ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie * Φιλήμων, ο ερευνητής του μεταφυσικού * Οδυσσέας Ντεσάντ, η ερωμένη του σπαθιού και του ρόδου * Οι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα * Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη * Ανεξίτηλες στιγμές * Οι σκέψεις έστησαν χορό ** Παιδικά: Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Εκείνο το ταξίδι * Μάθε τον φόβο να νικάς! ** Ποίηση: Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι * PASSA TEMPO * Λοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας * Φαντάσματα * Ο τελευταίος χτύπος * Το βλέμμα του χάους * Η ζωή μου, μια εκκρεμότητα * Φωτόστιχα ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Η φιλοσοφία ενός γάτου

Σας αρέσουν τα γατιά; Σας εκφράζει το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Ο μαύρος γάτος»; Έχετε αναρωτηθεί πόσα διηγήματα, πόσα στιχάκια και πόσες παροιμίες έχουν γραφτεί για τα αγαπημένα μας αυτά κατοικίδια; Ναι μεν ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου αλλά τα συμπαθητικά αιλουροειδή έχουν σχεδόν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον και την συγγραφική έμπνευση των δίποδων! Από τον Έντγκαρ Άλαν Πόε στον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ και από τον Ροΐδη στον Χαράλαμπο Άννινο, ξένοι και Έλληνες συγγραφείς ασχολούνται με τα γατιά!

Έτσι λοιπόν, και ο Χαράλαμπος (Μπάμπης) Άννινος μάς προσφέρει μια απολαυστική νουβέλα για τις γάτες. Ο Μπάμπης Άννινος, γνωστός Κεφαλλονίτης συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιητής, ιδιαίτερα δημοφιλής στην εποχή του για το καυστικό του χιούμορ αλλά και για τις παροιμιώδεις φράσεις του (τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει), ασχολείται και με τις γάτες! Γράφει λοιπόν την νουβέλα «Ο γάτος της γειτόνισσας», που κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσεις Πατάκη.

Ένας γάτος -αγνώστου πατρός- γεννιέται σε μια πόλη· όλοι οι κάτοικοι χαίρονται και γιορτάζουν τη γέννησή του. Τον ονομάζουν Μούρτζουφλο, καθόλου τυχαίο το όνομά του αφού παραπέμπει στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, Αλέξιο Ε' Μούρτζουφλο, τραγικό πρόσωπο στην περίοδο της Α Άλωσης της Κωνσταντινούπολης και της Λατινοκρατίας. Έτσι λοιπόν και ο ήρωάς μας, ο Μούρτζουφλος, θα έχει μια τραγική ιστορία. Παρά τις ενθουσιώδεις ιαχές για τη γέννησή του, η κλειστή κοινωνία γύρω του, θα δυσανασχετήσει με τα καμώματά του και με τις πολλές αταξίες του. Και δεν θα αργήσει η στιγμή που θα φορτώσουν πάνω του όλα τα στραβά κι ανάποδα που συμβαίνουν. Ο γάτος με το τραγικό όνομα θα κατηγορηθεί για απίθανα πράγματα: βομβιστικές ενέργειες, ανατροπές πολιτευμάτων, πείνα, δυστυχία και πολέμους. Για όλα θα φταίει ο άτακτος γάτος. Οι άνθρωποι στην προσπάθειά τους να επιρρίψουν ευθύνες κάπου, να δικαιολογήσουν τα ανεξήγητα, να μην κατηγορηθούν οι ίδιοι για τα τεκταινόμενα, ψάχνουν και βρίσκουν τον λεγόμενο «αποδιοπομπαίο τράγο» και στην περίπτωσή μας, είναι εντελώς αδύνατο να έχει διαπράξει όλα αυτά τα εγκλήματα ο καημένος ο Μούρτζουφλος. Παρόλα αυτά κατηγορείται ομόφωνα. Ίσως γιατί στις δύσκολες στιγμές ζητάμε εναγωνίως ένα εξιλαστήριο θύμα. Το θύμα είναι ο πιο αδύναμος, αυτός που είναι πιο εύκολο να κατηγορηθεί, αυτός που δεν μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό του. Τελικά, μας είναι αδιάφορη η ταυτότητα του θύματος, αυτό που μας βολεύει είναι εμείς να μην επηρεαστούμε.

Το έργο έχει γραφτεί στην καθαρεύουσα και στην παράσταση ακολουθείται όσο γίνεται πιο πιστά η αρχική γλώσσα του κειμένου, με κάποιες προσμίξεις δημοτικής, που προήλθαν από τους αυτοσχεδιασμούς των ηθοποιών κατά την διάρκεια των προβών. Εμένα προσωπικά δεν με ενόχλησε η σύμπραξη των δυο διαφορετικών τρόπων αφήγησης. Κυριαρχεί πάντως η καθαρεύουσα.
Την σκηνοθεσία υπογράφει η Σωτηρία Κολόζου, η οποία και πρωταγωνιστεί στην παράσταση. Η προσπάθεια που γίνεται είναι αξιέπαινη και εκ μέρους της σκηνοθέτιδος και εκ μέρους των άλλων τριών νέων ηθοποιών, παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα, απογοητεύει. Επί πέντε λεπτά βλέπουμε τους ηθοποιούς να βάφουν το πρόσωπό τους, για τουλάχιστον άλλα δύο λεπτά φοράνε τα ρούχα τους (κάποιες προβιές που υποτίθεται ότι τους προσδίδουν την γατίσια ιδιότητά τους), οι διάλογοι δεν έχουν συνοχή μεταξύ τους αλλά είναι σκόρπιες φράσεις... Πιο πολύ μοιάζει με μια μοντέρνα performance παρά με ένα έργο που έχει συνοχή: αρχή, μέση και τέλος. Ο συμβολισμός του έργου είναι επιτυχημένος και έξυπνος αλλά το τελικό αποτέλεσμα αφήνει τον θεατή ανικανοποίητο. Ακόμα και η τελική σκηνή της κορύφωσης, στην οποία η κοινωνία καίει και θυσιάζει το θύμα της, τον αποδιοπομπαίο τράγο, ως κοινωνό-θεατή με άφησε αδιάφορη: η λύση του να κάψουν ένα λούτρινο πράγμα, που δεν έμοιαζε καν με ζώο, σε μια χύτρα, δεν μου έφερε την αναμενόμενη συγκίνηση. Φυσικά όλοι οι ηθοποιοί, νέοι καλλιτέχνες που προσπαθούν για το καλύτερο, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, και για αυτό θα ήθελα να αναφέρω τα ονόματά τους: Βασίλης Ιερωνυμάκης, Κωνσταντίνα Μακρή, Ανδριάνα Αργυροκαστρίτη. Όλοι αυτοί δεν έχουν κάποιον συγκεκριμένο ρόλο, είναι τα μέλη μιας κοινωνίας που σχολιάζει τα τεκταινόμενα, είναι η κοινωνία που καταδικάζει τον γάτο Μούρτζουφλο.

Τα σκηνικά του Σπύρου Σεφεριάν, είναι σχεδόν ανύπαρκτα: κουτάκια πάνω στη σκηνή που οι ηθοποιοί χρησιμοποιούν ως αποθηκευτικούς χώρους για να αλλάξουν ρούχα και διαθέσεις. Πίσω από το σανίδι υπάρχει το γνωστό πλέον σε όλους μας βίντεο με σκηνές από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στιγμιότυπα από πολεμικά επίκαιρα παλαιότερων καιρών. Ο υποβλητικός φωτισμός είναι του Λάμπρου Παπούλια και συμβάλλει στην κάπως μυστικιστική ατμόσφαιρα του έργου.
Κλικ για περισσότερα της Εύης Ρούτουλα
Ταυτότητα:
Σκηνοθεσία: Σωτηρία Κολόζου
Σκηνικά: Σπύρος Σεφεριάν
Video: Νίκος Γιαννίκας
Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ανδριάνα Αργυροκαστρίτη, Βασίλης Ιερωνυμάκης, Σωτηρία Κολόζου, Κωνσταντίνα Μακρή
Κάθε Πέμπτη στις 21:15 στον τεχνοχώρο CARTEL, αίθουσα Μηνάς Χατζησάββας, 6939898258

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Οδυσσέας Ντεσάντ, Φώτης ΚατσιμπούρηςΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΕκείνο το ταξίδι, Ανδρονίκη ΔακορούΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούHippie, P. Coelho
Ουμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΟ τελευταίος χτύπος, Αλέξανδρος ΠετρόχειλοςΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΗ φωνή μέσα μου, Κων. ΙωακειμίδηςΦιλήμων ο ερευνητής του μεταφυσικού, Ευάγγελος ΙωσηφίδηςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΤο βλέμμα του χάους, Μαγδαληνή Τσακάλωφ
Μάθε τον φόβο να νικάς, Βούλα ΠαπατσιφλικιώτηΦωτόστιχα, Νίκος ΒαρδάκαςΗ ζωή μου, μια εκκρεμότητα, Άντρη ΙωάννουΟι σκέψεις έστησαν χορό, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, Gaston LerouxΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΑνεξίτηλες στιγμές, Καλλιόπη ΠαπουτσήPASSA TEMPO, Σύλβα ΓάλβαΦαντάσματα, Φώτης ΣκουρλέτηςΛοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας, Ζωή ΓκαϊδατζήΟι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα