ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Οσα αγαπήσεις θα ναι ξένα * Η φαλάκρα του μπαμπά * Ένθεοι * Αναμνήσεις και εφιάλτες * Ερωτευμένες πόρνες * Η νιφάδα * Πορφυρένιο δάκρυ * Παρένθετη απολογία * Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου * Το αρπακτικό * Δύο ιστορίες για ένα πρόσωπο * Ο παραμυθάς * Ο Καπήλαρης ** Νουβέλα: Αγγελική μορφή * Αδέσποτος νους * Το γιασεμί ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Ασυνήθιστα μύρτιλλα * Αναμνήσεις από στάχτη ** Παιδικά: Ο Παρφές ** Ποίηση: Αγαπητή ψυχή μου * Η λογοδοσία μου * Άσματα νεκρικά * μηναυγή * 2ος Νόμος * Ο χορός της αστραπής * Προσωρινή αιωνιότητα * Ossimoro *** Βιογραφικά: Κάθε Ιούλιο επιστρέφω

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί

Ερρίκου Ίψεν
Ο Ρούμπεκ, διαπρεπής γλύπτης, ξανασυναντά την γυναίκα που υπήρξε μοντέλο στο σημαντικότερο έργο του. Όπως του εξομολογείται εκείνη, έφυγε κομματιασμένη όταν κατάλαβε ότι (απλά) αποτέλεσε το μέσον για την επίτευξη του καλλιτεχνικού αποτελέσματος του γλυπτού του ενώ από τη μεριά της συνέλεγε τις κοινές τους στιγμές και τη δημιουργία του ως ό,τι πιο πολύτιμο. Έκτοτε, ζούσε (με την βιολογική έννοια) άδεια από εσωτερικό κόσμο. Ένα σαρκίο μόνο που αναπνέει μηχανικά και αδιάφορα, χωρίς νόημα, χωρίς συναισθήματα, χωρίς πνεύμα, χωρίς ψυχή. Το γλυπτό εκείνο είναι ό,τι έχει απομείνει από την Ιρένε ή η Ιρένε ολόκληρη βρίσκεται σε εκείνο το έργο που έγινε μοίρα της.
Η Μάγια, κουρασμένη από την επαναλαμβανόμενη, τυπική καθημερινότητα δίπλα στον Ρούμπεκ και αρκετά απεχθής για την τέχνη, βρίσκει στο πρόσωπο του κυνηγού Ούλφχαϊμ νέες ενδιαφέρουσες εμπειρίες που την γοητεύουν.
Οι χαρακτήρες του έργου συνειδητοποιούν και σχηματοποιούν τη θλίψη τους, τους λόγους για τους οποίους δεν ευτύχησαν οι ζωές τους, τις άνευ νοήματος μέρες της ύπαρξής τους. Και αποφασίζουν να δράσουν (αν όχι ν' αλλάξουν) παίρνοντας επιτέλους αποφάσεις που θα τους βγάλουν από τη μιζέρια τους -με το όποιο κόστος ή συνέπεια. Όταν όλα έχουν καταρρεύσει, όταν έχει χαθεί κάθε ψήγμα νοήματος, όταν κουβαλάς μόνο πληγές και πιστεύεις σε ψευδαισθήσεις... μπορείς να πάρεις την πιο ακραία απόφαση ως κάτι φυσικό κι επόμενο. Δεν υπάρχει πια φόβος μα σωτηρία (ψυχής).

Ο Ίψεν, στο ύστατο αυτό έργο του, πραγματεύτηκε την σχέση της τέχνης τού καλλιτέχνη με τη ζωή δημιουργώντας τελικά μια προαναγγελία θανάτου -του ενός ή και των δύο μαζί- και παράλληλα ανέδειξε τη σπουδαιότητα της συναισθηματικής ζωής.
Θα μπορούσα να γράφω σελίδες ολόκληρες αναλύοντας τα πρόσωπα, τις σχέσεις και τις σκηνές, αφού το έργο βρίθει νοημάτων, ερμηνειών, ψυχογραφημάτων και άλλων, αλλά πολλές συζητήσεις και θέματα που αναδεικνύονται από έργα σαν αυτό έχουν και υποκειμενικό υπόστρωμα ενώ παράλληλα, κάποιες αποχρώσεις είναι καλύτερα να τις ανακαλύπτει κανείς μόνος.

Στο φιλόξενο θέατρο Εκάτη έχουμε συνηθίσει να απολαμβάνουμε Ίψεν (πια). Η αισθητική του χώρου έχει αύρα εποχής, κλασικά στοιχεία, ατμόσφαιρες ημίφους και ανάλογες χρωματικές αποχρώσεις έτσι κι αλλιώς, όμως και οι επιλογές της σκηνοθέτιδος Βαλεντίνης Λουρμπά προσανατολίζονται σε τέτοια μονοπάτια. Να θυμηθώ επί τροχάδην, Τα στηρίγματα της κοινωνίας, το Κουκλόσπιτο, την Αγριόπαπια, τους Βρυκόλακες...

Φέτος, χωρίς τα κλασικά έπιπλα και αντικείμενα εποχής αφού η δράση τοποθετείται σε εξωτερικούς χώρους, χαρήκαμε ακόμα μία φορά την επαφή μας με την ενέργεια του θεάτρου -εξάλλου η πρόσφατη ανακαίνιση προσφέρει καλύτερο περιβάλλον θέασης και λειτουργικότητα. Ο Ίψεν συνεχίζει να παίζεται στην Αθήνα του σήμερα (το συγκεκριμένο έργο γράφτηκε στην εκπνοή του 19ου αιώνα) από ανθρώπους που αγαπούν τη δραματική τέχνη, είναι κοντά στο πνεύμα και την εποχή του έργου, έχουν αφοσιωθεί σε αυτό και συνεχίζουν να προσφέρουν κάθε χρόνο μια νέα κλασική πρόταση με το ίδιο μεράκι.

Τα σκηνικά είναι λιτά και μη ουσιαστικά προς την εξέλιξη των δρώμενων -σε αυτό το έργο- κι έτσι τα είδαμε και στο θέατρο Εκάτη. Η ατμόσφαιρα εμπλουτίζεται με ομίχλη και κατάλληλους φωτισμούς για τις ανάγκες της παράστασης ενώ η τελευταία σκηνή πραγματικά μας κέρδισε (πρέπει να πάτε για να το δείτε -είναι άστοχο να σας κάνω περιγραφή, θα σας χαλάσω την έκπληξη) και ολοκληρώνει τη θέαση αισθαντικά.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Συντελούν:
Συγγραφέας: Ερρίκος Ίψεν
Σκηνοθεσία: Βαλεντίνη Λουρμπά
Μετάφραση-προσαρμογή: Θίασος Λεπτουργός
Βοηθός σκηνοθέτη: Δώρα Τζερουνιάν
Ενδυματολόγος - Σκηνογράφος: Σώντη Πάλου
Μουσική επιμέλεια: Σωτήρης Σώτης
Δημόσιες σχέσεις: pandy pava
Φωτογραφία: Κώστας Βολιώτης

Παίζουν οι ηθοποιοί με αλφαβητική σειρά
Χρήστος Αυλωνίτης: (Ούλφχαϊμ)
Κώστας Κονταράτος: (Ρούμπεκ)
Αργυρώ Λογαρά: (Μάγια)
Δώρα Τζερουνιάν: (Ιρένε)

Στο Θέατρο Εκάτη, Εκάτης 11, Πλατεία Κυψέλης, 2106401931
Κάθε Παρασκευή στις 19:15 και στις 21:15, Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 19:15

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
μηναυγή, Ευτυχία ΚατελανάκηΟ χορός της αστραπής, Ήλια Λ.ΘεοφιλίδουΑγγελική μορφή, Πηνελόπη ΤσιάλαΗ φαλάκρα του μπαμπά, Γεωργία ΔαρτσήΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος Μανουσόπουλος2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣτις στάχτες της Σαλονίκης, Άννα Φωτίου
Αγαπητή ψυχή μου, Κ. ΓρηγοριάδηςΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΔύο ιστορίες για ένα πρόσωπο, Δ. ΠαπαδόπουλοςΆσματα νεκρικά, Γ. ΧατζηγεωργιάδηςΚάθε Ιούλιο επιστρέφω, Γ. ΜολέσκηςΟυμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΠαρένθετη απολογία, Έλενα Λαγάρα
Το αρπακτικό, Γκιλ Σκοτ-ΧέρονΑδέσποτος νους, Δήμητρα ΚωνσταντινίδουΤο γιασεμί, Σταυρούλα ΝοβακίδουΤα όνειρα που κράτησα για μένα, Ε. ΑθανασιάδουΟ Καπήλαρης
Ο παραμυθάς, Γ. ΠαπουλήςΤο αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Ossimoro, Γιώργος ΜουτσινάςΑναμνήσεις από στάχτη, Φοίβος ΜαρκαντώνηςΟ Παρφές, Σοφιάννα ΠαϊδούσηΈνοχα μυστικά, Κωνσταντίνος ΣπανόςΗ λογοδοσία μου, Κάτια-Κατερίνα ΧατζηδάξηΤο βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΠροσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