ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένγκαρ Χέβενσκαρ, Η επανάσταση * Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2020

Ο Αργύρης Χριστομάγνος και Οι νέοι Θεοί

Ούσα όλη η Γη ερείπια,
Ιζήματα, σπήλαια, βυθοί,

Νά σου! ισχύς Ολύμπια
Έρχεται να επιβληθεί.
Οδηγό έχοντας μι' άλλη πίστη,
Ικέτης σ' έναν άλλο Κτίστη,

Θά 'χει ψηλά το κεφάλι,
Ελπίδα και γερό σπαθί,
Ο άνθρωπος σαν είδος πάλι
Ίαση για ν' αξιωθεί;
Ο Αργύρης Χριστομάγνος συμπληρώνει το Ακρότιτλο του βιβλίου του, μια δημιουργική στήλη που «τρέχει» στον ιστότοπο και σύμφωνα με την οποία ο δημιουργός καλείται να γράψει κάτι για το έργο του σχεδιάζοντας τον τίτλο του -έχει δώσει υπέροχα νέα έργα: ποιητικά, μονολεκτικά, περιγραφικά, κ.ά. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελικράνομ.

Η περίληψη γράφει:
Είναι κατά βάση ένα βιβλίο συνδυασμού επιστημονικής φαντασίας και ποίησης. Γραμμένο κάπου στο 2350 μΧ., περιλαμβάνει 10 ύμνους στους 10 νέους θεούς ενός δυστοπικού μέλλοντος όπου η υφήλιος μετά από πολλαπλές καταστροφές δεν φιλοξενεί παρά κάποιες χιλιάδες ανθρώπων μαχόμενων για επιβίωση. Κάθε ποίημα προλογίζεται και από μια χειρόγραφη ιστορική παράθεση για την προέλευση του κάθε θεού, πράγμα που μας δίνει και εικόνες της μετάβασης απ' τον "παλιό" κόσμο στον "τωρινό". Είναι μια σπουδή στην τερατωδία, τη βία, την κτηνωδία και την αδιαλλαξία (που αποτελούν τον πυρήνα της μελλοντικής ανθρωπότητας που έχει χωριστεί σε φυλές) μεν· αλλά και της γαλήνης, της ήρεμης εξορίας, της ανακούφισης απ' την παράνοια του σύγχρονου πολιτισμού.
Ακολουθεί η εισαγωγή και ένα απόσπασμα.

Εἰσαγωγὴ

Πύρινος κατακλυσμός, ξηρασίες καὶ λιμός,
ὁ πλανήτης Γῆ ἐάλω.
Στὸ ὑπέδαφος φυλὲς ὑβριδίων μὲ μηχανές,
πόλεις-κράτη κανιβάλων.

Στρατο-πειραματικοὶ ὑπεράνθρωποι σὲ ὀρδὴ
ἀποδροῦν ἀπ' τὰ κλουβιὰ τοὺς
ἐωσότου ὡς θεοὶ συγκρουστοῦν ὥστε νὰ βγεῖ
ἕνας Nimis Exaltatus.

Σὲ καμιά 'λλη ἐποχὴ ἡ Φυσικὴ Ἐπιλογὴ
δὲν κατέστη πιὸ γρανίτης,
ὥστε τόσο αἰσθητὴ παγκοσμίως νὰ ἐντυπωθεῖ
ἡ ἀτσάλινη πυγμή της.
θ. Π Λ Α Σ Τ Ι Γ Γ Α

[by Lord Humungus]
ʬ ₾ ₰ ₹ ≡ ₪║ ⱦ ʭ
Τώρα είσαι μαζί μου στὸ πεδίο τῆς Ἀποκάλυψης
ὅπου μὲ στάχτες πλέον φυσᾶ ὁ βοριάς,
στὸ ἱστορικὸ ἐπίκεντρο τῆς διάλυσης,
καταμεσὶς του κάρβουνου καὶ τῆς σκουριᾶς.

Είδαμε τα σύγχρονα βασίλεια που σαρώθησαν
κι ἀπ' τοὺς κρατῆρες τῶν βομβαρδισμῶν
τὸ Μέγα Θρῆνο οἱ μάζες ἐξακόντισαν
μέχρι τὶς παρυφὲς τῶν ἄηχων oυρανῶν.

...ένα τοπίο ως πέρα πλήρους ἐρημώσεως...
Μόν' ἐδῶ κι ἐκεῖ σὰν ξένες πινελιὲς
ἀγριόχορτα, κισσοί, ὅ,τι ὁ φονικὸς ἰὸς
βρῆκε ἀσήμαντο καὶ τ' ἄφησε ὑγιές.

Μὲ πέτσινο μπουφάν, πλάι στὸ τσιμέντο,
κάποιο λευκό κρανίο μάταια διεκδικεῖ
μὲ τὸν αἰώνιο μορφασμὸ του χαραγμένο
μιὰ εὐκαιρία γιὰ ἐπιστροφὴ στὴ ζωή.

