Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Ένας έρωτας σταχτής…

Χριστίνας Ιωαννίδου

Μπορεί οι λέξεις να ‘χασαν τη φωνή τους
και βουβά λόγια αγάπης να ηχούν
άκου όμως το τραγούδι που ξεχύνεται
απ’ τα στόματα των αηδονιών
να τραγουδούν μόνο για σένα.
Για αυτό σου λέω, άνοιξε την αγκαλιά σου
και άσε τη ψυχή σου να τινάξει τα φτερά της.

Μπορεί τα μάτια να ρούφηξαν την καταχνιά της μέρας
και να έχασαν το γνώριμο το χρώμα τους
όμως ο ήλιος ακόμη ζεσταίνει την καρδιά μας.
Για αυτό σου λέω μη φοβηθείς να την αγγίξεις
τα δάκρυα ποτάμι θα αφήσω να κυλήσουν
τη λάβα της μην αφήσω να σε κάψει.

Μπορεί τα χέρια να πάγωσαν το χάδι
που έμεινε σαστισμένο να πλανιέται στον αέρα
για αυτό σου λέω μη φοβηθείς τις κρύες μέρες
είναι γεμάτες από τις ανάσες μου που ντύθηκαν στα άσπρα
τον χειμώνα να διώξουν από την καρδιά σου.

Μπορεί ο γέρος χρόνος να μας ακούμπησε στην πλάτη
και μνήμες θολές να μας χάρισε απ’ όταν ήμασταν παιδιά
τότε που κλέβαμε απ’ τον ήλιο λίγη από τη λάμψη
και τη φορούσες στα μαλλιά σου.

Όμως πέρασαν τα χρόνια κι η λάμψη βάφτηκε σταχτιά
για αυτό σου λέω, μη φοβηθείς καρδιά μου
δεν σε άγγιξε ο χρόνος μια στάλα
απλά το φεγγάρι κούρνιασε στην κεφαλή σου.

🌹

Χριστίνα Ιωαννίδου

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.