Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Ανέλπιστη θεραπεία

Κωνσταντίνας Αντωνίας Βουγιούκα

Ξάφνου ο δείκτης χτύπησε σ' εκείνο το λεπτό
που ανέμενα για πολύ καιρό.
Τα δευτερόλεπτα είχαν αρχίσει να γίνονται εξουθενωτικά.
Τότε ήταν που αφουγκράστηκα μια αναπάντεχη ηχώ.
Ήταν δική σου και εγώ την άκουσα,
ύστερα από αρκετό καιρό κώφωσης.
Από τα χείλη σου εξήλθε μια λέξη σιγανή, απλή,
χωρίς κάποια ιδιαίτερη μορφή.
Τα ώτα μου την ρούφηξαν
σαν μία φράση μεγαλοπρεπή.
Ίσως επειδή έμοιαζε με θεραπεία,
ικανή το άλγος μου ν’ αφανίσει.
Και τη στιγμή της παύσης παραγωγής λέξεων
από τη δική σου τη μιλιά,
η υπόσταση μου στεκόταν σταθερή
και στα λεπτά της ομιλίας σου είχε εγκλωβιστεί.

Φυλάκισα τις λιγοστές σου λέξεις
στα κάγκελα της ψυχής μου για αρκετό καιρό.
Επιθυμούσα να σε συναντήσω
και με ένα σκοπό μοναδικό
πίσω να στις προσφέρω.
Για ένα φιλί δικό σου ερωτικό τα χείλη μου διψούσαν
και όχι άλλο πια για λέξεις μικροσκοπικές
που από μακριά ηχούσαν.
Τη λησμονιά των λέξεων σου καρτερώ,
Μόνη,
με ανολοκλήρωτες προτάσεις να μπερδεύονται μες το νου.

Και τότε ήταν που πραγματοποιήθηκε

σαν όνειρο ρεαλιστικό.
Τα μάτια μου, οι σκέψεις μου
σ' αντίκρισαν ξανά.
Τώρα πια, δεν συγκινούνταν από καημό,
μα από μιαν ανέλπιστη χαρά.
Έλαμψαν ξαφνικά,
και ας ήταν ερυθρά
από αισθήματα χαρωπά.
Το φως του ήλιου, όμως, τα φθόνησε.
Τα τύφλωσε για ακόμη μία φορά
και με δυσκολία, ξανά,
σ' αντικρίζω από μακριά.
Καταβάλλω προσπάθεια
τα χέρια από τους οφθαλμούς ν' απεγκλωβίσω,
μα τα σχοινιά είναι γερά
και τα πληγώνουν συνεχόμενα και βασανιστικά.

🌹

Κωνσταντίνα Αντωνία Βουγιούκα

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.gr.