ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie * Φιλήμων, ο ερευνητής του μεταφυσικού * Οδυσσέας Ντεσάντ, η ερωμένη του σπαθιού και του ρόδου * Οι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα * Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη * Ανεξίτηλες στιγμές * Οι σκέψεις έστησαν χορό ** Παιδικά: Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Εκείνο το ταξίδι * Μάθε τον φόβο να νικάς! ** Ποίηση: Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι * PASSA TEMPO * Λοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας * Φαντάσματα * Ο τελευταίος χτύπος * Το βλέμμα του χάους * Η ζωή μου, μια εκκρεμότητα * Φωτόστιχα ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019

Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει

Παλιότερα, είχα διαβάσει από Πάολο Κοέλιο τον «Αλχημιστή», την «Μπρίντα» και το «Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει» αν και όλα ήταν από την αδελφή μου. Όντας η συλλέκτρια που είμαι, τώρα με τη δουλειά, αποφάσισα να αγοράσω όσα βιβλία έχω διαβάσει και δεν έχω στη βιβλιοθήκη. Έτσι, η ιστορία της Βερόνικα επέστρεψε στα αγγλικά, να μου κάνει παρέα στον Προαστιακό και το Μετρό.

Η αλήθεια είναι ότι θυμόμουν πολύ λίγα πράγματα από την πλοκή και τα τελευταία χρόνια είχα αναπτύξει μία κάποια αντιπάθεια προς τον συγγραφέα. Τον είχα στο μυαλό μου ως ρομαντικό ουτοπιστή που προσπαθεί να πείσει για αστρικά ταξίδια, για το πόσο απλή και όμορφη είναι ζωή, πόσο φτερό μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος όταν απαλλαχθεί από τα βάρη του «πρέπει» και του κόσμου, πόσο εύκολα να συνδεθεί με τον υπέρτατο εαυτό και την ψυχή του.

Όλα αυτά δεν ακούγονται άσχημα, πολύ σωστά. Οπότε γιατί τον αντιπαθούσα;
Μάλλον λόγω προσωπικών και κοινωνικών επιρροών, όπου οι δεύτερες σχολιάζοντας πως ο Κοέλιο γράφει φαντασιακά ρομαντικά, ενώ πιστεύει ότι γράφει αληθινά, πραγματικά. Ότι μιλούσε για το υπέρτατο χωρίς να καταλαβαίνει πόσο δύσκολα επιτεύξιμο αυτό είναι. Η γνώμη μου αυτή σε συνδυασμό με τ’ ότι δε θυμόμουν λεπτομέρειες από το βιβλίο, λοιπόν, με έκαναν να το πιάσω με δισταγμό και έντονη την πεποίθηση ότι το έκανα μόνο για να έχω τριβή με τα αγγλικά.
Δεν το έβλεπα, δηλαδή, ως κάτι από το οποίο μπορούσα να επηρεαστώ ή να βγάλω μία κριτική -ανά στιγμές, μάλιστα, γελούσα κυνικά εσωτερικά, κοροϊδεύοντας την προσπάθεια του συγγραφέα να ωραιοποιήσει τη ζωή. Μη με παρεξηγήσετε, θεωρώ ότι η ζωή είναι θησαυρός και πανέμορφη, αλλά η επιτήδευση να την αναδείξει, δε λειτουργούσε με τον χαρακτήρα μου.

Παρ’ όλα αυτά, η γνώμη μου άλλαξε. Ο Πάολο Κοέλιο μπορεί να μην είναι ο καλύτερος συγγραφέας που υπάρχει ούτε να έχει τις καλύτερες τεχνικές αφήγησης, μα μπορεί να επηρεάσει και αυτό για μένα είναι ο στόχος για έναν άνθρωπο που χαράζει γραμμές και τις εκδίδει σε βιβλία. Έχοντας κάνει μια ολίγον τι μεγάλη εισαγωγή, ας πάμε στην ανάλυση.

Το «Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει» αφορά ακριβώς αυτό· μία κοπέλα που αποφάσισε να τερματίσει την ανιαρή ζωή και το καταθλιπτικό μέλλον της. Τελικά δεν τα κατάφερε και αντ’ αυτού ξύπνησε σε μία ψυχιατρική κλινική, όπου ζούσαν τόσο ψυχικά ασθενείς όσο και συναισθηματικά ασθενείς που προτιμούσαν να ζουν έγκλειστοι και «προστατευμένοι» από τις δυσκολίες της καθημερινότητας στον κόσμο.
Ο χώρος αυτός είναι ένα γοητευτικό καταφύγιο από όλους τους τυπικούς και κοινωνικούς κανόνες της κοινωνίας, μία έξοδος διαφυγής από τα «πρέπει» και τα «μη» που καθορίζουν οι πολλοί και οι λίγοι αναγκάζονται να ακολουθήσουν -αν δε θέλουν να περαστούν για τρελοί. Όπως το να χαστουκίσεις κάποιον επειδή σε ξεφτίλισε, το να παίζεις πιάνο τα μεσάνυχτα σε ένα γεμάτο σπίτι, να μιλάς για τον αυνανισμό ελεύθερα και χωρίς ταμπού, να φέρεσαι όπως θέλεις και σου βγαίνει χωρίς να έχεις τον φόβο του πώς θα χαρακτηριστείς και κριτικαριστείς.
Η κλινική της Βιλέτ ήταν ο επίγειος παράδεισος όσων ήθελαν να είναι ο εαυτός τους χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς φίλτρο και έννοια. Για μένα, ήταν η λύση απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, αλλά δεν είναι επί της παρούσης.

Ο κος Κοέλιο πραγματεύεται τη σημασία της λέξης «τρελός» και τη χρήση της για τον χαρακτηρισμό κάποιου που σκέφτεται διαφορετικά, αλλιώτικα από τη νόρμα και θέλει να δρα αντιστοίχως. Δε λέει με αδιαφορία ότι οι σοβαρά ψυχικά ασθενείς είναι απλώς διαφορετικοί και δε θα έπρεπε να έχουν ειδική φροντίδα, αλλά μιλά για εκείνους που αναπτύσσουν ψυχικές νόσους και διαταραχές λόγω όλης αυτής της νόρμας και του καθωσπρεπισμού -να σημειωθεί εδώ ότι ούτε μία φορά δεν κατακρίνει την «πλέμπα», ας μου επιτραπεί, κι αυτό είναι αξιοσημείωτο.

Στη συνέχεια, μαθαίνουμε ότι η Βερόνικα έχει μόνο λίγες μέρες ζωής εξαιτίας της ζημιάς που έκαναν τα χάπια στην καρδιά της και την ακούμε να σκέφτεται πως τουλάχιστον θα πετύχαινε εν τέλει αυτό που επιδίωκε. Η πλοκή όμως ξετυλίγεται μέσω της γνωριμίας μας με τη Βερόνικα, με κάποιους από τους υπόλοιπους «τρελούς» του ιδρύματος και μέσω της επίδρασης που ένα τέτοιο νέο μπορεί να έχει
όχι μόνο στη δική της ζωή αλλά και των υπολοίπων.
Βλέπουμε τη Βερόνικα να αλλάζει, να απελευθερώνεται, να γνωρίζει τον εαυτό της και να αγαπά τη ζωή -στην αρχή ίσως έγινε πιο γρήγορα από ό,τι περίμενα να γίνει μια τέτοια συναισθηματική μετάλλαξη- και πώς η ψυχοσύνθεση, η νοοτροπία και η ιδεολογία ενός ανθρώπου μπορεί να γυρίσει τούμπα μόνο από τη συνειδητοποίηση του θανάτου. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφάσισα να γράψω για την ιστορία της.
Γιατί ζώντας έναν κοντινό θάνατο προ διετίας, είχα κάνει ακριβώς αυτή τη συνειδητοποίηση· πόσο μικρή είναι η ζωή και πόσο βασανιζόμαστε χωρίς ουσιώδεις λόγους. «Απλά ζήσε» λέει ο Κοέλιο με αυτό το βιβλίο, «Απλά ζήσε και μη σε νοιάζει η γνώμη των άλλων παρά η δική σου. Ζήσε και αγάπα τον εαυτό σου. Ζήσε και ευτύχησε» και αυτή είναι όλη μου η ιδεολογία -ή ήταν προτού αναλωθώ κι εγώ στην κούραση της καθημερινότητας και μολυνθώ από την ασχήμια και την κριτική.

Για να αφήσω τα συγκινητικά στην άκρη και να συνεχίσω την κριτική, πρέπει να πω ότι το μόνο «μελανό» σημείο ήταν ο Ντόκτορ Ιγκόρ, μία περίεργα ανεπτυγμένη προσωπικότητα που την πρώτη φορά που τον γνωρίζεις, τον αντιπαθείς μια κι έξω, λόγω του σκεπτικού και του τρόπου δράσης του. Μετά όμως είναι σαν να γνωρίζεις έναν άλλο γιατρό, καλύτερο, εξυπνότερο, με συναισθηματική ευφυΐα που δεν είχε καν υπαινιχθεί από τον συγγραφέα. Ο πρώτος θέτει και κάποια ηθικά διλήμματα στο τέλος του βιβλίου, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να εκφραστώ πάνω σε αυτά γιατί θα καταπατούσα τον παγκόσμιο κώδικα δεοντολογίας των κριτικών -χιούμορ, αλλά όντως δεν κάνουμε spoiler.

Δε με κούρασε στιγμή, έρεε πολύ εύκολα και γρήγορα -διαβάζοντάς το στα δίωρα των ΜΜΜ, το τελείωσα σε 5 αναγνώσεις- ήταν πολύ κατανοητό, παρ’ όλο που ασχολείται με τη φιλοσοφία της ζωής, και με γέμισε όμορφες σκέψεις και την επιθυμία για προσωπική βελτίωση. Δεν ξέρω αν το συνιστώ σε άτομα που βιώνουν κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές, γιατί μπορεί να μη λειτουργήσει καλά η αρχή του βιβλίου γι’ αυτούς -οι σκέψεις της «παλιάς» Βερόνικα είναι αρκετά σκοτεινές, κυνικές και απαισιόδοξες.
Η αποτίμησή μου είναι φυσικά να το αγοράσετε και να συνδεθείτε τόσο με την ηρωίδα όσο και με τον Πάολο Κοέλιο, να αφεθείτε και να νιώσετε την αλήθεια πίσω από τις «θεωρίες» και τον «ουτοπισμό». Οι θεωρίες δεν αποκλείεται ότι βασίζονται στην ουσία και ο ουτοπισμός δεν είναι υπαρκτός μόνο επειδή εμείς δεν του το επιτρέπουμε.
Καλή ανάγνωση και αυτοβελτίωση!
Περισσότερα από την Μαρία Καρμίρη
Το μυθιστόρημα του Πάολο Κοέλιο, Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.

9 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο!!! 😘
    Υπεροχος διαγωνισμός!!! 🙈
    Σας ευχαριστούμε πολυ για την ευκαιρία που μας δίνετε!!! 💓🥰🥰
    Ευχομαι να σταθω τυχερη🙏

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. EΛΕΝΗ ΤΣΟΥΜΠΟΥΚΤΣΟΓΛΟΥ22 Μαρτίου, 2019

    ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΣΕ ΤΟΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΑΛΕΠΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πολυ θα ηθελα να το διαβασω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σας ευχαριστώ κι εγώ πολύ πολύ!
    Σήμερα έγινε η κλήρωση για τα αντίτυπα του μυθιστορήματος του Πάολο Κοέλο, Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει.
    Δείτε τα ονόματα των τυχερών και τους όρους στη σελίδα των δώρων -που θα βρείτε στα Χρήσιμα. Εκεί αναφέρονται και άλλες χρήσιμες πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζετε ή που θα σας λύσουν τυχόν απορίες.
    Συνεχίζουμε με πολλά δώρα και άλλες εκπλήξεις πολιτισμού όλο το χρόνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Οδυσσέας Ντεσάντ, Φώτης ΚατσιμπούρηςΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΕκείνο το ταξίδι, Ανδρονίκη ΔακορούΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούHippie, P. Coelho
Ουμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΟ τελευταίος χτύπος, Αλέξανδρος ΠετρόχειλοςΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΗ φωνή μέσα μου, Κων. ΙωακειμίδηςΦιλήμων ο ερευνητής του μεταφυσικού, Ευάγγελος ΙωσηφίδηςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΤο βλέμμα του χάους, Μαγδαληνή Τσακάλωφ
Μάθε τον φόβο να νικάς, Βούλα ΠαπατσιφλικιώτηΦωτόστιχα, Νίκος ΒαρδάκαςΗ ζωή μου, μια εκκρεμότητα, Άντρη ΙωάννουΟι σκέψεις έστησαν χορό, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, Gaston LerouxΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΑνεξίτηλες στιγμές, Καλλιόπη ΠαπουτσήPASSA TEMPO, Σύλβα ΓάλβαΦαντάσματα, Φώτης ΣκουρλέτηςΛοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας, Ζωή ΓκαϊδατζήΟι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα