαι κιόλας. Μα πώς είχα ξεχάσει το πόσο δύσκολη είναι η εφηβεία;
Γελάω με τα τότε δικά μου κατορθώματα, πανικοβάλλομαι στη σκέψη ότι θα περάσω ξανά τα ίδια, αλλά από την απέναντι πλευρά. Από την πλευρά του γονιού.

«Μα, να μη μ' αφήνουν σε ησυχία; "Βάλια κάτσε διάβασε, Βάλια βάλε τις κρέμες για τα σπυράκια, Βάλια πρόσεχε τα σιδεράκια σου, Βάλια πλένε καλά τα δόντια σου, Βάλια στρώσε το κρεβάτι σου, Βάλια... Βάλια... Βάλια..."!!! Ένα τεράστιο κατεβατό με οδηγίες και εντολές! Έλεος!
Να μια λέξη που θα μ' ακούσετε να τη λέω συχνά. Για να δείτε πού κατάντησα, να ζητάω το έλεος των γονιών μου, αλλά αυτοί... ανελέητοι! Εντελώς, όμως!
Ώσπου μια μέρα συνέβη κάτι που άλλαξε τη ζωή μου...
Ένα βιβλίο για κορίτσια που μπαίνουν στην εφηβεία.»[1]

Ένα κορίτσι που δέχεται τον απρόσκλητο κι ανεπιθύμητο επισκέπτη του. Κάπου εκεί σ’ αυτή τη φάση που όλα, μα όλα, πάνε στραβά. Σπυράκια χαλάνε τα μούτρα μας, τρίχες πετάγονται από παντού, ρούχα που δε στρώνουν, γονείς που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, αλλά δεν ξέρουν τίποτα. Τίποτα, από όσα μας προβληματίζουν.
Μα πώς καταφέρνουμε πάντα να ξεχάσουμε; Ειδικά από τη στιγμή που γινόμαστε γονείς, λες και το μυαλό μας ξεχνάει τα πάντα από τα δικά μας παλιά, επίτηδες. Κι όταν τα θυμόμαστε, με τα δικά μας γελάμε, αλλά τρέμουμε γι αυτά που θα κάνουν σε μας τα παιδιά μας.

Κάποτε στο σχολείο είχαμε γράψει μια έκθεση, με θέμα το χάσμα των γενεών. Να σας πω την αλήθεια, ούτε που θυμάμαι το τι είχα γράψει. Αλλά θυμάμαι πως σκεφτόμουν κάτι. Το οποίο πιστεύω μέχρι σήμερα. Ίσως λίγο διαφορετικά πια, αλλά ναι, είναι το ίδιο. Όσο μικραίνει η διαφορά ηλικίας μεταξύ γονέων και παιδιών, τόσο μεγαλώνει αυτό το χάσμα, τελικά. Ο γιες. Είναι πολλά αυτά που οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα και είναι ένα θέμα που αν το βάλεις σοβαρά κάτω, έχεις υλικό για σκέψη και συζήτηση για ώρες. Αλλά στο τέλος καταλήγει στο ίδιο σημείο, απ’ όπου κι αν το περάσεις στο ενδιάμεσο. Στο χρόνο.
Αυτός, αυτός ο άκαρδος κι ανελέητος τύπος. Αυτό το ρεμάλι. Ο Χρόνος. Που λες και έχει βαλθεί να κάνει πάντα τη ζωή μας δύσκολη. Φροντίζει να περνάει τρέχοντας από τα καλά, όταν περνάς καλά, κι όταν υποφέρεις δε λέει να προχωρήσει. Ο απόλυτος σαδιστής. Που φροντίζει να ξεχνάς πράγματα που θα ήθελες να θυμάσαι, που θα ‘πρεπε να θυμάσαι, κι όλα όσα θες σαν τρελός να ξεχάσεις, στα πετάει στα μούτρα, τη χειρότερη στιγμή. Βρε ουστ.
Αλλά από την άλλη, σκέφτομαι... ο χρόνος φταίει; Ή μήπως... εμείς; Εμείς δεν το βάλαμε σκοπό να τον παραβγούμε; Ο χρόνος είναι πάντα ίδιος. Τακ, τακ, τακ. Εμείς; Τρεχάλα. Να προλάβουμε μια ζωή που όλο μας τη βγαίνει με κόκκινο και μας προσπερνάει από δεξιά.

Εφηβεία λοιπόν, μια φάση παράξενη και δύσκολη, που όταν περάσει γελάμε, μα όσο τη ζούμε συνήθως κλαίμε. Ισορροπία ανάμεσα σε έναν κόσμο που μάθαμε κι έναν κόσμο που δεν έχουμε μάθει ακόμα, κι εμείς στη μέση. Να βλέπουμε τον έναν σιγά σιγά να γκρεμίζεται, ενώ ο άλλος υψώνεται επικίνδυνα και μας τρομοκρατεί. Και κάπου εκεί τα χάνουμε, φοβόμαστε, και μας φταίνε όλα. Μυστική συνταγή επιβίωσης; Ανάθεμα κι αν ξέρω.
Όμορφο βιβλιαράκι. Τρυφερό. Εφηβικό μεν, αλλά καλό είναι να το διαβάσουμε κι εμείς οι γονείς. Γιατί σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα διαπιστώσουμε διαβάζοντάς το, είναι ότι έχουμε ξεχάσει. Και είναι δύσκολη ηλικία ρε γαμώτο και οι εποχές έχουν αλλάξει και μάλλον δυσκολέψει και το τρέξιμο δε σταματά και δεν προλαβαίνουμε. Στο τέλος φτάνουμε στο τέρμα κι όλο κοιτάμε πίσω μας γιατί κάτι, σίγουρα έχουμε ξεχάσει. Καλό είναι να θυμόμαστε και λίγο. Ε;
Κλικ για περισσότερα της Κατερίνας
Περισσότερα από/για την Ιωάννα Καστάνη:
«Ο γάμος θέλει αγώνα», Ιωάννα Καστάνη
Η Ιωάννα Καστάνη και ο Απρόσκλητος επισκέπτης

[1] Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υπερόριος
Ευχαριστώ την Ιωάννα Καστάνη για τη διάθεση του βιβλίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου