Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!) * Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Άμμος και Λιανή = Αμμουλιανή * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ναι, αρνούμαι * Ανθρακωρύχοι ψυχών

Μοναχικά πέλαγα

Ιωάννας Ζώρζου

Έμαθα πια να ταξιδεύω
σε κάτι μοναχικά πέλαγα,
που γνώριμα ποτέ δεν έμοιαζαν.
Έβρισκα για κουπιά
μισοτελειωμένα όνειρα
και πάλευα με αυτά νύχτες ολάκερες.
Συναντούσα όρκους να επιπλέουν
μα δίχως την κάποτε δύναμή τους.
Εκεί που ναυαγισμένα αγκυροβολούσα
ήταν ό,τι θύμιζε για δικό σου.
Σωσίβια σκορπισμένα οι αναμνήσεις
μα πώς να κρατιόμουν από το χάος.
Στο βράχο της θύμησης γαντζωνόμουν
κι άρχιζαν να με νεκροφιλούν τα όρνια.
Στοιχειώσανε τα «σ’ αγαπώ» στην πνιγμένη τσέπη.
Τσακίστηκαν τα φιλιά στις ρωγμές του χρόνου.
Δεν ήξερα αν ήταν μέρα, αν ήταν νύχτα,
μονάχα πως…
σφιχτά κρατούσα την τελευταία αναπνιά
της αγκαλιάς σου.
Μοναχά πως…
έμαθα πια να ταξιδεύω,
μόνη.

🌹

Ιωάννα Ζώρζου

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.