Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020

Όταν ο ψίθυρος

Από το δέντρο στο εξώφυλλο, με τα σχεδόν άδεια κλαδιά, τον άνεμο που παίρνει τα φύλλα, τα (ξε-)σηκώνει και τα μεταφέρει παραπέρα -όσο κοντά ή μακριά είναι αυτό το παραπέρα- αλλά και τους ήχους μαζί, που στη ζωγραφιά είναι γράμματα που «πετούν» όπως τα ξερά φύλλα, παρασύρονται και συνταξιδεύουν, -μα, έτσι κι αλλιώς θα ταξίδευαν οι ήχοι, θα πεις- ξεκινά η εμπειρία.

άκου το φύλλωμα πώς μελετά τον άνεμο

Έχουν σημασία οι ήχοι των γραμμάτων, των σχηματισμών τους, δηλαδή των λέξεων και των φράσεων, στην ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, «Όταν ο ψίθυρος», τόσο για να συμπράξουν με τον τίτλο αυτής -που είναι το λιγότερο- μα κυρίως για να εκπληρώσουν τη μέγιστη αποστολή τους: να μεταφέρουν στον αναγνώστη το περιβάλλον, το συναίσθημα, την εικόνα...
Έτσι δομείται η ποίηση, θα πεις. Με γράμματα που μπαίνουν σε σειρά και ευθύνονται για τα πάντα. Είναι στο «χέρι» τους να κρατήσουν το δικό σου και να σε οδηγήσουν, να σου μιλήσουν για τα πρόσωπα, τα μέρη, να γίνουν φωνές -ή σιωπές-, να χρωματίσουν τον «καμβά»... και τόσα άλλα.

Κι ακούστηκαν ακόμη και τα βήματα της πασχαλιάς στο νωπό γρασίδι.

Ο δημιουργός εδώ είναι μελαγχολικός κι αισθαντικός, ερωτικός κι ερωτεύσιμος -ίσως και λάγνος-, ψυχογραφικός, εσωτερικός, μα περισσότερο από κάθε άλλο χαρακτηρισμό είναι χειμαρρώδης. Δεν αγαπά τα σημεία στίξης ή τις παύσεις. Οι στίχοι «τρέχουν» σε συνεχή ροή σχηματίζοντας ποτάμια κι εσύ δεν έχεις παρά να την ακολουθήσεις. Εξάλλου, το υγρό στοιχείο είναι έντονο έτσι κι αλλιώς.
Περιγράφει συναισθήματα παρά εικόνες, σου δίνει την αίσθηση χωρίς καλά καλά να σου έχει δώσει την μορφή (της). Δε λέει ιστορίες, μιλάει για στιγμές.

Όλα έγιναν λευκά κατάμαυρα

Ένα πεζό εισάγει την κάθε περίοδο και προετοιμάζει για το μετά. Υπάρχουν και στίχοι πεζοποίησης, και διαλογικά μέρη, αλλά η σταθερά όλου του βιβλίου είναι η ίδια εκφραστικότητα και η απουσία ρίμας. Ένα ηχόχρωμα από Χριστούγεννα (γιορτές, δαμάσκηνα, χειμώνας, στολίδια...) ταίριαξε με την εποχή που συμπτωματικά διάβαζα τα έργα και το επικό στοιχείο (θρόνος, τέρατα, άλογα, πρίγκιπες, μαχητές, τρόπαια...)  συνέβαλλε στο παραμυθένιο.

τ' όνομά μου δεν προφέρεται
είναι χαραγμένο σε στολές ιερών πολέμων
οι μαχητές που τις φορούν τρομοκρατούν τον θάνατο
καθώς σβήνει, κουκίδα στις παλάμες τους.

Εκεί προς το τέλος, στο υπέροχο «Μια μέρα ενός ποιητή» λέει πώς εκφράζονται οι ποιητές, δηλαδή οι δημιουργοί, με εύστοχο τρόπο. Κι όταν πια έχει ολοκληρωθεί όλη η ανάγνωση, αφήνει έναν κόμπο. Στον λαιμό; Στο στομάχι; Στην καρδιά; Δεν ξέρω ακριβώς. Όμως τον αφήνει, γιατί έχει αγγίξει πράγματα που βρίσκονται εκεί.

δεν είναι καιρός γι' άλλη θέση από την όρθια
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Δημήτριου Δημητριάδη, Όταν ο ψίθυρος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.
Ευχαριστώ τον Δημήτριο Δημητριάδη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηΣτη Σεούλ, Ευτυχίας ΔοβλέτογλουΤο πέπλο της μοίρας, Ελένη Βαηνά
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΟι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες, Γιάννη Τσιτσίμη