Ἐν ἄγαλμα μιᾶς κόρης ἀπ' τὰ ἐρείπια
(φέρει βέβαια διαβρωμένη ἐπιγραφὴ)
ἴσως, ἔτσι ὅπως κοιτᾶ θλιμμένα καὶ ἤπια,
νά 'ναι ἡ Κασσάνδρα ποῦ 'χει πιὰ ἐπαληθευτεῖ...

Γονατίζω μὲ Τιμὴ κι Εὐγνωμοσύνη!
ποὺ ἐπιτέλους πύρινος καταυγασμὸς
μᾶς ἐπέστρεψε τὰ ἡνία ποὺ ἡ Εὐθύνη
κρατᾶ στὸ ἔμβλημα τῆς Πλάστιγγας ἐμπρός:

Τὰ ἔνστικτα τῆς Φύσεως, ἀπ' τὰ ὁποία
συντίθεται ὁ Φθόνος κι ἡ Ἀρετή,
ἡ χαλύβδινη ἐκείνη Ἰσορροπία
ποὺ ὁρίζει τὴν πορεία σὲ καθετί.

Ἰδού, πρίγκιπά, ἀτένισε ἕνα γύρω...
κεῖ ὅπου συ γεύεσαι μαῦρο καπνό,
ἐγὼ ἀντ' αὐτοῦ μεθῶ στ' ἄχραντο μύρο
θυμιάματος στὸ Ἀπέριττο κι Ἁπλό.

Κεῖ ποὺ μετρᾶς κτιρίων ἀπομεινάρια
καὶ συγκροτήματα ἰσοπεδωμένα,
ἐγὼ ζυγίζω τὰ Ταλώνεια χνάρια
σὲ μία νέα, πιὸ τίμια ἀρένα.

Ἐλεύθεροι ἀπ' τὴν χάρτινη διχόνοια
καὶ τὴν ὕλη... Πῶς εἴχαμε σκλαβωθεῖ!
Δακρύζεις γιὰ μι' ἄτεγκτη Θεία Πρόνοια
μά, ἐγὼ βλέπω μονάχα Ἐπιλογή. 

Σκοτώσαμε τὸν κύκνο γιὰ τὸ ἄσμα,
ἁπλῶς γιὰ νὰ ἠχογραφηθεῖ.
Μπαζώσαμε τῆς κόλασης τὸ χάσμα
μὲ λαούς, νὰ γίνει τὸ ἔδαφος εὐθύ.

Ἀπ' τὰ φυλλώματα, στῶν κεραυνῶν τὴ λάμψη
φεγγίσαν τὰ πρόσωπα τῶν κτηνῶν
καὶ τῶν Ἁγίων τ' ἀγάλματα ἀπ' τὴ λάσπη
συνέπασχαν σκυφτὰ γιὰ τὸ παρόν...

Τώρα ποὺ τὸ αἷμα ἔπαψε νὰ ρέει
καὶ συνετρίβη κάτω ἡ πόρνη Βαβυλών,
συρθήκαμε ὅσοι μείναμε ἀρουραῖοι
ἀπὸ τοὺς ὑπονόμους τῶν ἐθνῶν

στὸ φῶς, σ' ἐνα ἀρχιπέλαγος ὀρφάνιας,
ἀπὸ μιὰ νέα Λεμουρία, ἔτος μηδέν.
Εἶχα ὄνειρα νὰ δῶ καὶ νέα λιμάνια
καὶ κάθε φρούριο κατακτηθὲν

νὰ προσπορίζει στ' ὄνομά μας δόξα, μνεῖες,
σπρώχνοντάς τα λάβαρά μας πρὸς
πολυαριθμότερες ἐκστρατεῖες,
μέχρις ὅτου ἀπὸ ἄγριος συρφετὸς

νὰ γίνουμε ἕνα κράμα. Δυναστεία!
Ὀνειρευόμουν...! Δὲν θὰ ὑπάρξει κὰν
κάτι (ἔστω γιὰ μιὰ εἰκοσαετία)
πλέον νὰ ρημαχτεῖ... ἐρμιὰ τὸ πᾶν.

Ἐδῶ, μὲ κόπο βρίσκουμε καὶ τρῶμε.
Κάποτε, βεβαίως, θὰ ἐξαπλωθοῦν
χωράφια μὲ σπαρτᾶ καὶ ὀπωρῶνες,
πέτρινοι οἰκισμοὶ θὲ νὰ στηθοῦν

μὲ μύλους, ἀχυρῶνες καὶ πλατεῖες·
προεστῶτες μὲ συγκεντρωμένο βιὸς
θὰ χτίσουν τειχισμένες πολιτεῖες...
Μοιραία θὰ ξανακοπεῖ χρυσός. 
Καὶ τότε θά 'ν' ἡ ὥρα γιὰ τὸ ἀτσάλι!
Διότι ἀφοῦ θὰ ἔχουν ὁδηγηθεῖ
στὰ ἴδια «πολιτισμένα» λάθη πάλι,
δικαίως πάνοπλοι καὶ βλοσυροὶ

θὰ καλπάσετε ὁ καθένας γιὰ νὰ σπείρει
φόνο καὶ βιασμὸ καὶ ἁρπαγή,
τῆς λεηλασίας τὸ πανηγύρι
νὰ βάψει κάθε ἑστία πορφυρή.

Ξέρω ὅτι ὡς τότε θά 'μαι σκόνη.
Κράτα τη, ὅμως, γιέ μου, τὴ γραμμὴ
του αἵματός μας. Μάθε πῶς σηκώνει
βάρος ὁ ἀρχηγὸς ποὺ ὀρθοτομεῖ.

Ὅτι ἡμῶν ἔσεται ἡ Βασιλεία!
καὶ τὸ σκῆπτρο ποὺ θὰ ὑπερασπιστείς,
σπινθὴρ γεννέσεως μὲς στὰ μαυσωλεῖα,
ὁ σελασφόρος ἄξων πάσης ζωῆς

εἶναι μονάχα τὸ ὑψωμένο Ξίφος.
Στὴ λάμψη του ἐς ἀεὶ θ' ἀντανακλᾶ
τὴν ὠμότητά του ὁ μέλλων Μύθος·
μ' αὐτὴν ποὺ χτίζει τὰ ἰδανικά.

Πόσο ἐπώδυνα μετά! ὅμως «Μαθαίνω!»
βρυχᾶται ὁ γρύπας πιὰ χωρὶς φτερά,
«τὸ ράμφος μου στὸν βράχο ἀκονισμένο,
τὰ νύχια μου, ἰδού, πιὸ κοφτερά!

Πίνω τὸ αἷμα μου κι ἀναγεννῶμαι.
Στὴν περηφάνια μοῦ 'χουν προστεθεῖ
ἡ Λύσσα κι ἡ Ἐκδίκηση ποὺ τρῶνε
σύμπαντα, μέσα σὲ μιὰ στιγμή».

Σου λέω, πλήρης τρόμου, ὅτι Τὸν εἶδα,
ναὶ! καὶ κεῖ στὸν ἔναστρο οὐρανό,
πίσω Του, ὅλο ἄδειαζε ἡ Κλεψύδρα
ἀργὰ τῆς παρανοίας τὸν μυελό

ἀπ' τὴν χιλιετῆ πυογόνο κύστη
τῆς ἴδιας τῆς Ἱστορικῆς Σαρκός
βαθιὰ μέσα στὸ νοῦ του ὄψιμου Μύστη,
που, τρεμάμενος, δυνάμωνε διαρκῶς

..................................

ἀπαρέγκλιτα ἡ βροντὴ του Ὄντος:
«λάβε, Υἱέ Μου, τὴν ἐπικράτεια αὐτὴ
καὶ εἰσελθέτω Ἀέναον Σκότος,
ἵνα δικαιωθοῦν οἱ ἀνώνυμοι νεκροί.

Κι ὑπὸ τὶς διαταγές Μου νὰ ἐξολοθρεύσεις
πάντα ὅσα πέπρωνται ἐπαχθῆ».
Κτηνωδία- Πειθώ, Διάσπασις- Ζεύξις:
Ὅλα τοῦτα κλείνει τὸ Σπαθί.

Κι ὁ θρίαμβος, σὰν ἀστροχίτων ἕσπερος
κι οἱ δεήσεις, σὰν χειμερινὰ χωριά,
πιάνουν μόνο το ἕνα μέρος
πάνω στὴν Αἰώνια Ζυγαριά.

Μαζί σου στὸ πεδίο του Ἀφάνταστου
μὲ τὰ ἐξιλαστήρια καμμένα ὀστά.
Στὴν περικεφαλαία σου, στὴν κάπα σου
ἵπταται ἡ Πλάστιγγα μπροστά.

🍂

Ο Αργύρης Χριστομάγνος γεννιέται το 1980 στην Πάτρα. Το 1998 μετακομίζει στην Αθήνα, γνωρίζει το Heavy Metal (κύρια πηγή έμπνευσης) και μυείται στα βιβλία των Κλασσικών. Το 2004 τελειώνει το ΤΕΙ γραφιστικής. Αρχές του 2017 εκδίδει παλιά του χειρόγραφα σε μια πρώτη συλλογή και τέλη του '17 τον "2ο Νόμο", ένα έργο 10 περίπου ετών. Το 2019 εκδίδει τους "Νέους Θεούς" και το "Μεταλιθικό Μανιφέστο", δύο έργα μετα-Αποκαλυπτικής θεματολογίας. Ακόμα ζει κι εργάζεται στην Αθήνα με την σύζυγο και την κόρη του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΜε τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο, F,AmbrosoΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η κατάρα του φεγγαριού, Β. ΚοτλίτσαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου