Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2020

Οι σταγονίτσες

Ιωάννη Φασουλά


Η σταγόνα της θάλασσας αγαπούσε πολύ τον ήλιο.
Την έκανε να χαλαρώνει και να λαμπυρίζει
σαν να 'τανε από χρυσάφι.

Απ' την άλλη, αντιπαθούσε τον άνεμο
γιατί εκτός του ότι την έκανε νευρική,
έφερνε παρέα και τους φίλους του, τα σύννεφα,
που έκρυβαν τον ήλιο και την έκαναν θαμπή.

Είχε αρχίσει να μπαίνει το φθινόπωρο...
Ο άνεμος με τους φίλους του τα σύννεφα
εμφανιζόταν όλο κ πιο συχνά...
Ώσπου μια μέρα...

Μια σταγόνα από ένα σύννεφο
έπεσε δίπλα στη σταγόνα της θάλασσας...
Δεν ήταν η πρώτη φορά που μια σταγόνα βροχής
έπεφτε στην θάλασσα.
Αλλά αυτή η σταγόνα ήταν διαφορετική...


Η σταγόνα της θάλασσας ένιωσε κάτι περίεργο...
Μια αύρα... Μια γεύση... Ένα άρωμα...
Και την ερωτεύτηκε στην στιγμή...
Πριν προλάβει όμως να της μιλήσει...
Χάθηκε μέσα στον απέραντο ωκεανό...

Για πρώτη φορά, ήθελε να μείνουν τα σύννεφα
και να ξαναπέσει μια ίδια σταγόνα. Μάταια όμως...
Ο άνεμος με ένα απαλό φύσημα τα πήρε παραπέρα...
Μέσα σε μια στιγμή ένιωσε χαρά και θλίψη μαζί.
Γιατί την αγάπησε και την έχασε...

Βέβαια... Μόνο τυχαία δεν είχε πέσει εκεί η σταγόνα της βροχής...
Αλλά αυτό δεν το ήξερε η σταγόνα της θάλασσας...
Τι να κάνω σκέφτηκε;
Παρακολουθώντας τα σύννεφα ολοένα να απομακρύνονται...
Ένιωσε ότι αρκεί μια στιγμή για να καταλάβεις
ποιο είναι το έτερον ήμισυ που έψαχνες στη ζωή σου.

Είχε ακούσει την απίστευτη ιστορία αγάπης
της ομπρελίτσας του χειμώνα και της άνοιξης.
Και τότε της πέρασε απ’ το μυαλό η πιο τρελή ιδέα...
Να τα αφήσει όλα πίσω και να δραπετεύσει...
Μα πώς;

Φώναξε την ομπρέλα του χειμώνα,
της εξήγησε πώς ένιωθε και τι είχε στο μυαλό της...
Η ομπρελίτσα συγκινήθηκε
και δεν θα μπορούσε να μην την βοηθήσει,
γιατί της θύμισε την δικιά της ιστορία...

Ποιο ήταν το σχέδιο;
Απλό και μεγαλοφυές...
Η ομπρελίτσα έπεσε μέσα στην θάλασσα ανάποδα
και η σταγόνα της θάλασσας πήδηξε μέσα...
Έπειτα εκμεταλλεύτηκαν τα παιχνίδια
του ανέμου και πέταξαν ψηλά...
Σε λίγα λεπτά έφταναν κοντά στο σύννεφο
που υπέδειξε η σταγόνα στην ιπτάμενη ομπρελίτσα...

- Αυτό εκεί είναι...
- Είσαι σίγουρη;
- Ναι.
- Είσαι σίγουρη ότι την αγαπάς;
- Ναι ομπρελίτσα.
- Και αυτή σε θέλει; Μπορεί να έκανες άδικα όλο αυτό το ταξίδι...
- Δεν ξέρω... Αλλά ίσως είναι η μοναδική μου ευκαιρία να την ξαναδώ...

Η σταγόνα της βροχής δεν πίστευε
στα μάτια της με αυτό που έβλεπε...
Και μόλις η ομπρέλα έφτασε κάτω απ’ το σύννεφο της...
δίχως να το σκεφτεί πήδηξε και κύλησε απαλά μέσα σ' αυτήν.


- Δεν το πιστεύω ότι ήρθες τόσο δρόμο μέχρι εδώ... Για μένα;
- Ναι...
- Που ήξερες ότι σ' αγαπάω; Δεν είχα πει λέξη!
- Δεν ήξερα... Αλλά αυτό που ένιωσα
μέσα μου δεν μπορεί να είναι λάθος.
- Μα άφησες τα πάντα εκεί κάτω...
Για μια στιγμή εδώ μαζί μου;
- Μου αρκεί μια στιγμή δίπλα σου,
παρά μια αιωνιότητα μακριά σου.

Η ομπρελίτσα πέταξε ακόμα πιο ψηλά...
Πάνω απ’ τα σύννεφα,
όπως της είχαν ζητήσει οι δύο σταγονίτσες.
Αγκαλιαστήκαν και έγιναν ΜΙΑ...


Και εκεί...
Κάτω απ’ τον καθαρό ουρανό...
Ανάμεσα στα σύννεφα και τον ήλιο που έλαμπε,
έζησαν «μια στιγμή» μοναδική...
που όμως κράτησε για ΠΆΝΤΑ...


Ιωάννης Φασουλάς
Οι συνοδευτικές εικόνες είναι του ίδιου
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου