Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει θάνατος * Ίχνος στον καθρέφτη * Από την Κέρκυρα στην Αίγυπτο με μια βαλίτσα όνειρα * Αδαμάντινα τείχη: Φιανκέτο * Ματωμένος Δούναβης * Αιθέρια: Η προφητεία * Ζεστό αίμα * Το μονόγραμμα του ίσκιου ** Ποίηση: Θαλασσινό μονόπρακτο στο Αιγαίο * Και χορεύω τις νύχτες * Δεύτερη φωνή Ι ** Διάφορα άλλα: Η αγάπη είναι η απάντηση * Πλάτωνας κατά Διογένη Λαέρτιο * Παζλ γυναικών ** Παιδικά: Τα βάσανα του Τεό και της Λέας * Η μάγισσα Θερμουέλα σε κρίση * Η λέσχη των φαντασμάτων * Το μαγικό καράβι των Χριστουγέννων * Ο αστερισμός των παραμυθιών * Οι κυρίες και οι κύριοι Αριθμοί * Η Αμάντα Κουραμπιέ, η μαμά μου * Ο Κάγα Τίο... στην Ελλάδα ** Νουβέλες: Πορσελάνινες κούκλες * Το δικό μου παιδί * Όταν έπεσε η μάσκα

Τα κορίτσια που γελούν


Η αγαπημένη μου ψυχολόγος επανέρχεται στα γράμματα με μια συλλογή διηγημάτων όπου συναντάμε γυναίκες της διπλανής πόρτας –πόσο κλισέ πια αυτή η φράση!– και παράλληλα ιδιαίτερες, μοναδικές και ξεχωριστές.
Η Εύα Στάμου υπογράφει πέντε ιστορίες με επίκεντρο τον άνθρωπο και τα συμπλέγματα που τον περιβάλουν, άλλοτε τον εξουσιάζουν κι άλλοτε τον «θεραπεύουν»... καμιά φορά τον συμπληρώνουν και άλλες τον κομματιάζουν· όπως κι αν δει κανείς τις ψυχολογίες του κόσμου είναι πάντα ενδιαφέρουσες οι αποκαλύψεις, οι στοχασμοί και οι αναλύσεις που προκύπτουν από τη διαδικασία: ανάγνωση, γνωριμία, συνειδητοποίηση, συμπεράσματα. Με αυτές τις ιστορίες υπάρχει ένα επιπλέον «κίνητρο». Είμαι σίγουρη ότι διαφορετικοί αναγνώστες θα εξάγουν διαφορετικές εντυπώσεις –αν όχι εκ διαμέτρου αντίθετες!– καθώς η «ματιά» καθενός είναι μοναδική αλλά και η σύντομη φόρμα που χρησιμοποιείται στο βιβλίο, που δεν επιτρέπει στη συγγραφέα μεγάλες περιγραφές κι επεξηγήσεις, ενεργοποιεί τη φαντασία του καθενός προκειμένου να «κλείσουν» τα κενά –τα αθέατα–... και είναι γεγονός ότι όσα δε γράφονται ξεκάθαρα με τις πένες αφήνουν περιθώρια στη φαντασία και την αντίληψη.

Για να πάρετε μια μικρή γεύση –εξίσου κλισέ φράση– στην πρώτη ιστορία γνωρίζουμε την Αλίκη που από τότε που θυμάται τον εαυτό της ήθελε να σκοτώσει κάποιον, να κάνει το τέλειο έγκλημα και να τη βγάλει καθαρή –ειρωνεία να ετοιμάζεις «βρομιές» και να έχεις την απαίτηση να μη «λερώσεις» τίποτα· ούτε καν την ψυχή. Γεγονός όμως είναι –κι εδώ σας θέλω πόσο ειλικρινείς άνθρωποι είστε– ότι πολλοί έχουν/με κάνει τις ίδιες σκέψεις κατ' εξακολούθηση ή κατά καιρούς. Η ιστορία της είναι άκρως εθιστική. Τη διάβασα με μια ανάσα αφού ήθελα μετά μανίας να δω τι θα γίνει παρακάτω και πως θα καταλήξει.

Στα αφηγήματα που ακολουθούν θα γνωρίσουμε την σκεφτική και προβληματισμένη Ντίνα σε μια φάση που κάνει στροφή ζωής ενώ η ιστορία της έχει επίκεντρο ένα καυτό κοινωνικό θέμα: το μεταναστευτικό και τα hot spot της Λέρου. Σε άλλη ιστορία θίγονται άλλα κοινωνικά ζητήματα όπως τα θύματα της κοινωνίας, η κρίση ηλικίας και τα άγχη που φέρνει, αλλά και οι στιγματισμένοι από τη ζωή (και την κοινωνία). Ειδικά στην «κυρία με το καπέλο» θα σας απασχολήσει η σχέση του Άντριου μαζί της αλλά και η σχέση της κυρίας με τον Άντριου –vise versa.

Τη συλλογή ολοκληρώνει μια νουβέλα. Σε αυτό το μεγαλύτερο έργο, η Εύα Στάμου βρίσκει «έδαφος» και άνεση να αναφερθεί στις ψυχολογικές διαστάσεις των ηρώων της, να δώσει ερμηνείες, να εξηγήσει. Αντί κάποιας περίληψης, θα σας πω ότι γνωρίζουμε τον Σπύρο που εργάζεται στο ΜΙΤ της Βοστόνης και συζεί με τη σοβαρή του σχέση. Μια άτυχη στιγμή τον οδηγεί σε μια πράξη ικανή όχι μόνο να του διαταράξει την ηρεμία, μα να του αλλάξει εντελώς «τον κόσμο». Ως απόσταγμα από τον Σπύρο σημείωσα πόσο πρέπει να προσέχει κανείς τί κάνει και με ποιον, πόσο πρέπει να εκτιμάει αυτό που έχει και, φυσικά, να μην υποτιμά κανέναν. Μα, κανέναν! Ένα κρυμμένο χαμόγελο στο τέλος της ανάγνωσης, που χαράζεται αυθόρμητα στο πρόσωπό μου, μου τονίζει ότι δε γίνεται να συμπαθούμε όλους τους χαρακτήρες των μυθιστοριών υπογραμμίζοντας παράλληλα τη λαϊκή σοφία που λέει ότι εκείνος που γελάει τελευταίος γελάει καλύτερα.

Γενικά, το ερωτικό πεδίο είναι παρόν σε όλες τις ιστορίες, οι σχέσεις επίσης –όχι μόνο οι ερωτικές– ενώ εκλείπει το μελό, το μελόδραμα ή το ρομαντικό ροζ και το γλυκοστάλακτο. Η Εύα Στάμου διαθέτει μια πιο πρακτική και ρεαλιστική πένα που επενδύει στα ψυχογραφήματα και προσφέρει υποδόριο σχολιασμό των γεγονότων, θριλερική ατμόσφαιρα –άλλοτε παράγει αγωνία και αλλού ανεβάζει την ένταση· κάπου κάπου γεννά την προσδοκία του κακού– και σύγχρονη θεματολογία. Ζει την/στην εποχή της, ανοίγει κεραίες, αφουγκράζεται και γράφει.

ΥΓ.: Να γελάσεις τελευταίος.



Περισσότερα από/για την Εύα Στάμου:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
΄΄Εξι τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΌταν έπεσε η μάσκα, Κωνσταντίνας ΜαλαχίαΤο μαγικό καράβι των Χριστουγέννων, Θάνου ΚωστάκηΗ λέσχη των φαντασμάτων, Κυριακής ΑκριτίδουΟ αστερισμός των παραμυθιών, Λίτσας ΚαποπούλουΟ Κάγα Τίο... στην Ελλάδα, Καλλιόπης ΡάικουΠαζλ γυναικών, Σοφίας Σπύρου
Το μονόγραμμα του ίσκιου, Βαγγέλη ΚατσούπηΗ μάγισσα Θερμουέλα σε κρίση, Χριστόφορου ΧριστοφόρουΠλάτωνας κατά Διογένη ΛαέρτιοΚαι χορεύω τις νύχτες, Γαβριέλλας ΝεοχωρίτουΑιθέρια: Η προφητεία, Παύλου ΣκληρούΠορσελάνινες κούκλες, Δέσποινας ΔιομήδουςΜατωμένος Δούναβης, Παρασκευής Καριώτου
Το δικό μου παιδί!, Γιώργου ΓουλτίδηΤα βάσανα του Τεό και της Λέας, MuzoΘαλασσινό μονόπρακτο στο Αιγαίο, Πασχαλίας ΑστερινούΖεστό αίμα, Νάντιας Δημοπούλου
Η Αμάντα Κουραμπιέ, η μαμά μου, Ελένης ΦωτάκηΟι κυρίες και οι κύριοι Αριθμοί, Κωνσταντίνου ΤζίμαΔεύτερη φωνή Ι, Γιάννη Σμίχελη