Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης * Νιώθω ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Τα κορίτσια που γελούν

Η αγαπημένη μου ψυχολόγος επανέρχεται στα γράμματα με μια συλλογή διηγημάτων όπου συναντάμε γυναίκες της διπλανής πόρτας -ποσό κλισέ πια αυτή η φράση!- και παράλληλα ιδιαίτερες, μοναδικές και ξεχωριστές.
Η Εύα Στάμου υπογράφει πέντε ιστορίες με επίκεντρο τον άνθρωπο και τα συμπλέγματα που τον περιβάλουν, άλλοτε τον εξουσιάζουν κι άλλοτε τον «θεραπεύουν»... καμιά φορά τον συμπληρώνουν και άλλες τον κομματιάζουν· όπως κι αν δει κανείς τις ψυχολογίες του κόσμου είναι πάντα ενδιαφέρουσες οι αποκαλύψεις, οι στοχασμοί και οι αναλύσεις που προκύπτουν από τη διαδικασία: ανάγνωση, γνωριμία, συνειδητοποίηση, συμπεράσματα. Με αυτές τις ιστορίες υπάρχει ένα επιπλέον «κίνητρο». Είμαι σίγουρη ότι διαφορετικοί αναγνώστες θα εξάγουν διαφορετικές εντυπώσεις -αν όχι εκ διαμέτρου αντίθετες!- καθώς η «ματιά» καθενός είναι μοναδική αλλά και η σύντομη φόρμα που χρησιμοποιείται στο βιβλίο, που δεν επιτρέπει στη συγγραφέα μεγάλες περιγραφές κι επεξηγήσεις, ενεργοποιεί τη φαντασία του καθενός προκειμένου να «κλείσουν» τα κενά -τα αθέατα-... και είναι γεγονός ότι όσα δε γράφονται ξεκάθαρα με τις πένες αφήνουν περιθώρια στη φαντασία και την αντίληψη.

Για να πάρετε μια μικρή γεύση -εξίσου κλισέ φράση- στην πρώτη ιστορία γνωρίζουμε την Αλίκη που από τότε που θυμάται τον εαυτό της ήθελε να σκοτώσει κάποιον, να κάνει το τέλειο έγκλημα και να τη βγάλει καθαρή -ειρωνεία να ετοιμάζεις «βρομιές» και να έχεις την απαίτηση να μη «λερώσεις» τίποτα· ούτε καν την ψυχή. Γεγονός όμως είναι -κι εδώ σας θέλω πόσο ειλικρινείς άνθρωποι είστε!- ότι πολλοί έχουν/-με κάνει τις ίδιες σκέψεις κατ' εξακολούθηση ή κατά καιρούς. Η ιστορία της είναι άκρως εθιστική. Τη διάβασα με μια ανάσα αφού ήθελα μετά μανίας να δω τι θα γίνει παρακάτω και πως θα καταλήξει.
Στα αφηγήματα που ακολουθούν θα γνωρίσουμε την σκεφτική και προβληματισμένη Ντίνα σε μια φάση που κάνει στροφή ζωής ενώ η ιστορία της έχει επίκεντρο ένα καυτό κοινωνικό θέμα: το μεταναστευτικό και τα hot spot της Λέρου. Σε άλλη ιστορία θίγονται άλλα κοινωνικά ζητήματα όπως τα θύματα της κοινωνίας, η κρίση ηλικίας και τα άγχη που φέρνει, αλλά και οι στιγματισμένοι από τη ζωή (και την κοινωνία). Ειδικά στην «κυρία με το καπέλο» θα σας απασχολήσει η σχέση του Άντριου μαζί της αλλά και η σχέση της κυρίας με τον Άντριου -vise versa.

Την συλλογή ολοκληρώνει μια νουβέλα. Σε αυτό το μεγαλύτερο έργο, η Εύα Στάμου βρίσκει «έδαφος» και άνεση να αναφερθεί στις ψυχολογικές διαστάσεις των ηρώων της, να δώσει ερμηνείες, να εξηγήσει. Αντί κάποιας περίληψης, θα σας πω ότι γνωρίζουμε τον Σπύρο που εργάζεται στο ΜΙΤ της Βοστόνης και συζεί με τη σοβαρή του σχέση. Μια άτυχη στιγμή τον οδηγεί σε μια πράξη ικανή όχι μόνο να του διαταράξει την ηρεμία, μα να του αλλάξει εντελώς «τον κόσμο». Ως απόσταγμα από τον Σπύρο σημείωσα πόσο πρέπει να προσέχει κανείς τί κάνει και με ποιον, πόσο πρέπει να εκτιμάει αυτό που έχει και, φυσικά, να μην υποτιμά κανέναν. Μα, κανέναν! Ένα κρυμμένο χαμόγελο στο τέλος της ανάγνωσης, που χαράζεται αυθόρμητα στο πρόσωπό μου, μου τονίζει ότι δε γίνεται να συμπαθούμε όλους τους χαρακτήρες των μυθιστοριών υπογραμμίζοντας παράλληλα τη λαϊκή σοφία που λέει ότι εκείνος που γελάει τελευταίος γελάει καλύτερα.

Γενικά, το ερωτικό πεδίο είναι παρόν σε όλες τις ιστορίες, οι σχέσεις επίσης -όχι μόνο οι ερωτικές- ενώ εκλείπει το μελό, το μελόδραμα ή το ρομαντικό ροζ και το γλυκοστάλακτο. Η Εύα Στάμου διαθέτει μια πιο πρακτική και ρεαλιστική πένα που επενδύει στα ψυχογραφήματα και προσφέρει υποδόριο σχολιασμό των γεγονότων, θριλερική ατμόσφαιρα -άλλοτε παράγει αγωνία και αλλού ανεβάζει την ένταση· κάπου κάπου γεννά την προσδοκία του κακού- και σύγχρονη θεματολογία. Ζει την/στην εποχή της, ανοίγει κεραίες, αφουγκράζεται και γράφει.

Υ.Γ.: Να γελάσεις τελευταίος.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η συλλογή διηγημάτων της Εύας Στάμου, Τα κορίτσια που γελούν, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Βρείτε το βιβλίο εδώ.
Οι πλαγιογραμμένες εκφράσεις είναι αποσπάσματα.
Ευχαριστώ την Εύα Στάμου για τη διάθεση του βιβλίου της.

Περισσότερα από/για την Εύα Στάμου:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΝιώθω, συλλογικό βιβλίο με διηγήματα
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη