1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2020

Διλήμματα

Πέτρου Λυγίζου

Είμαι επιπόλαιος.
Πρέπει να αποφασίσω ποιο είναι το ύφος
που κρύβει τη συγκίνηση.
Ο καιρός περνά κι εγώ
παραμένω αναποφάσιστος.
Τόσο βέβαιη η θνητότητα
και να μένω στο ίδιο δίλημμα…
Νοσταλγία ή όνειρο; ή μήπως είναι το ίδιο;

Περπατώ αμήχανος σε έρημες πόλεις
αφουγκράζομαι την αέρινη κίνηση της σκόνης
στα φθαρμένα έπιπλα σπιτιών που μιλούν
ανασύρω χαμένες ζωές για να συνεχίσω τη δική μου…
Ο καιρός περνά κι εγώ
παραμένω τρελός.
Τόσο εφήμερος ο περίπατός μου στον κόσμο
και να μένω στο ίδιο δίλημμα…
Γραβάτα ή θηλιά; Ή μήπως είναι το ίδιο;

Κοιμάμαι επιπόλαια. Στον ύπνο με πιάνει ο ύπνος.
Δεν έχω συναίσθηση του κόσμου αυτού.
Με φίλους που επινοώ
φτιάχνω περιοδεύοντες θιάσους,
έτσι… για μια ερασιτεχνική παράσταση 
στη μυστική πολιτεία της νιότης μου.
Και θεατής -αμήχανος, φοβισμένος, ακίνητος-
ο εαυτός μου…
Τόσο βέβαιη η φθορά μου
και να μένω στο ίδιο δίλημμα…
Να συνταξιδεύω με τις μνήμες μου ή να γράφω ποιήματα;
Ή μήπως είναι το ίδιο;

*

Copyright Πέτρος Λυγίζος All rights reserved
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε λεπτομέρεια έργου του Οδυσσέα Ελύτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας