1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Ασπρόμαυρη φωτογραφία

Γράφει η Φρόσω Αποστόλου
Είναι βράδυ Κυριακής, κάθομαι μπροστά στο τζάκι. Έξω ο αέρας σφυρίζει με μανία. Ούτε το διανοούμαι να περάσω την πόρτα του σπιτιού μου, να εγκαταλείψω τη θαλπωρή του. Μόνος είμαι εδώ, μόνος θα είμαι κι έξω. Ανοίγω με αργές κινήσεις το κουτί, τα χέρια μου τρέμουν, η ανάσα μου βγαίνει με τη βία. Είναι που έχω χρόνια να το ανοίξω.
Απέφευγα τις αναμνήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι, μα απόψε μια φωνή μου ψιθύρισε πως έπρεπε να τις αντιμετωπίσω. Πάντοτε ήμουν λιγάκι δειλός, διστακτικός, φοβισμένος. Μα έρχονταν στιγμές που τα ‘βαζα με τον εαυτό μου, τον έστηνα απέναντι και του τα ‘ψελνα για τη δειλία του. Έτσι κατάφερνα να προχωράω μπροστά.
Στοίβες από φωτογραφίες με πλημμύρισαν χρώματα κι αρώματα. Γέλια και κλάματα ήχησαν στ’ αυτιά μου, μουσικές και πυροβολισμοί. Μια ολάκερη ζωή παρελάμβανε μπροστά μου. Η ταινία της ζωής μου κι εγώ θεατής.
Σαν έπιασα εκείνη την ασπρόμαυρη φωτογραφία τα γέρικα μάτια μου θόλωσαν. Με δυσκολία θαύμασα τα μαύρα σπαστά μαλλιά της γυναίκας μου, τα ροδαλά της μάγουλα και το αγαπημένο χαμόγελό της. Δίπλα της στεκόμουν εγώ. Νέος, αγέρωχος, ευτυχισμένος. Στα χέρια μας κρατούσαμε τα παιδιά μας, το αγόρι και το κορίτσι μας.
Τι ευτυχία ήτανε τούτη; Δυο πλάσματα φτιαγμένα με υλικό τον έρωτα μας, έπαιζαν, έτρεχαν και γέμιζαν το σπιτικό μας. Και τώρα, στη δύση της ζωής μου αναρωτιέμαι που έφταιξα κι όλα πήρανε τέτοια τροπή. Μάλλον δεν τους δίδαξα τι σημαίνει αγάπη. Τίποτε άλλο δε βρίσκω που να δικαιολογεί την κατάληξη αυτή.
Τα δάκρυα με λυτρώνουν. Κλαίω με αναφιλητά κι ο πόνος ημερεύει. Ξάφνου η καρδιά μου φτερουγίζει. Πετά κοντά σου, το ξέρω!

«Κύριε Σταύρο, είναι η ώρα για το βραδινό σας.»

Απάντηση καμία. Η νεαρή γυναίκα τον πλησιάζει. Τα μάτια του είναι ανοιχτά και μουσκεμένα.Του σκουπίζει τα δάκρυα μ’ ένα μαντήλι και του κλείνει τα μάτια.

«Από τον οίκο ευγηρίας σας τηλεφωνούμε. Ο πατέρας σας έφυγε…»

Copyright © Φρόσω Αποστόλου All rights reserved, 2017

Περισσότερα από/για τη Φρόσω Αποστόλου:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας