1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Γιατί μαμά;

Χωρίς ανάσα! Αυτή ίσως να είναι η πρώτη αίσθηση που καταγράφεται στον θεατή για την ερμηνεία της Λίζυς Ξανθοπούλου στο έργο «Γιατί μαμά;», της θεατρικής συγγραφέως, των «Πάνω απ’την πόλη», και «Το μεγάλο κύμα», μεταξύ άλλων -έργα που έχουν ήδη ανέβει σε αθηναϊκές σκηνές, με ιδιαίτερη επιτυχία. Πρόκειται για την υπέροχη -όπως την ξέρω- Τζωρτζίνα Τζήλιου.
Ένα έργο-μονόλογος για τον οποίο η Λίζυ Ξανθοπούλου έχει ήδη προταθεί για το Κορφιάτικο Θεατρικό Βραβείο Μονολόγου 2018 «Αντιγόνη Βαλάκου», και που παίζεται για δεύτερη χρονιά, με συγκεκριμένο αριθμό παραστάσεων αφήνοντας θετικότατες εντυπώσεις.

Συγκερασμός πολλών εξαιρετικών δεδομένων:
Ενός κειμένου που βρίθει ροών και υλικού οικείων ψυχοτραυμάτων, λεκτικοποιημένων κωμικοτραγικά, δίνοντας το στίγμα των θεμάτων της σύγχρονης γυναίκας με την ιδανική δόση ευαισθησίας και βαθέως στοχασμού.
Μιας ερμηνείας για την γυναικεία ύπαρξη, την παρουσία και την απουσία που καθηλώνει ακροβατώντας περίτεχνα στο λεπτό σκοινί μεταξύ της πραγματικότητας και της απώλειάς της.
Μιας, ακολούθως, ευφάνταστης και δυνατής σκηνοθεσίας, από τον Αριστοτέλη Μαγουλά, σε λιτά δυναμικό σκηνικό, που δεν οδηγεί αλλά ακολουθεί με σεβασμό την ψυχική αέναη κίνηση, εκπροσωπώντας επάξια το (εναλλακτικό) Σωματικό θέατρο στο οποίο ανήκει.
Η άγνωστη-γνωστή Γυναίκα καταθέτει τον εσωτερικό της διάλογο με την Μητέρα, σε έναν μονόλογο που επιδέχεται ποικίλες ερμηνείες, με μέσα τόσο πραγματικά όσο και συμβολικά: ένα κυρίαρχο αντικείμενο-φορέα επικοινωνίας, μια ασαφώς προσδιορισμένη εικόνα σε ένα φόντο, σκιάσεις που παίζουν κρυφτό με την αντίληψη του θεατή, οπτικοακουστικές παραστάσεις ψυχικού βυθού που αισθάνεται κανείς ότι όντος προέρχονται από το υπέδαφος και πολλά άλλα προς ανακάλυψη… 

Πρόκειται για δρώμενο με κυρίαρχο το στοιχείο της υποκειμενικότητας καθόλη την διάρκεια της εκδραμάτησης και με το τέλος να μας βρίσκει όλους σε κοινό τόπο. Εκεί η εκτυφλωτική πραγματικότητα, κόντρα στο σκοτεινό της τοπίο, μας αποχαιρετά με ελάχιστα δεδομένα προς διαπραγμάτευση...

«ΓΙΑΤΙ ΜΑΜΑ;»... Μια ερώτηση που περιμένει απάντηση… μέσα από τον Θεατή… «Γιατί μαμά;», ένα παιδί φθαρτό ερωτά μια παντοτινή Μητέρα… Γιατί… η ΜΑΜΑ είναι φτιαγμένη από άφθαρτα υλικά…
Περισσότερα της Νατάσσας Βλουτόγλου
Το παραλήρημα μιας γυναίκας που ζει αιώνια κάτω από τη σκιά της μητέρας της. Διατάραξη της οικογενειακής ησυχίας, ψίθυροι αυτογνωσίας που πνίγονται στο καλώδιο του τηλεφώνου σε ένα και μοναδικό, σε ένα καθοριστικό τηλεφώνημα. Ένα τηλεφώνημα που διαπερνά σαν ρεύμα το σώμα της, στην προσπάθεια της για συναισθηματική διασύνδεση. Ένα τηλεφώνημα που έχουμε σκεφτεί να κάνουμε όλοι αλλά δεν τα έχουμε καταφέρει. Η σαραντάχρονη δασκάλα, μια γυναίκα αλλά και ένας άντρας ένα ον που ζει και εργάζεται που ερωτεύεται και αγαπά μέσα στη σύγχρονη πραγματικότητα. Μπροστά στα μάτια της ξεδιπλώνονται αναμνήσεις, προσωπικές απόψεις και φόβοι. Αισθήματα νοσταλγίας, πόνου, οργής και αγάπης αναβλύζουν μέσα από καλά κρυμμένες αλήθειες που καταφέρνουν τελικά να ειπωθούν κι ένα τελευταίο “σ’ αγαπώ” που μας κρατάει συντροφιά όταν πέφτουμε για ύπνο. Έως πότε;

Σημείωμα του σκηνοθέτη:
Ένα έργο σκληρό, που δε φοβάται να πει την αλήθεια. Ένα μονόπρακτο μπουφονικής αισθητικής που διαπραγματεύεται την πολυπλοκότητα των δεσμών της σχέσης «μάνας-παιδιού» στη σύγχρονη πραγματικότητα, σαν μονόλογος του ίδιου μας του υποσυνειδήτου, που σε συγκλονίζει.
Επέλεξα ένα μοτίβο στο οποίο οι θεατές καλούνται να βιώσουν τα γεγονότα μαζί με τον χαρακτήρα, να τον αφουγκραστούν.
Αριστοτέλης Μαγουλάς

Συντελεστές:
Κείμενο: Τζωρτζίνα Τζήλιου
Σκηνοθεσία: Αριστοτέλης Μαγουλάς
Video Art: Γιώργος Συμεωνίδης & Άρτεμις Σταθάκου
Μουσική Σύνθεση – sound design: Νικόλας Καρίμαλης (Razastarr)
Φωτογραφίες: Γεωργία Σιέττου, Στέλιος Δανιήλ
Ερμηνεία: Λίζυ Ξανθοπούλου

Η παράσταση είναι αυστηρά ακατάλληλη για παιδιά

Στο θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 12, Κάτω Πετράλωνα, Παρασκευή 18 Μαΐου στις 21:30 και Σάββατο 19 Μαΐου στις 18:30.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΕν αμφιβολία ποιητές, συλλογικό έργοΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας