Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

Στίβεν Χόκινγκ

«Να κοιτάς πάντα τα αστέρια».


Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, κάνει όμως ομοιοκαταληξίες, είχε πει κάποτε ο Μαρκ Τουέιν. Και στις 14 Μαρτίου 2018, γράφτηκε μια από τις πιο όμορφες. Ο Στίβεν Χόκινγκ έφυγε από τον πλανήτη Γη σε ηλικία 76 χρονών, ακριβώς την ίδια μέρα που είχε γεννηθεί ο Αϊνστάιν, 139 χρόνια νωρίτερα.

Μπορεί ο μεγάλος αστροφυσικός και κοσμολόγος να θεωρούσε τον εγκέφαλο «ένα κομπιούτερ που θα σταματήσει να δουλεύει, όταν τα μέρη του χαλάσουν» και ως εκ τούτου να προέβλεπε ότι «δεν υπάρχει παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για τους χαλασμένους κομπιούτερ», καθώς «αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι». Σίγουρα, όμως, είχε καταφέρει να εμπνεύσει τους ανθρώπους «να κοιτάξουν ψηλά τα αστέρια και όχι χαμηλά στα πόδια τους».  Προσδίδοντας στην επιστήμη όχι μόνο ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, εκλαϊκευμένο πρόσωπο, αλλά και ένα παράδειγμα προς μίμηση. Αυτό του αγώνα της ζωής. Της αδιάλειπτης μάχης με το χρόνο. Που μετατρέπει σε φίλο μόνο αν τον περιφρονήσουν. Της ακατάβλητης δύναμης του θαρραλέου ανθρώπινου μυαλού απέναντι στη φθορά και στο θάνατο. Τον οποίο, μέσα από την... πρώιμη προοπτική του, ο συγγραφέας της... σύντομης ιστορίας του χρόνου μπορεί και να νίκησε.
Καθώς, το 1963, οπότε και προσβλήθηκε, στα 21 του, από νευροεκφυλιστική αμνοτροφική πλευρική σκλήρυνση, που τον εγκλώβισε σε αναπηρικό αμαξίδιο και σταδιακά τον οδήγησε να κουνάει μόνο τα μάτια του κι ένα δάχτυλο· οι «διαβεβαιώσεις» των γιατρών του έδιναν μόνο δυο χρόνια ζωής. Κι όμως, αυτός κατάφερε όχι μόνο να ζήσει μισό αιώνα περισσότερο, αλλά και να δώσει σάρκα και οστά στην έννοια «ζωντανό πνεύμα». Θεωρώντας την αυτολύπηση ως το πιο ασήμαντο πράγμα στον κόσμο και πραγματική αναπηρία αυτή του πνεύματος και όχι του σώματος.


Πασίγνωστος, παγκοσμίως, ο καθηγητής με την ομιλία μέσω της ηλεκτρονικής συσκευής, εργάστηκε στις πιο προωθημένες θεωρίες της φυσικής του μεγακόσμου, τις θεωρίες δημιουργίας του σύμπαντος από τη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang). Η φήμη του απλώθηκε σε όλες τις ηπείρους, με τις μελέτες του για την ακτινοβολία των «μαύρων τρυπών». Υπήρξε ένας εξαιρετικός εκλαϊκευτής της επιστημονικής γνώσης, χάρισμα που μπορεί να έχουν οι βαθείς γνώστες της επιστήμης. Η δημοτικότητά του επεκτάθηκε με την κοινωνική του δράση, τις καταγγελίες του για τις διάφορες πολεμικές επεμβάσεις και την τοποθέτησή του υπέρ του Παλαιστινιακού λαού.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν όσον αφορά τις θεωρίες του. Ένα όμως πράγμα είναι αναμφισβήτητο, ότι με τη στάση του και τις απόψεις του απέδειξε ότι οι αναζητήσεις για τα ζητήματα του σύμπαντος δεν είναι μόνο ενασχόληση των απανταχού ειδικών, αλλά υπόθεση της συλλογικής διανόησης –και αυτό είναι κάτι που υπηρέτησε με συνέπεια. Με μια σειρά βιβλίων και ειδικότερα με το «Χρονικό του Χρόνου», προσπάθησε να εξηγήσει, με απλά λόγια, τις ανακαλύψεις της σύγχρονης φυσικής και να δώσει, στον μη εξοικειωμένο αναγνώστη, τη δυνατότητα να προβληματιστεί και να αμφισβητήσει την υπάρχουσα αντίληψη. Με αυτόν τον τρόπο, ξέφυγε από το μοτίβο που προέτασσε ότι με την εκλαΐκευση της επιστήμης ασχολείται ο αποτυχημένος ερευνητής. Αυτή, η δεύτερη διαφορετική πλευρά του Χόκινγκ, αυτή του επιστήμονα-κοινωνικού ανθρώπου, υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς του. Ο Στίβεν Χόκινγκ αποτυπώθηκε στην κοινωνική συνείδηση ως η προσωποποίηση της πρωτοπόρας σκέψης και αμφισβήτησης, όχι απλά επειδή ήταν μεγάλος φυσικός, αλλά επειδή έβλεπε τη γνώση και την πρόοδο ως συλλογικό κεκτημένο της ανθρωπότητας και όχι ως ατομική ιδιοκτησία του επιστήμονα.

Σε μια περίοδο που το καθιερωμένο πρότυπο του επιστήμονα είναι αυτό του κοινωνικά αποστασιοποιημένου και αποξενωμένου από το προϊόν της έρευνάς του, ο Χόκινγκ αποτέλεσε μια ελπιδοφόρα παραφωνία. Παρά τα όρια των αντιλήψεών του, χρησιμοποίησε το βήμα που του δόθηκε για να εκφράσει ριζοσπαστικές απόψεις τόσο για την επιστήμη, τη διάδοσή της και τον ρόλο της στην κοινωνία, όσο και για μια σειρά αμιγώς πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Για αυτούς, λοιπόν, τους λόγους, ο Χόκινγκ θα μείνει χαραγμένος στη συλλογική μνήμη ως μια προσωπικότητα που επαναπροσδιόρισε τα καθήκοντα του επιστήμονα απέναντι στην κοινωνία και πήρε θέση σε κρίσιμα ζητήματα, όποτε αυτό χρειάστηκε, αποτελώντας έτσι πηγή έμπνευσης για τους μελλοντικούς επιστήμονες και για έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης και κοινωνικοποίησης της γνώσης, της επιστήμης, της τεχνολογίας.



ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου