Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020

Όταν ο ψίθυρος

Από το δέντρο στο εξώφυλλο, με τα σχεδόν άδεια κλαδιά, τον άνεμο που παίρνει τα φύλλα, τα (ξε-)σηκώνει και τα μεταφέρει παραπέρα -όσο κοντά ή μακριά είναι αυτό το παραπέρα- αλλά και τους ήχους μαζί, που στη ζωγραφιά είναι γράμματα που «πετούν» όπως τα ξερά φύλλα, παρασύρονται και συνταξιδεύουν, -μα, έτσι κι αλλιώς θα ταξίδευαν οι ήχοι, θα πεις- ξεκινά η εμπειρία.

άκου το φύλλωμα πώς μελετά τον άνεμο

Έχουν σημασία οι ήχοι των γραμμάτων, των σχηματισμών τους, δηλαδή των λέξεων και των φράσεων, στην ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, «Όταν ο ψίθυρος», τόσο για να συμπράξουν με τον τίτλο αυτής -που είναι το λιγότερο- μα κυρίως για να εκπληρώσουν τη μέγιστη αποστολή τους: να μεταφέρουν στον αναγνώστη το περιβάλλον, το συναίσθημα, την εικόνα...
Έτσι δομείται η ποίηση, θα πεις. Με γράμματα που μπαίνουν σε σειρά και ευθύνονται για τα πάντα. Είναι στο «χέρι» τους να κρατήσουν το δικό σου και να σε οδηγήσουν, να σου μιλήσουν για τα πρόσωπα, τα μέρη, να γίνουν φωνές -ή σιωπές-, να χρωματίσουν τον «καμβά»... και τόσα άλλα.

Κι ακούστηκαν ακόμη και τα βήματα της πασχαλιάς στο νωπό γρασίδι.

Ο δημιουργός εδώ είναι μελαγχολικός κι αισθαντικός, ερωτικός κι ερωτεύσιμος -ίσως και λάγνος-, ψυχογραφικός, εσωτερικός, μα περισσότερο από κάθε άλλο χαρακτηρισμό είναι χειμαρρώδης. Δεν αγαπά τα σημεία στίξης ή τις παύσεις. Οι στίχοι «τρέχουν» σε συνεχή ροή σχηματίζοντας ποτάμια κι εσύ δεν έχεις παρά να την ακολουθήσεις. Εξάλλου, το υγρό στοιχείο είναι έντονο έτσι κι αλλιώς.
Περιγράφει συναισθήματα παρά εικόνες, σου δίνει την αίσθηση χωρίς καλά καλά να σου έχει δώσει την μορφή (της). Δε λέει ιστορίες, μιλάει για στιγμές.

Όλα έγιναν λευκά κατάμαυρα

Ένα πεζό εισάγει την κάθε περίοδο και προετοιμάζει για το μετά. Υπάρχουν και στίχοι πεζοποίησης, και διαλογικά μέρη, αλλά η σταθερά όλου του βιβλίου είναι η ίδια εκφραστικότητα και η απουσία ρίμας. Ένα ηχόχρωμα από Χριστούγεννα (γιορτές, δαμάσκηνα, χειμώνας, στολίδια...) ταίριαξε με την εποχή που συμπτωματικά διάβαζα τα έργα και το επικό στοιχείο (θρόνος, τέρατα, άλογα, πρίγκιπες, μαχητές, τρόπαια...)  συνέβαλλε στο παραμυθένιο.

τ' όνομά μου δεν προφέρεται
είναι χαραγμένο σε στολές ιερών πολέμων
οι μαχητές που τις φορούν τρομοκρατούν τον θάνατο
καθώς σβήνει, κουκίδα στις παλάμες τους.

Εκεί προς το τέλος, στο υπέροχο «Μια μέρα ενός ποιητή» λέει πώς εκφράζονται οι ποιητές, δηλαδή οι δημιουργοί, με εύστοχο τρόπο. Κι όταν πια έχει ολοκληρωθεί όλη η ανάγνωση, αφήνει έναν κόμπο. Στον λαιμό; Στο στομάχι; Στην καρδιά; Δεν ξέρω ακριβώς. Όμως τον αφήνει, γιατί έχει αγγίξει πράγματα που βρίσκονται εκεί.

δεν είναι καιρός γι' άλλη θέση από την όρθια
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, Όταν ο ψίθυρος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.
Ευχαριστώ τον Δημήτριο Δημητριάδη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη