1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ευλογημένο ψέμα * Ο μύθος του εαυτού * Όταν σκοτώνουν έναν βασιλιά * 228 ημέρες μισθωμένης φιλανθρωπίας * All in * Ντέστινι * Αιθέρια * Παράπλευρες απώλειες * Το δώρο της ζωής ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Οι γρίλιες * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες ** Ποίηση: Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές * Αυτονόητα * Τ' ανείπωτα ** Νουβέλα: Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται * Όσο κρατάει μια στιγμή ** Άλλα: Έξι τίτλους των εκδόσεων Ελκυστής ** Παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Με τη σκέψη μου αγκαλιάζω τον κόσμο * Ένα χαμόγελο για τη Χαρά και Ο μαγικός καθρέφτης της Εβίτας

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Κώστας Παπαχρήστος

Γεννήθηκε στον Βόλο το 1916, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Ήταν μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και συμμετείχε στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος-Ακροάματος, στη ΓΣΕΕ και στο Εργατικό Κέντρο Αθηνών. Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Δήμητρας Σερεμέτη. Αδελφός του ηθοποιού Νίκου Παπαχρήστου. Πέθανε το 1995. Τιμήθηκε για την ανδρεία που επέδειξε στον πόλεμο του 1940.

Ο επιχειρηματίας Αντώνης Ζερβός τον προσέλαβε αμέσως ως κονφερασιέ. Καθιερώθηκε σύντομα με αυτή την ιδιότητα και έγινε ένας από τους πρώτους ηθοποιούς που διακρίθηκαν σε αυτό το είδος. Εμφανίστηκε και στο θέατρο πρόζας με αξιόλογους ρόλους. Έγραψε επίσης αρκετά τραγούδια και διάφορες επιθεωρήσεις. Η φωτογραφία είναι από την παράσταση «Πελοπίδας, ο καλός πολίτης» (θέατρο Ακάδημος, 1975-1976).
Εμφανίστηκε σε 138 ταινίες (η αποδελτίωση των ταινιών που κάνω συνεχίζεται, επομένως ο αριθμός είναι με επιφύλαξη) με πρώτη το «Οχυρό 27» (1948). Έπαιζε ρόλους κυρίως σχετικούς με στολές (αξιωματικός αστυνομίας, στρατού, ναυτικού κ.λ.π.). Η φωτογραφία είναι από την ταινία «Οι ουρανοί είναι δικοί μας» (1953), μιας και δεν κατάφερα να τον ταυτοποιήσω στις δύο πρώτες του («Οχυρό 27» και «Ο γρουσούζης»), γιατί δεν παίζει ένστολος! Τη δεκαετία του 1980 δε δίστασε να συμμετάσχει σε πανομοιότυπους ρόλους αξιωματικού και στις περιβόητες βιντεοταινίες.
Ενδιαφέρον παρουσίαζε η δουλειά του ως τεχνικού συμβούλου στον κινηματογράφο και την τηλεόραση πάνω σε στρατιωτικά θέματα. Άνθρωπος που αγαπούσε τον στρατό, σταδιακά άρχισε να συγκροτεί το δικό του βεστιάριο από κοστούμια, κάτι που αναγνωρίστηκε σύντομα, μιας και το όνομά του άρχισε να αναφέρεται σχεδόν σε όλες τις ελληνικές ταινίες πολεμικού κυρίως χαρακτήρα αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές ιστορικού θέματος με την ένδειξη «Κοστούμια» ή «Στολές», ακόμη και ως σύμβουλος στρατιωτικών θεμάτων! Όνειρό του ήταν να δημιουργηθεί στη Θεσσαλονίκη Μουσείο Στρατιωτικών αλλά δεν υλοποιήθηκε. Μετά τον θάνατό του το 1995 η συλλογή δωρήθηκε από τη σύζυγό του στο Γενικό Επιτελείο Στρατού.
Η τηλεόραση δεν τον άφησε αδιάφορο. Οι επιλεγμένες εμφανίσεις του τη δεκαετία του 1970 σε γνωστές σειρές όπως ο «Μεθοριακός σταθμός» και τη δεκαετία του 1980 σε σειρές όπως «Η μάχη των πελαργών» αυξήθηκαν τη δεκαετία του 1990, οπότε εμφανίστηκε σε μικρά ρολάκια ενός επεισοδίου σε σειρές όπως «Η Ελίζα και οι άλλοι» (MEGA, 1992-1993, από όπου και η φωτογραφία) και «Μάνα είναι μόνο μία» (1993-1994). Κάπου διάβασα ότι είχε την επιμέλεια των κοστουμιών στη σειρά «Πρόβα νυφικού» (ΑΝΤ1, 1995-1996), οπότε ο θάνατος θα τον βρήκε στα γυρίσματα, αλλά δεν μπόρεσα να το διασταυρώσω. Τέλος συμμετείχε και σε τουλάχιστον έξι παραστάσεις του «Θεάτρου της Δευτέρας» (ΕΡΤ) την περίοδο 1976-1986.
Θα κλείσω με μια φωτογραφία από σπάνια συνέντευξή του στο περιοδικό Ίκαρος (Ιούλιος 1947), όπου και μίλησε στον δημοσιογράφο Αθανάσιο Τσόγκα για την πρώτη του εμπειρία με πτήση σε αεροπλάνο: έγινε στα 18 του χρόνια κι ενώ υπηρετούσε στην Αεροπορία κι ήταν τόση η φούρια του να μπει που είχε ξεχάσει να πάρει μαζί του γυαλιά, οπότε δεν είδε τίποτα. Από τη χαρά του που πετούσε δε σταμάτησε το κλάμα οπότε η οπτική του εμπειρία λιγόστεψε κι άλλο!
Κλικ για περισσότερα του Πάνου
Πηγές:
Η φωτογραφία από τη θεατρική παράσταση και τη σπάνια συνέντευξη είναι από το Τμήμα Παραστατικών Τεχνών και τη Βιβλιοθήκη αντίστοιχα του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Ε.Λ.Ι.Α.-Μ.Ι.Ε.Τ.).
Οι υπόλοιπες φωτογραφίες και τα screenshots είναι από το προσωπικό μου αρχείο.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Αιθέρια, Παύλος ΣκληρόςAll in, Γιώργος ΠερισανίδηςΜε τη σκέψη μου αγκαλιάζω τον κόσμοΌσο κρατάει μια στιγμή, Φιλίτσα ΚουβατσίδουΑυτονόητα, Μαρία Γεωργαλά-ΚαρτούδηΒιβλία για παιδιά από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Παράπλευρες απώλειες, Λευτέρης ΣοφίαςΟι γρίλιες, Πέτρος ΦούρναρηςΈξι τίτλοι των εκδόσεων ΕλκυστήςΕυλογημένο ψέμα, Μαρία ΠαπαδάκηΝτέστινι, Γιώργος ΖώτοςΤ' ανείπωτα, Ελένη ΤζιώγαΌταν σκοτώνουν έναν βασιλιά, Ερμιόνη Βλαχίδου
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηΠαιδικά βιβλία Γιώργου Μπουμπούση
Το δώρο της ζωής, Γιώτα ΜπατιστάτουΟ μύθος του εαυτού, Βαγγέλης Κατσούπης228 Ημέρες μισθωμένης φιλανθρωπίας, Δ. ΤσιολακίδηςΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας