Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας ** Θέατρο:

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

Θέναρ

Αν ήταν πόλη τότε θα ήμασταν στο Παρίσι ή στην καλοκαιρινή Αθήνα, κι αν ήταν νησί θα πηγαίναμε στην Αμοργό. Αν ήταν εποχή θα ήταν σήμερα αλλά και στα 90ς ή ακόμα και στα 70ς. Αν ήταν πίνακας θα είχε διάφορα χρώματα όμως στο τέλος θα βλέπαμε μόνο το γκρι (της θλίψης;)· μα είναι γνωστό ότι στο μαύρο περιλαμβάνονται όλα τα χρώματα! Αν ήταν άρωμα θα μύριζε καρπούζι -όπως το φρούτο και η θάλασσα- ή ιώδιο -όπως τα κοχύλια, τα ψάρια και η θάλασσα- ή αποβάθρα συρμού σε κάποια μεγαλούπολη...

Η Αγγελική Δημουλή υπογράφει αυτήν την ποιητική συλλογή και μου προσφέρει μελαγχολία όσο διαρκεί το αναγνωστικό (μας) ταξίδι λόγω της θλιμμένης αύρας που περικλείει τα έργα της. Εκείνης της θλίψης που ζωγράφισαν με μαύρο οι ζωγράφοι του ρομαντισμού στους πίνακες, σε εκείνους που έβαλαν αγέλαστα πρόσωπα και σκοτάδια και βαριά δωμάτια... Έχει τη θλίψη της Κυριακής που αν και είναι υπέροχη μέρα κι απολαυστική, φέρνει πάντα ένα βάρος στην καρδιά επειδή ακολουθείται από μια Δευτέρα -παραδόξως, γιατί ποτέ κανείς δεν απέδειξε ότι οι Δευτέρες είναι κακές μέρες ή ότι τα καλύτερα έρχονται πριν ή μετά από αυτές! Έχει τη γλύκα των αναμνήσεων μαζί με την πίκρα της αληθινής ζωής, της πραγματικότητας. Έχει αλήθεια... όπως όλοι οι στίχοι, γιατί πάντα οι ποιητές γράφουν αλήθειες, εν αντιθέσει με τους πεζογράφους που γράφουν μυθογραφίες, δηλαδή φανταστικές ιστορίες για φανταστικούς -επομένως ανύπαρκτους- κόσμους και ήρωες.

Σ' αυτήν την συλλογή οι «κόσμοι» είναι οι δικοί μας, όπως και οι άνθρωποι. Δεν είναι ξένοι, μακρινοί, ουτοπικοί... άλλοι. Είναι εμείς που περιδιαβαίνουμε αυτές τις πόλεις, ανασαίνουμε στους ακάλυπτους, περιπλανόμαστε με τρένα, καράβια, ποδήλατα (όχι αεροπλάνα· δε ταιριάζει τόση τεχνολογία στο ρομαντισμό), μαγευόμαστε από την αλμύρα του καλοκαιριού, αγωνιζόμαστε για το αύριο, για την επιβίωση...

Ο χρόνος-ο μη γραμμικός ενθρός μας.
Δανεικός από τις διασπάσεις εραστών
που του κρύφτηκαν.

Ένα μικρό βιβλίο μεγάλων αισθαντισμών που διαβάζεται με μια ανάσα -θαρρείς-, είναι εθιστικό (μεγάλη κατάκτηση για ποίηση· κι όμως!) και εμπεριέχει το συννεφιασμένο τοπίο της παριζιάνικης πρωτεύουσας με το σταχτί των αθηναϊκών πολυκατοικιών σε αντιδιαστολή με τον λαμπρό ήλιο των νησιώτικων ακρογιαλιών... όλα μαζί σε ένα γαϊτανάκι έργων που αντισταθμίζουν δυο γενναίες αντιθέσεις: την απόλυτη καλαισθησία κι ομορφιά με την ασχήμια, και τον ήλιο της ημέρας με τη σελήνη της νύχτας.

Το δύο είναι αδιαίρετο
(κι αν κάποτε κανείς τα καταφέρει, θα δει πως αν διαιρεθεί,
     μένεις μισός)

Ο θέναρ, στην ανατομία, είναι μυς και εντοπίζεται στην παλάμη μας κάπου ανάμεσα στη χούφτα και την προεξοχή της βάσης του αντίχειρα. Στη συγγραφή μπορεί να 'ναι εξόχως απαραίτητη μάζα σαρκός που μας επιτρέπει να κινούμε τα δάχτυλα, ή να τα συγχρονίζουμε, ώστε να είμαστε σε θέση να γράψουμε. Στην ποίηση θα είναι και τα δύο μαζί και διάφορα άλλα -φαντάζομαι- μα πάνω απ' όλα θα είναι το μέρος εκείνο του κορμιού που μας βοηθά να κρατάμε, να αγκαλιάζουμε και να αγκαλιαζόμαστε.

Η συλλογή κλείνει με τη γέννηση. Αυτή η αισιοδοξία είναι η κατάληξη του λογοτεχνικού ταξιδιού. Και η αρχή όλων.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή της Αγγελικής Δημουλή, Θέναρ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Βρείτε το βιβλίο εδώ!
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για τη διάθεση του βιβλίου
Στο παραπάνω περιέχονται αποσπάσματα της συλλογής
Ο πίνακας του εξωφύλλου είναι της Αναστασίας Πιλάτη

Στο οπισθόφυλλο:

Παιδί
με αφαλό ένα ρόδι
και τον αστρίτη μες το βλέμμα
Παιδί
με το λινό φουλάρι
για προσκέφαλο
και το άλικο της παπαρούνας
στα ακροδάχτυλα
Παιδί
του νερού και της αγάπης
Των λαχουριών
τα σχήματα
σου δείχνουνε το μέλλον
Καλοκαίρι στην Αθήνα
Πηλός
Βασιλικός
Ελιές
και γάλα χυμένο
απ’ την άκρη
των νυσταγμένων χειλιών
Πιο δυνατό το μείγμα
κι απ’ τον παφλασμό της
Γης

🍃

Η Αγγελική Δημουλή γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία και σκηνογραφία στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές της στη νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Univérsité Sorbonne-Paris IV). Το 2011 εκδόθηκε η ποιητική συλλογή Έρδυλον (Ποιήματα των Φίλων), εμπνευσμένη από το κίνημα του Oulipo και το 2015 η ποιητική συλλογή Τα ετερόφωτα από τις εκδόσεις Βακχικόν. Συμμετέχει σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης και το 2014 ήταν η επίσημη ελληνική συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Ρίγας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Το θραυσματικό ποίημα «Λόγια Κεχριμπάρι» με το οποίο συμμετείχε, μελοποιήθηκε από την Gundega Smite και ερμηνεύθηκε από την Εθνική Χορωδία της Λετονίας υπό τη διεύθυνση του Marιs Sirmais (Dzintara Cels). Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στις βαλτικές γλώσσες, στα μαλτέζικα, στα ουκρανικά, στα γαλλικά, στα σλοβένικα, στα αραβικά και στα εβραϊκά. Μεταφράζει συστηματικά ποίηση (Τανέρ Μπαιμπάρς, Γκιουργκέντς Κορκμάζελ, Νεσέ Γιασίν, κ.ά) και αρθρογραφεί στο περιοδικό Vakxikon.gr. Διδάσκει στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα μαθαίνει ελληνικά σε μετανάστες. Το Θέναρ είναι η τρίτη της ποιητική συλλογή.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΝότες Νοσταλγίας, Γιόλα Αργυροπούλου-ΠαπαδοπούλουΕιρμός Αιτιών,  Νίκος Η. ΦραντζήςΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΗ μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος, Νανά ΜπροδήμαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΠώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΌλα γίνονται για κάποιο λόγο, Μαρίνα ΑτματσίδουΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Το τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΑντίο κύριε εισαγγελέα..., Λίτσα ΚαποπούλουLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΗχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο, Γιώργος ΜαταλλιωτάκηςΟ Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός και Η τέχνη της προσωπογραφίας, Κατερίνα ΜεταλληνούΣουπάι: Η καρδιά του δαίμονα, Μάριος Μητσόπουλος