ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020

Όταν ο ψίθυρος

Από το δέντρο στο εξώφυλλο, με τα σχεδόν άδεια κλαδιά, τον άνεμο που παίρνει τα φύλλα, τα (ξε-)σηκώνει και τα μεταφέρει παραπέρα -όσο κοντά ή μακριά είναι αυτό το παραπέρα- αλλά και τους ήχους μαζί, που στη ζωγραφιά είναι γράμματα που «πετούν» όπως τα ξερά φύλλα, παρασύρονται και συνταξιδεύουν, -μα, έτσι κι αλλιώς θα ταξίδευαν οι ήχοι, θα πεις- ξεκινά η εμπειρία.

άκου το φύλλωμα πώς μελετά τον άνεμο

Έχουν σημασία οι ήχοι των γραμμάτων, των σχηματισμών τους, δηλαδή των λέξεων και των φράσεων, στην ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, «Όταν ο ψίθυρος», τόσο για να συμπράξουν με τον τίτλο αυτής -που είναι το λιγότερο- μα κυρίως για να εκπληρώσουν τη μέγιστη αποστολή τους: να μεταφέρουν στον αναγνώστη το περιβάλλον, το συναίσθημα, την εικόνα...
Έτσι δομείται η ποίηση, θα πεις. Με γράμματα που μπαίνουν σε σειρά και ευθύνονται για τα πάντα. Είναι στο «χέρι» τους να κρατήσουν το δικό σου και να σε οδηγήσουν, να σου μιλήσουν για τα πρόσωπα, τα μέρη, να γίνουν φωνές -ή σιωπές-, να χρωματίσουν τον «καμβά»... και τόσα άλλα.

Κι ακούστηκαν ακόμη και τα βήματα της πασχαλιάς στο νωπό γρασίδι.

Ο δημιουργός εδώ είναι μελαγχολικός κι αισθαντικός, ερωτικός κι ερωτεύσιμος -ίσως και λάγνος-, ψυχογραφικός, εσωτερικός, μα περισσότερο από κάθε άλλο χαρακτηρισμό είναι χειμαρρώδης. Δεν αγαπά τα σημεία στίξης ή τις παύσεις. Οι στίχοι «τρέχουν» σε συνεχή ροή σχηματίζοντας ποτάμια κι εσύ δεν έχεις παρά να την ακολουθήσεις. Εξάλλου, το υγρό στοιχείο είναι έντονο έτσι κι αλλιώς.
Περιγράφει συναισθήματα παρά εικόνες, σου δίνει την αίσθηση χωρίς καλά καλά να σου έχει δώσει την μορφή (της). Δε λέει ιστορίες, μιλάει για στιγμές.

Όλα έγιναν λευκά κατάμαυρα

Ένα πεζό εισάγει την κάθε περίοδο και προετοιμάζει για το μετά. Υπάρχουν και στίχοι πεζοποίησης, και διαλογικά μέρη, αλλά η σταθερά όλου του βιβλίου είναι η ίδια εκφραστικότητα και η απουσία ρίμας. Ένα ηχόχρωμα από Χριστούγεννα (γιορτές, δαμάσκηνα, χειμώνας, στολίδια...) ταίριαξε με την εποχή που συμπτωματικά διάβαζα τα έργα και το επικό στοιχείο (θρόνος, τέρατα, άλογα, πρίγκιπες, μαχητές, τρόπαια...)  συνέβαλλε στο παραμυθένιο.

τ' όνομά μου δεν προφέρεται
είναι χαραγμένο σε στολές ιερών πολέμων
οι μαχητές που τις φορούν τρομοκρατούν τον θάνατο
καθώς σβήνει, κουκίδα στις παλάμες τους.

Εκεί προς το τέλος, στο υπέροχο «Μια μέρα ενός ποιητή» λέει πώς εκφράζονται οι ποιητές, δηλαδή οι δημιουργοί, με εύστοχο τρόπο. Κι όταν πια έχει ολοκληρωθεί όλη η ανάγνωση, αφήνει έναν κόμπο. Στον λαιμό; Στο στομάχι; Στην καρδιά; Δεν ξέρω ακριβώς. Όμως τον αφήνει, γιατί έχει αγγίξει πράγματα που βρίσκονται εκεί.

δεν είναι καιρός γι' άλλη θέση από την όρθια
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, Όταν ο ψίθυρος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.
Ευχαριστώ τον Δημήτριο Δημητριάδη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Το σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΓκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή