1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Σε μακρυνό ορίζοντα

Μπλε δεν είναι μόνο ο ουρανός ή το νερό. Μπλε είναι και τα σώματα που φαίνονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις λόγω του φαινομένου της ατμοσφαιρικής προοπτικής ενώ ο εικαστικός Κώστας Σπυριούνης έχει δηλώσει ότι ζωγραφική είναι αυτό που βλέπει ο ζωγράφος, όταν κλείνει τα μάτια.
Αρκεί να μισοκλείσει κανείς τα μάτια και να κοιτάξει τον κόσμο μέσα από το λιγοστό φως που φτάνει στο οπτικό του νεύρο και αμέσως θα δει την απλούστευση των χρωμάτων -κάποια εξαφανίζονται εντελώς- και των αποχρώσεων. Στις πιο σκοτεινές προσπάθειες, το περιβάλλον γίνεται μονοχρωματικό με κυρίαρχη την ασπρόμαυρη εκδοχή του, οι φόρμες λιτές, οι πληροφορίες λιγοστές, οι εικόνες θολές... και τότε, ο άνθρωπος «συμπληρώνει» με το μυαλό ό,τι του λείπει: χρώματα, λεπτομέρειες...
Αυτός είναι ο κόσμος που θέλησε να αναπαραστήσει σε αυτή τη σειρά έργων του ο Κώστας Σπυριούνης. Αυτό που μένει στο τέλος από την εικόνα, τη στιγμή: η αίσθηση, η γεύση, η ατμόσφαιρα. Εκείνο που θα θυμάσαι τελικά όταν θα έχει περάσει καιρός κι εκείνο που «εγγράφεται» μέσα σου. Την ομιχλώδης εικόνα που επικεντρώνεται σε ελάχιστα στοιχεία δηλαδή στα βασικότερα σημεία, σε ό,τι πρωταγωνίστησε.

Οι εικόνες, λοιπόν, και οι μνήμες είναι αφαιρετικές. Κυριαρχεί η αίσθηση τής ανάμνησης -αν αναφερόμαστε σε κάτι που ανήκει στο παρελθόν- ή της εμπειρίας -αν αυτό που συμβαίνει τώρα απεικονίζεται στον καμβά. Τα έργα του Κώστα επικεντρώνονται σε αυτά ακριβώς τα στοιχεία, διαθέτουν ελάχιστα χρώματα (μπλε της πρωσσίας ή ουλτραμαρίνα, άψητη σιέννα, ώχρα...), μαύρο και λευκό, ενώ «επιτρέπουν» στο θεατή να ταυτιστεί, δηλαδή έχουν οικεία θέματα προς τον καθένα με αναφορές σε γνώριμα περιβάλλοντα και στιγμές.
Με κέρδισε η οικειότητα που αισθάνθηκα με ό,τι είδα, η αναγνωρισιμότητα των εικόνων και των ανθρώπων σε αυτές. Μου άρεσε η αφαιρετικότητα και η μεικτή τεχνική του, που δε μένει σε έναν μόνο τρόπο αλλά σε κάθε δυνατότητα που προσφέρεται από το μέσο προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Με ταξίδεψε η πανοραμική φόρμα του, με τα μεγάλα πλάτη και τα μικρά ύψη. Φόρμα κάπως «αταίριαστη» με ό,τι βλέπουμε στην πραγματικότητα (οι οφθαλμοί μας δε προσφέρουν τόσο ευρυγώνια είδωλα) αλλά άψογα εκτελεσμένη καθώς επικεντρώνεται σε ένα-δυο στοιχεία σε κάθε έργο κι εκεί ακριβώς κατευθύνεται η ματιά.
Μου άρεσαν οι «άναρχες» πινελιές δίπλα στις απόλυτες ευθείες -κυρίως στους ορίζοντες- και κάθε άλλη αντίθεση μέσα στο ίδιο έργο, και δε μου έλειψε ούτε στο ελάχιστο το κόκκινο. Αντιθέτως, υπάρχει μια ουσιαστική απλότητα παντού και μια κρυστάλλινη καθαρότητα παρά τα ομιχλώδη περιβάλλοντα. Μια διαύγεια που προκύπτει ανέμελα κι αυθόρμητα ενώ είναι καθόλα προκαθορισμένη από τον ίδιο.
Θα συναντήσετε πολλή θάλασσα. Ακτές, αμμουδιές, βάρκες, καράβια, λιμάνια... Θα αναγνωρίσετε τους ανθρώπους παρά την αφαιρετικότητά τους. Θα «ξυπνήσετε» καλοκαίρια, θα «βρείτε» τόπους.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η έκθεση των έργων του Κώστα Ι. Σπυριούνη, Σε μακρυνό ορίζοντα, παρουσιάζεται στην αίθουσα τέχνης Εικαστικός κύκλος Sianti (Λεωφ. Βασ. Αλεξάνδρου 2 και Μιχαλακοπούλου, Αθήνα, 2107245432)

Τα κολάζ που συνοδεύουν την ανάρτηση δημιουργήθηκαν από λεπτομέρειες των έργων της έκθεσης και φωτογραφίες του Κώστα Σπυριούνη που περιλαμβάνονται στην έντυπη έκδοση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας