1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Λίγη ζωή ακόμη

Γράφει η Μαίρη Τσίλη
Είναι κάτι καλημέρες στην ζωή μου, τόσο ξαγρυπνισμένες που δυσκολεύομαι καλημέρα να τους πω δίχως καφέ και από το τσιγάρο μου καπνό.
Να πάει μια στάλα μεσημέρι ρε φίλε μου, να ανοίξω ένα παράθυρο, μια πόρτα και να νιώσω τί καιρό κάνει εκεί έξω. Να φορέσω ή να βγάλω το ζακετάκι που με χουχουλιάζει σαν γονιός που δεν έχω και που ακόμα νιώθω πως με προσέχει.
Κι ύστερα να φοράω ένα ρούχο που το έχω για γούρι και για καλό.
Μην φανταστείς κάτι σπουδαίο.
Ένα μπλουζάκι που μόλις το έβγαλα από το πλυντήριο ασιδέρωτο κι επάνω μου το φορώ.
Βγαίνω στο σεργιάνι με αχτένιστα μαλλιά και τα γυαλιά ηλίου από επάνω για να κάνω στυλ δήθεν.
Μαζεύω στιγμές, καλημέρες, και άλλες κουβέντες.
Πού να ήξεραν όλοι ότι θα τις κρατήσω σαν παρηγοριές και σαν παρέα μου, όταν γυρίσω σπίτι και έρθει το δειλινό.
Θα μαγειρέψω κάτι και μέσα στις μυρωδιές του φαγητού θα ξεχαστώ και θα εξατμιστώ.
Δεν θα πονάει από μοναξιά η ψυχή μου.
Θα στρώσω με τα πόδια μου τα χαλάκια και ας χαλιέμαι μέσα μου εγώ.
Δεν αντέχω τις καλησπέρες.
Πεθαίνουν για να γίνουν καληνύχτες κι εγώ γαμώτο θέλω σαν τρελή λίγη ζωή ακόμη.


Copyright © Μαίρη Τσίλη, All rights reserved, 2017
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από πίνακα του Henri Matisse, Χρυσόψαρα, 1911
Της ίδιας:

2 σχόλια:

  1. Λατρεμενη Μαίρη κάθε της λέξη αγγίζει την ψυχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σκέψεις και λέξεις που πάντα έχουν κάτι να πουν!
    Κάτι που κουβαλάει ουσία και νόημα και σ' ακουμπάει
    καίρια στη καρδιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας