1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικά: Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Να μου γελάς μαμά!

Γράφει η Μαίρη Τσίλη
Νύχτωσε μαμά κι εγώ για σένα φοβάμαι. Να μην μου πάθεις τίποτα. Ξαπλώνω και στον ύπνο μου κλαίω. Ίσως κι εσύ να κλαις. Σε παρηγορώ και με πείσμα σου λέω, πως πριν να ξημερώσει είναι το πιο μεγάλο σκοτάδι και να μην φοβάσαι.

Ξημέρωσε μαμά κι έχω δύναμη για σένα. Έρχομαι και κάνουμε ένα τσιγάρο μαζί και πίνουμε καφέ από την ίδια κούπα. Ξεκινάμε και δίνουμε την μάχη μαζί. Σου γελώ για να μου γελάσεις κι εσύ.

Αρχίζει η μάχη μαμά, κι εσύ τρέχεις αδύναμα κι εγώ κάνω την πιο αδύναμη από σένα για να σου δώσω δύναμη. Τρέχω όταν δεν τρέχεις πια για να μην καταλάβεις κάτι. Με κρατάς και σε κρατώ και κάνουμε ότι τίποτα άσχημο γύρω μας δεν τρέχει.

Τελειώσαμε την μάχη μαμά και επιστρέφουμε στις γωνιές μας στο σπιτάκι μας. Σε αφήνω να ξεκουραστείς και πάω να κλάψω στα κρυφά.
Ήρθε το απόγευμα και έρχομαι ξανά κοντά σου. Ανάβω τσιγάρο και στο δίνω, έτσι όπως μου το ζητάς. Ανάβω κι εγώ ένα. Εσύ το παρατάς και εγώ γεμίζω τα μάτια μου με καπνό, την λύπη μου για να πνίξω στην ομίχλη που μας έχει φέρει πια η ζωή.

Κοιμάμαι μαμά, και λίγα λεπτά προλαβαίνω να δω σε όνειρο όλη μου την ζωή με εσένα. Θάλασσα, καλοκαίρια. Χειμώνες και Χριστούγεννα σε ένα σπίτι παλιό κι αγαπημένο. Εσένα να με προσέχεις. Κι ύστερα στο όνειρο μου, έρχεσαι εσύ, έτσι όπως ακριβώς ήσουν μικρό κορίτσι κι έτσι όπως μεγάλωνες. Σε προσέχω τώρα εγώ μαμά και ταυτόχρονα σε χαίρομαι και σε καμαρώνω.

Ξυπνάω μαμά και κατεβαίνω να πιούμε καφέ μαζί. Κι όμως, άφησες ένα άψυχο σώμα στην κουζίνα και πήγες ταξίδι την όμορφη ψυχή σου. Παγώνω πιο πολύ από όσο εσύ. Νιώθω κενό και τρέμω ολόκληρη χωρίς να το καταλαβαίνω. Γονατίζω. Σε κοιτώ και κλείνω τα μάτια μου. Πάντα στο Παρίσι ήθελες να πας αλλά σκεφτόσουν το ταξίδι με τα αεροπλάνα.

Έφυγες για πάντα μαμά κι έμεινα εγώ εδώ. Τώρα πια το κλειδί στην πόρτα σου κάνει αλλιώτικη φασαρία. Διαμαρτύρεται για την δική σου απουσία κούκλα μου. Κι εγώ κλαίω μαζί με το κλειδί και την ζακετούλα σου αγκαλιά. Το βλέμμα μου το άδειο σπίτι σου αγγίζει. Βάζω μουσική και ένα ποτό να πιω για να είμαι ψύχραιμη. Μάταια. Μαζεύω τα κομμάτια μου και φεύγω από εκεί.

Πέρασε ο καιρός μαμά κι έρχονται στιγμές που φοβάμαι την ζωή και τους ανθρώπους ακόμα χωρίς εσένα. Αλλά ξέρω πια ότι εσύ καλά εκεί ψηλά και νιώθω πάλι να με αγκαλιάζει η πιο γλυκιά ανάμνηση που έχω από εσένα. Το γέλιο σου το πελώριο κάθε φορά που γελούσες με την καρδιά σου!

Υ.Γ.: Ελπίζω να θυμάσαι την άθλια προφορά μου στα γαλλικά, κάθε φορά που σου έλεγα μια λέξη για να μου την μεταφράσεις. Όπως επίσης και εκείνη την χάλια κοτόσουπα που σου είχα φτιάξει...
Σε αγαπώ μαμά.


Copyright © Μαίρη Τσίλη All rights reserved, Οκτώβριος 2016
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από λεπτομέρειες πίνακα της Claire Szalay Phipps με τίτλο Mother and child.

Της ίδιας:
Γυμνή μου αλήθεια

6 σχόλια:

  1. Τα λόγια αυτά τα συγκινητικά, καρφώθηκαν στα ευαίσθητα της μνήμης μου κι εκεί θα μείνουν γιατί είναι λόγια ψυχής που ακούγονται δυνατά όπου κι αν είναι αυτός στον οποίο απευθύνονται, αλλά και για την ευαισθησία που κουβαλάνε κι αγγίζουν με την δύναμή τους καίρια την καρδιά μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα λόγια αυτά τα συγκινητικά, καρφώθηκαν στα ευαίσθητα της μνήμης μου κι εκεί θα μείνουν γιατί είναι λόγια ψυχής που ακούγονται δυνατά όπου κι αν είναι αυτός στον οποίο απευθύνονται, αλλά και για την ευαισθησία που κουβαλάνε κι αγγίζουν με την δύναμή τους καίρια την καρδιά μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχα λόγια, συγκινητικά... Όση ώρα διάβαζα τα ένιωθα να διαπερνούν τη ψυχή μου σαν τη πιο νοσταλγική μελωδία που πέρνα απο τόσες και τόσες ψυχές, ακουμπά τα δάκρυα της και ύστερα φεύγει αξιοπρεπώς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Με τα πρώτα λόγια που διάβασα ανατρίχιασα.....με άγγιξε πάρα πολύ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Να μου γελάς μαμά !!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ, Μαιρούλα μου. Πόσο σε νιώθω. Πόσο ίδια αισθάνομαι... Όσα χρόνια κι αν περάσουν, μπορεί ο πόνος να γαληνέψει, η έλειψή όμως θεριεύει. Κουράγιο. Και μην ξεχνάς να γελάς κι εσύ στη μανούλα σου...
    Μ. Κωνσταντούρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Διαβάζω τα σχόλια σας, τα λόγια σας και αγγίζουν την καρδιά μου. Κι όμως χάνω τα λόγια μου και δεν ξέρω τι και πως να σας απαντήσω δίχως να δακρύσω και πάλι. Μα το δάκρυ έρχεται απρόσκλητο και γεμίζουν τα μάτια βροχή. Να όπως σήμερα το απόγευμα που βραδιασε νωρίς έτσι όπως άλλαξε η ώρα. Οι απουσία κάνει πιο βαρύ αυτό το. .η ζωή συνεχίζεται. . Είναι το χωρίς εσένα που τονίζει έντονα το χωριστά. Ας κρατήσουμε κι ας κρατηθούμε από το Να μου γελάς μαμά!
    Μαίρη Τσίλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας