1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2019

Εκεί που δεν με σπέρνουν

Καταιγιστικός, κυνικός, ρεαλιστής, ένα κατάγυμνο γραφής που ξετυλίγει τις στιγμές από το χρυσόχαρτό τους και μας τις προσφέρει νωπές προς βρώσιν. Ο Στέφανος Παντελίδης ξαφνιάζει με τη γραφή του από την πρώτη κιόλας επαφή όπου αντί βιογραφικού μας κοινωνεί…
Με τρέφει η γη η άγονη
και ανθίζω μονάχα
τις μαύρες νύχτες του χειμώνα.
Δεν είμαι για τις γλάστρες τους
δεν είμαι για τα βάζα τους εγώ… (Βιογραφικό)

Αντισυμβατικός χρησιμοποιεί τους στίχους για να καταδείξει τις αλήθειες κάνοντας τα ολιγόστιχά του να μοιάζουν με μικρά ρητά που μας ραπίζουν το πρόσωπο όταν το αποστρέφουμε στην πραγματικότητα.

Γράφει…

Στο καρναβάλι της ζωής
το χιούμορ είναι η μάσκα του πόνου. (Μασκέ)

και αλλού

Δεν φταίει ο άνεμος που μας σκορπά
-φταίει που είμαστε φύλλα (Τις πταίει;)

Δεν είναι μόνο οι αλήθειες της κοινωνίας και της συμπεριφοράς των ανθρώπων που αγγίζει ποιητικά, καταθέτει τη θλίψη του και τον προβληματισμό του για ό,τι πλήγωσε την αδερφή πατρίδα μας, Κύπρο.

Ανάψτε το φως
γιατί δεν βλέπουμε τίποτα.
Ανάψτε το προτού να είναι αργά –
προτού ανάψει τελικά
σε άδειο τόπο. (Σκοτάδι – Σύγχρονη Ελλάδα/Κύπρος Ι)

και συμπληρώνει με το επόμενο ποίημα βγάζοντας μια κραυγή που μαρτυρά όλη την απόγνωση και το άδικο που ακολούθησε,

Ποιοι είστε εσείς
που σας ζητώ ν’ ανάψετε το φως;
Θα τ’ άναβα ο ίδιος
μα δεν έχω δάχτυλα
δεν έχω χέρια. (Σκοτάδι – Σύγχρονη Ελλάδα/Κύπρος ΙΙ)

Επαναστάτης της κοινοτυπίας και της κανονικότητας, με άμετρο και δίχως ρίμα στίχο ο Στέφανος Παντελίδης βροντά κι αποκαλύπτει όσα οι άλλοι φοβισμένα αποσιωπούν. Γράφει…

Τους στερούν -νομίζουν-
ήλιο και φεγγάρι.
Δεν ξέρουν πως σ’ εκείνο
το σκοτάδι που τους ρίχνουν
λάμπουν -ειδικά γι’ αυτούς-
και τα δυο περισσότερο. (Επαναστάτες στην απομόνωση)

Ξεφυλλίζοντας την ποιητική συλλογή «Εκεί που δεν με σπέρνουν», αντιλαμβάνεσαι πλήρως πως είναι αυτό ακριβώς που δηλώνει, ένα σύνολο ποιητικής κατάθεσης που λέει όσα οι άλλοι δεν τολμούν να πουν, που ξεγυμνώνει το κίβδηλο και το προσγειώνει μπροστά στα μάτια μας κάνοντάς το δύσκολο να αγνοηθεί και αδύνατο να το προσπεράσεις. Ένα αγριολούλουδο δοκιμασμένο στον αέρα και στις δύσκολες συνθήκες που ήρθε να μας τραβήξει την προσοχή και το καταφέρνει.

Κλείνοντας…

Πολλά χρόνια μετά τον θάνατό μου
εύχομαι κάποιος ν’ απαγγείλει ένα μου ποίημα.
Και τότε
θα κυλήσει η μεγάλη στρογγυλή πέτρα
-αυτή που θα φράζει τον τάφο μου-
και θα βγω έξω.
Θα συναντήσω έναν-έναν τους νέους μου αναγνώστες
και θα τους «πείσω» δείχνοντας
τις τρύπες στην καρδιά μου. (Προσδοκώ ανάσταση ποιητού)
Περισσότερα από την Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Η ποιητική συλλογή του Στέφανου Παντελίδη, Εκεί που δεν με σπέρνουν, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

O Στέφανος Παντελίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1973. Δεν σπούδασε Ελληνική Φιλολογία. Δεν έγραψε μελέτες, ούτε κριτικές βιβλίων. Οι δύο προηγούμενες ποιητικές συλλογές του Εκτός νόρμας (abookworm publication 2014) και Πάω γυρεύοντας (κατά τον δαίμονα εαυτού) (Eκδόσεις Βακχικόν 2016) δεν τιμήθηκαν με βραβείο, δεν επανεκδόθηκαν, ούτε μεταφράστηκαν σε άλλες γλώσσες. Κάποιοι του είπαν πως τους αγγίζει η ποίησή του. Θα ήθελε να ισχυριστεί πως γράφει μονάχα γι’ αυτούς. Η αλήθεια όμως είναι πως δεν έχει επιλογή. Γράφει ποίηση επειδή αυτό του ορίζει επιτακτικά η φύση του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας