1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Ο Δράκος * Ωρολογοποιός * Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Ο Αίμος ταξιδεύει στα Βαλκάνια * Λενιώ, το κορίτσι με τα παράξενα δάχτυλα και Η Λενιώ και «το αγόρι από τη Συρία» * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Μια χούφτα χώμα

Συλλογή έκπληξη. Μια από εκείνες τις στιγμές που ξέρεις ότι θα σε ακολουθούν για καιρό -μπορεί και για πάντα- για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και για το θόρυβο που αντηχεί στο κεφάλι σου με τις λέξεις της, για τη θλίψη που αντικρίζεις τόσο αυθάδικη και διάσπαρτη, για τις εικόνες, για τις έννοιες που αμφιταλαντεύονται πότε προς μια μεριά και άλλοτε προς μια άλλη...
Με αυτό το τελευταίο θα ξεκινήσω. Στην περιγραφή της συλλογής, όπως εμφανίζεται στη σελίδα του εκδότη, διαβάζω ότι η ποίηση παλεύει να εμφυσήσει τον έρωτα στην καθημερινότητα και έχω την αίσθηση ότι ετοιμάζομαι να ανοίξω μια ποιητική συλλογή για έρωτες, αγάπες και πάθη όμως η Στέλλα Χαιρέτη με βρίσκει απροετοίμαστη και με κατακεραυνώνει με τα μουντά της χρώματα, τις ταλαντεύσεις της, τις κραυγές της... για να καταλήξει μετά από διαδρομές πόνου και οδύνης όπως ξεκίνησε ο άνθρωπος από το δημιουργό του, στο χώμα. Γυμνός -μάλλον- κι ασάλευτος· μπορεί και μόνος αφού στο τέλος όλοι μόνοι είμαστε.

Τα έργα ξεκινούν πρωτοπρόσωπα, εισέρχεται το δεύτερο πρόσωπο, αργότερα γράφονται σε τρίτο... μια πτώση κι αυτή, σκέφτομαι, από το απόλυτο εγώ στο εσύ και μετά στο εσείς, στο εμείς, στο εκείνοι -ή μήπως μια ανάταση; Παρατηρώ τις αντιθέσεις (αρχή-τέλος, γέννηση-θάνατος, κλειστός-ανοιχτός, αντίπαλος-φίλος, οικείο-ανοίκειο, όνειρο-εφιάλτης...) και τις αντιστροφές όπως συνδυάζονται μέσα στο ίδιο έργο.

και τρέμεις τα λόγια σου και τα λόγια σου τρέμουν

Διακρίνω την απόλυτη ανθρωποκεντρική διάθεση με τις υπέρογκες αναφορές στο σώμα, το κορμί και όλα τα μέλη του. Και μια πρόθεση προσδιορισμού του χώρου και του τόπου -πρωταγωνιστές κι αυτοί σε όλη την έκταση. Κι αν οι εσωτερικοί χώροι εναλλάσσονται πιο κάτω με υπαίθρια τοπία, αυτό που δεν αλλάζει είναι η κραυγή, το σκοτάδι κι ο πόνος.

Τυφλές φράσεις σε έναν χρόνο μηδεν
και οι λέξεις να πέφτουν νεκρές.

Βουβές των ποιητών οι πένες. Κρίμα.

Διαβάζω και σκέφτομαι πόση ποίηση, όχι μόνο ως λογοτεχνικό είδος αλλά και ως δημιουργία, προκύπτει από την πένα της και αναρωτιέμαι ποιο να 'ναι το «μυστικό» που κάνει τον έναν ποιητή να διαφέρει από τον άλλο αν όχι η ψυχή. Στιγμιαία βλέπω πόσο ψυχογραφική είναι στις περιγραφές της. Πόσο αισθαντική και πόσο πονεμένη -μη μου πείτε ότι η ευτυχίες οδηγούν το χέρι του συγγραφέα!
Άπαντα βάφονται με σκούρα χρώματα, κυρίως κόκκινο όπως το αίμα· μα το αίμα είναι σχεδόν μαύρο, άρα βαθυκόκκινη πορφύρα... μαζί με βαθύ μπλε άρα σχεδόν μαύρο πάλι, με πράσινο... με νύχτες, οδυρμό, πόλεμο άρα απόλυτο μαύρο... Λευκό ποτέ!

Δε φοβάται να επαναλάβει τις ίδιες λέξεις σε πλήθος έργων γιατί έχει αιτία, λόγο και αποτέλεσμα. Κυρίως τα ουσιαστικά της φυσικά γιατί στα επίθετα και τα ρήματα βάζει ποικιλία. Βάζει και μια χάση του εαυτού μέσα κι αναρωτιέμαι αν βάζει τον εαυτό της γιατί σε όλη την έκταση η γυναίκα πρωτοστατεί. Και οι κύκλοι.

αργεί το φεγγάρι και η γυναίκα γονατίζει
αργεί ο ήλιος και η γυναίκα ανασταίνεται

Έχω την αίσθηση ότι αντί για έρωτα μιλάει για μετανάστες. Για αυτούς που πνίγονται στις θάλασσες για μια ελπίδα ζωής.

Οι δρόμοι σβήνουν κάτω από τα πόδια μας
όλοι οι χάρτες αρνούνται τα βήματά μας.

Είμαι σίγουρη ότι απαριθμεί θανάτους, σε κορμιά και σε ψυχές, είναι μοναδική και με κερδίζει στο απόλυτο.

Και όλα αυτά μαζί για ό,τι διαβάζω στις μονές σελίδες του βιβλίου. Οι ζυγές έχουν καταληφθεί από ένα μόνο έργο που τις διατρέχει όλες, στίχο-στίχο. Είναι εκείνο ακριβώς το ποίημα που χάρισε τον τίτλο στη συλλογή και μοιάζει καρκινικό (μπορεί να διαβαστεί από το τέλος προς την αρχή έχοντας συνοχή και νόημα). Μετά από αυτήν την παρατήρηση σκέφτηκα έντονα τους κύκλους. Και το μοναδικό καφέ του βιβλίου.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή της Στέλλας Χαιρέτη, Μια χούφτα χώμα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίο. Βρείτε το βιβλίο εδώ.
Η συλλογή Μια χούφτα χώμα έλαβε Τιμητική Διάκριση στον 2ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό «Γιώργος Ν. Κάρτερ» τον Νοέμβρη του 2017.

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίο για τη διάθεση της συλλογής.
Οι πλαγιογραμμένες φράσεις είναι αποσπάσματα της συλλογής και της περίληψης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΗ τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν, Χρήστος ΝτεκίδηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου