Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ίχνη στα όνειρα * Τα ίχνη του αίματος * Υπεράνω πάσης υποψίας * Μια ανάσα πριν το τέλος * Γιαννέσα * Είκοσι τσουβάλια λίρες * Χαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου * Πάροδος * Μέτοικοι καιροί * Στην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις ** Ποίηση: Το όνομα του έρωτα * Πικραλίδα * Η εξορία του Σειληνού * Cyborg Sapiens ** Διηγήματα: Μέχρι να δω τον Άλκη * Φρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες ** Άλλα: Ψίθυροι από μια άλλη ζωή ** Παιδικά: Μικροί μαθητές της ζωής * Ο νέος εφιάλτης: Η ομάδα των 5 εναντίον... ? * Μπίτερ λοβ & μαύρες γάτες ** Νουβέλες: Φάρος σκιών * Δύο ιστορίες * Η μέρα του καρναβαλιού ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Κυριακή 20 Μαΐου 2018

Σε μακρυνό ορίζοντα

Μπλε δεν είναι μόνο ο ουρανός ή το νερό. Μπλε είναι και τα σώματα που φαίνονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις λόγω του φαινομένου της ατμοσφαιρικής προοπτικής ενώ ο εικαστικός Κώστας Σπυριούνης έχει δηλώσει ότι ζωγραφική είναι αυτό που βλέπει ο ζωγράφος, όταν κλείνει τα μάτια.
Αρκεί να μισοκλείσει κανείς τα μάτια και να κοιτάξει τον κόσμο μέσα από το λιγοστό φως που φτάνει στο οπτικό του νεύρο και αμέσως θα δει την απλούστευση των χρωμάτων -κάποια εξαφανίζονται εντελώς- και των αποχρώσεων. Στις πιο σκοτεινές προσπάθειες, το περιβάλλον γίνεται μονοχρωματικό με κυρίαρχη την ασπρόμαυρη εκδοχή του, οι φόρμες λιτές, οι πληροφορίες λιγοστές, οι εικόνες θολές... και τότε, ο άνθρωπος «συμπληρώνει» με το μυαλό ό,τι του λείπει: χρώματα, λεπτομέρειες...
Αυτός είναι ο κόσμος που θέλησε να αναπαραστήσει σε αυτή τη σειρά έργων του ο Κώστας Σπυριούνης. Αυτό που μένει στο τέλος από την εικόνα, τη στιγμή: η αίσθηση, η γεύση, η ατμόσφαιρα. Εκείνο που θα θυμάσαι τελικά όταν θα έχει περάσει καιρός κι εκείνο που «εγγράφεται» μέσα σου. Την ομιχλώδης εικόνα που επικεντρώνεται σε ελάχιστα στοιχεία δηλαδή στα βασικότερα σημεία, σε ό,τι πρωταγωνίστησε.

Οι εικόνες, λοιπόν, και οι μνήμες είναι αφαιρετικές. Κυριαρχεί η αίσθηση τής ανάμνησης -αν αναφερόμαστε σε κάτι που ανήκει στο παρελθόν- ή της εμπειρίας -αν αυτό που συμβαίνει τώρα απεικονίζεται στον καμβά. Τα έργα του Κώστα επικεντρώνονται σε αυτά ακριβώς τα στοιχεία, διαθέτουν ελάχιστα χρώματα (μπλε της πρωσσίας ή ουλτραμαρίνα, άψητη σιέννα, ώχρα...), μαύρο και λευκό, ενώ «επιτρέπουν» στο θεατή να ταυτιστεί, δηλαδή έχουν οικεία θέματα προς τον καθένα με αναφορές σε γνώριμα περιβάλλοντα και στιγμές.
Με κέρδισε η οικειότητα που αισθάνθηκα με ό,τι είδα, η αναγνωρισιμότητα των εικόνων και των ανθρώπων σε αυτές. Μου άρεσε η αφαιρετικότητα και η μεικτή τεχνική του, που δε μένει σε έναν μόνο τρόπο αλλά σε κάθε δυνατότητα που προσφέρεται από το μέσο προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Με ταξίδεψε η πανοραμική φόρμα του, με τα μεγάλα πλάτη και τα μικρά ύψη. Φόρμα κάπως «αταίριαστη» με ό,τι βλέπουμε στην πραγματικότητα (οι οφθαλμοί μας δε προσφέρουν τόσο ευρυγώνια είδωλα) αλλά άψογα εκτελεσμένη καθώς επικεντρώνεται σε ένα-δυο στοιχεία σε κάθε έργο κι εκεί ακριβώς κατευθύνεται η ματιά.
Μου άρεσαν οι «άναρχες» πινελιές δίπλα στις απόλυτες ευθείες -κυρίως στους ορίζοντες- και κάθε άλλη αντίθεση μέσα στο ίδιο έργο, και δε μου έλειψε ούτε στο ελάχιστο το κόκκινο. Αντιθέτως, υπάρχει μια ουσιαστική απλότητα παντού και μια κρυστάλλινη καθαρότητα παρά τα ομιχλώδη περιβάλλοντα. Μια διαύγεια που προκύπτει ανέμελα κι αυθόρμητα ενώ είναι καθόλα προκαθορισμένη από τον ίδιο.
Θα συναντήσετε πολλή θάλασσα. Ακτές, αμμουδιές, βάρκες, καράβια, λιμάνια... Θα αναγνωρίσετε τους ανθρώπους παρά την αφαιρετικότητά τους. Θα «ξυπνήσετε» καλοκαίρια, θα «βρείτε» τόπους.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η έκθεση των έργων του Κώστα Ι. Σπυριούνη, Σε μακρυνό ορίζοντα, παρουσιάζεται στην αίθουσα τέχνης Εικαστικός κύκλος Sianti (Λεωφ. Βασ. Αλεξάνδρου 2 και Μιχαλακοπούλου, Αθήνα, 2107245432)

Τα κολάζ που συνοδεύουν την ανάρτηση δημιουργήθηκαν από λεπτομέρειες των έργων της έκθεσης και φωτογραφίες του Κώστα Σπυριούνη που περιλαμβάνονται στην έντυπη έκδοση.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Δύο ιστορίες, Ερμιόνης ΚεχαγιάΗ εξορία του Σειληνού, Βαγγέλη ΚατσούπηΣτην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις, Νέλλης ΣπαθάρηΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουCyborg Sapiens, Δημήτρη ΟρφανίδηΤα ίχνη του αίματος, Τειρεσία ΛυγερούΜέτοικοι καιροί, Νίκου Σκορίνη
Ο νέος εφιάλτης, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουΧαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου, Νίκου ΔιονυσάτουΗ μέρα του καρναβαλιού, Μαριλένας ΠαππάΜπίτερ λοβ & μαύρες γάτες, Γεωργίας ΣύκαΜικροί μαθητές της ζωής, Μαρίας ΠαπακωνσταντίνουΥπεράνω πάσης υποψίας, Θεοχάρη ΛιβιεράτουΦρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες, Νένας Φιλούση
Πάροδος, Βάσως ΒεκρήΤο όνομα του έρωτα, Δημήτρη ΜπαλτάΜια ανάσα πριν το τέλος, Χρήστου ΠαπαδημητρίουΨίθυροι από μια άλλη ζωή, Αθανάσιου ΔαββέταΠικραλίδα, Κικής ΣαλαμούραΓιαννέσα, Παρασκευής ΜπακέλλαΕίκοσι τσουβάλια λίρες, Θεοφάνη Παπαδόπουλου