1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικά: Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Ως πού θα φτάνατε για την αγάπη;

Θα ξεκινήσω την ανάλυσή μου σχετικά με το βίωμα μου στο έργο της συγγραφέως Σοφίας Κραββαρίτη, θέτοντάς σας εξαρχής το ερώτημα που σκάλωσε αμέσως στο νου μου μόλις έφτασα στην τελευταία σελίδα του μυθιστορήματός της: Ως πού θα φτάνατε για την αγάπη;
Η ιστορία ξεκινά με την ηρωίδα μας, την Μαργαρίτα, να αποβιβάζεται από το πλοίο γεμάτη προσμονή για την συνάντήσή της με τον αγαπημένο της Άρη.
«Πως έγιναν έτσι οι ζωές μας; Γιατί αφήσαμε τόσα χρόνια να πάνε χαμένα;», ρωτάει τον εαυτό της γεμίζοντας μας με ερωτηματικά για όσα μεσολάβησαν.
Όλες οι σκέψεις των ηρώων όμως σβήνουν έπειτα από κάποιες στιγμές, παρασυρόμενες από το χάδι του έρωτα. Γιατί τούτο είναι το μόνο γιατρικό που μπορεί να ξορκίσει ένα παρελθόν τόσο σκοτεινό, που έχει ακόμη τη δύναμη να κρατά πάντα όμηρο το μέλλον.
Κι έπειτα μας δίνονται σιγά σιγά ψήγματα εξηγήσεων για το πού οφείλετε η τόση θλίψη που υπήρχε ριζωμένη μέσα τους.
Η ιστορία μεταφέρετε εναλλάξ στο παρελθόν και στο παρόν, αναλύοντας με πάσα λεπτομέρεια τα όσα προηγήθηκαν που τους οδήγησαν εδώ.
Τότε, που παιδιά ακόμη, οι γονείς απαγόρευαν αυτόν τον γάμο, φτάνοντας στο σημείο μάλιστα η δεκαεξάχρονη Μαργαρίτα να ξυλοφορτώνεται για χάρη του Άρη. Ωστόσο τίποτε δεν φαινόταν ικανό να την κρατήσει μακριά από τον αγαπημένο της.
Στον αντίποδα ο Άρης ήταν είκοσι χρονών. Παιδί και άντρας συνάμα που τον βρίσκουμε να ξενιτεύεται στην Αμερική. Όμως η έγνοια της παιδικής του αγάπης, δε σβήνει παρά το χωρισμό.
Τον έχει επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που έπειτα από χρόνια τον βρίσκουμε να αναρωτιέται για το κακό που εν γνώσει του δημιούργησε στη ψυχή της, σκεπτόμενος «Σου πήρα την αθωότητα μικρή μου;».

Ακολουθούμε όλα αυτά τα πώς και τα γιατί που τους έφτασαν εδώ, μες από τις δυσκολίες μιας μοίρας που δεν ευνόησε ποτέ τα όνειρά τους. Αρκούσε ωστόσο εικοσιπέντε χρόνια μετά μια τυχαία ανάγνωση ενός άρθρου από τον Άρη, που αφορούσε την έκθεση φωτογραφίας της παλιάς του αγάπης, για να αναζωπυρώσει την ανάγκη να την πλησιάσει.
Και παρ’ ότι τις ζωές του χώριζε μια χαώδης απόσταση, τα «θέλω» τους αναπλήρωσαν αυτό το κενό. Γιατί όπως αναφέρει στις σελίδες της η συγγραφέας , οι ήρωες «Δεν το ήξεραν, η μοίρα όμως τους ήθελε μαζί. Απλά έπρεπε να κάνουν το ταξίδι τους πρώτα. Διαδρομές χαμένες... χάρτες σκισμένοι... πυξίδες χαλασμένες...»
Και τούτες οι αναμνήσεις που τους συνόδευαν μοιραία όλα αυτά τα χρόνια της απουσίας, έγιναν χάδι, έγιναν φιλί, αποζητώντας τον προσωπικό Παράδεισο των πρωταγωνιστών που έχουν ανάγκη την λύτρωση.
Οι δυο τους ταξιδεύουν στα ελληνικά νησιά ζώντας όσα τους στερήθηκαν. «Σ’ έναν κόσμο που η αγάπη τους δεν απειλούνταν από τίποτα...», με τις εξομολογήσεις να τους φέρνουν όλο και πιο κοντά, σμίγοντας τα όσα έγιναν πριν δεκαετίες, με το παρόν. Γιατί «το μέλλον δεν το γνώριζαν. Και δεν ήθελαν να το μάθουν. Το παρελθόν όμως ήταν γνώριμο. Το αγαπούσαν. Και απλά το ξαναζούσαν.»

Αφήνοντας μια γεύση νοσταλγική στη Ψυχή, που συνοψίζεται λίγο πριν το τέλος στους στίχους της ποιήτριας Εύας Παυλίδου:
«Στρίψε το μαχαίρι καλά να βεβαιωθώ πως αγαπήθηκα.
Σκόρπισε γύρω μου τις λέξεις σου για κάθε θάνατό μου...
Κι ύστερα πες στο Θεό ότι πέθανα όμορφα τη δίκαιη ώρα...»

Γιατί αποτελεί ένα έργο που μας θυμίζει πως η ζωή φεύγει, κι αν θέλουμε να ζήσουμε τα όνειρά μας, είναι στο χέρι μας για να τα καταφέρουμε…
Κλικ για περισσότερα του Θεόφιλου
Περισσότερα από/για τη Σοφία Κραββαρίτη:
Η Σοφία Κραββαρίτη και Ο Θεός άργησε πολύ

Το μυθιστόρημα της Σοφίας Κραββαρίτη, Ο Θεός άργησε πολύ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια.
Οι πλαγιογραμμένες φράσεις είναι αποσπάσματα από το βιβλίο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας