Δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης * Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα * Barsaat ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο»

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Οιστρογόνο 2 Οξυγόνο

Ας το πιάσουμε από τον τίτλο. Οιστρογόνο δύο οξυγόνο... θυμίζει ξεκάθαρα τις ώρες της χημείας στο σχολείο όταν εκείνος ο καθηγητής προσπαθούσε να μας "πείσει" για τα στοιχεία του περιοδικού πίνακα προσμένοντας να αποτυπώσουμε στη μνήμη μερικούς τύπους, όπως το Η2Ο, δηλαδή το Υδρογόνο δύο Οξυγόνο, δηλαδή το νερό. Μα να πάρεις "εξιτήριο" από το σχολείο και να μη ξέρεις τουλάχιστον ένα δυο χημικούς τύπους, έτσι για την "τιμή των όπλων"! Σα να ακούω ακόμα τη φωνή του και παρόλο που η ζωή με έριξε στα δίχτυα της χημείας για τα καλά -πρωτοδεσμίτισσα ούσα, οι παλιοί ξέρουν- είχα όντως αποστηθίσει το νερό από το Γυμνάσιο ακόμα.
Φυσικά και η Τέχνη έχει τους δικούς της κανόνες αλλά έχει και δημιουργικές ανησυχίες, ελευθεριότητα, έμπνευση... διαθέτει τα δικά της στοιχεία που από τη μια ακουμπάνε πάνω στον άνθρωπο και την κοινωνία όμως από την άλλη περνούν σε κάθε κόσμο δίνοντάς του ζωή, δέχονται υπερβάσεις, μετατροπές και αλληγορίες. Και κάπως έτσι, φαντάζομαι, φτάσαμε στον τύπο Ο2Ο ο οποίος μπορεί να είναι τίποτα για τη Χημεία -ή την επιστήμη- αλλά είναι σαφέστατος και περιγραφικός για την Τέχνη.
Στην υπόθεση... βρισκόμαστε σε μια έκθεση έργων τέχνης όπου ένα μεταμοντέρνο(;), εκκεντρικό(;), ωμό(;), χυδαίο(;) έργο προκαλεί, όχι απαραίτητα με τη θετική έννοια και ανάλογα τον θεατή: κάποιοι γελούν, άλλοι προσπερνούν αδιάφοροι, άλλοι σοκάρονται και άλλοι κοροϊδεύουν... όμως μια φύλακας της έκθεσης έχει μια διαφορετική εμπειρία αντικρίζοντάς το. Τη φέρνει αντιμέτωπη με την εικόνα της ενώ "ξυπνάει" μέσα της και την ακολουθεί παντού. Αναλογίζεται όλα τα ανεκπλήρωτα της ζωής της: προσωπικοί ή επαγγελματικοί στόχοι, επιδιώξεις... δημιουργεί/δημιουργείται ο άλλος της εαυτός, γεννιούνται φιλοσοφικές αναζητήσεις (υπαρξιακά), ερωτήματα (Που είναι ο έρωτας;), κοινωνικοπολιτικά θέματα (θρησκεία, οικογένεια), ψυχολογικές προεκτάσεις (τρέλα, αυτοκτονία)... όλα υπό το πρίσμα του ονείρου, του παράλογου, ακόμα και του κωμικού.
Η παράσταση... συμβαίνει στο τώρα και στην Ελλάδα της κρίσης και της ανασφάλειας και έχει ως ηρωίδα μια νεαρή κοπέλα -της διπλανής πόρτας όπως λέμε, που θα μπορούσε να είναι το οποιοδήποτε εργαζόμενο κορίτσι. Στην ολόμαυρη αφαιρετική σκηνή μοιραία η ματιά του θεατή θα σταθεί πάνω στα πρόσωπα και στα δρώμενα ενώ η έξυπνη παραστασιοποίηση από τον Θωμά Χαβιανίδη εκμεταλλεύεται κάθε εκατοστό χώρου και προσφέρει όμορφες κινησιολογικά στιγμές που γοητεύουν το μάτι ενώ οι σχεδιασμοί και οι συγχρονισμοί λειτουργούν σωστά και υπέρ του έργου. Το κείμενο από την Σοφία Λαμπιδώνη έχει δυναμική και πραγματεύεται τα άγχη των νέων -κυρίως των γυναικών-, τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους και άλλους συλλογισμούς... που καταλήγουν εμμονές και οδηγούν την ηρωίδα στον πανικό και την παράνοια -γιατί μάλλον η χρυσή τομή βρίσκεται κάπου στη μέση.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Την παράσταση πλαισιώνουν έργα του Χρήστου Αναστασόπουλου και της Χρυσάνθης Μπαϊράμη. Επίσης, προσφέρεται λευκό ή κόκκινο κρασί της οινοποιίας Νικολάου.
Συντελεστές & links:
Κείμενο: Σοφία Λαμπιδώνη
Παίζουν: Σοφία Λαμπιδώνη, Ολίβια Λαπατά
Σκηνοθεσία: Θωμάς Χαβιανίδης
Graphic Design: Σταύρος Μπιλιώνης
Φωτογραφία: Ζηνοβία Λιάπη
Video Art: O2O
Σκηνογραφία: Θωμάς Χαβιανίδης
Μία παραγωγή της θεατρικής εταιρείας Ο2Ο

Κάθε Σάββατο στις 19:30

Life and Art Theater
Λ. Κωνσταντινουπόλεως 82 και Ιερά Οδός, Κεραμεικός
Κρατήσεις: 2105789337

Προσφορά!
Οι αναγνώστες του ιστότοπου μπορούν να παρακολουθήσουν την παράσταση Οιστρογόνο 2 Οξυγόνο αγοράζοντας ένα εισιτήριο και κερδίζοντας ακόμα ένα δωρεάν, δηλαδή δύο άτομα με ένα εισιτήριο! Για να εκμεταλλευτείτε το 1+1 πρέπει να κάνετε κράτηση στο τηλέφωνο του θεάτρου και να αναφέρετε την προσφορά που είδατε στο koukidaki.

2 σχόλια:

  1. Ειδα την παρασταση και αντικειμενικα εχω να παρατηρησω οτι πρωτον ειδα δυο νεαρες κοπελες ηθοποιους, τη Σοφια Λαμπιδωνη και την Ολιβια Λαπατα, που ξεχειλιζουν απο ταλεντο. Ενα τολμηρο, πρωτοποριακο, ευρηματικο και με αριστοτεχνικη προσεγγιση σεναριο χαρακτηρων, με τις εξαρσεις, τις εγνοιες, τις αναζητησεις και τις συγκρουσεις μεσα σε μια κοινωνια που μαλλον δεν επιτρεπει αληθειες της ζωης. Κι ενα νεαρο παιδι, ο Θωμας Χαβιανιδης,θεωρω μαέστρος σκηνοθεσιας δινει με απλοτητα, αλλα και αυθεντικοτητα και ρεαλισμο αυτο το ομορφο που βγαινει τελικα στο θεατη. Θερμα συγχαρητηρια το συστηνω ανεπιφυλακτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ εύστοχο το σχόλιό σας και πολύτιμο.
      Σας ευχαριστώ θερμά που μπήκατε στη διαδικασία να μας μεταφέρετε την εμπειρία σας.

      Διαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΣκόρπιες μνήμες, Περικλής ΛεύκαςΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Με τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου