Απώλεια

Ρόζας Βλαχογιάννη

Στ’ όνομα ποιας αγάπης να υποφέρω;

Σε ποιον παράδεισο να εξαργυρώσω την εύνοιά της;

Συννεφιάζει ο ουρανός μου

και στ’  Άχρονο αγνοείται

ο από μηχανής θεός.

Ζω την Απώλεια ως γνώση του υπάρχειν.

Πολλές αντιστάσεις ενδόμυχα με ράγισαν,

θρυμματίστηκε ο καθρέφτης

από μυριάδες προσδοκίες.

Σκόνταψα στο φόβο και οχυρώθηκα.

Στην ανατολή μιας αγάπης που αμφιβάλλω, ελπίζω.

Υπομένω και προσεύχομαι ταπεινά στο ιερό της,

εγώ, η εν απωλείας δούλη της.

Μ’ ακουμπώ συγκαταβατικά στον ώμο

κι όλο κρύβομαι.

Ως να την ανταμώσω στη λαμπρότητά της,

να γίνω στάχτη στο παρήγορο φιλί.

🌻

Copyright ©️ Ρόζα Βλαχογιάννη All rights reserved, 2020

Πρώτη δημοσίευση

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα ζωγραφικής Henri Martin [Οι εραστές]