Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας ** Νουβέλες: Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα * Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου Τσελεπιδάκη ** Άλλα: Ο Κεκλημένος * Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Όταν κλείνω τα μάτια * Ο αμόλυντος και άλλες ιστορίες * Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες ** Παιδικά: Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι * Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2021

Ο Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.) για το Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Θεόδωρος Ορφανίδης: Ήταν κάτι σαν ανάγκη. Βγήκε ασυναίσθητα. Δεν υπήρξε κάποιος σκοπός συγκεκριμένος. Το καλοκαίρι του 2020 άρχισα να γράφω μερικά ποιήματα σε διάσπαρτες κόλλες Α4. Άρχισα με το πρώτο που βλέπετε στη συλλογή, και έπειτα το βιβλίο, που τότε ακόμη δεν ήταν βιβλίο, δομήθηκε μόνο του. Έγραψα το πρώτο μέρος μαζί με το τελευταίο ποίημα που υπάρχει μέσα, «Το μαξιλάρι», καθώς και ένα διήγημα, που ονομάζεται «Μια κάπως ασυνήθιστη γνωριμία», το οποίο ήταν μέσα στο κλίμα, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στη συλλογή όταν εκδόθηκε, καθώς ήταν πεζό. Το δεύτερο μέρος της συλλογής ήρθε λίγο μετά.
Πολλοί δημιουργοί αναφέρονται στον έρωτα και όλα τα παράγωγά του. Εγώ έχω ερωτευτεί πολλές φορές, αλλά χωρίς ανταπόκριση τελικά. Αυτή ήταν η αρχική σκέψη που με ώθησε, νομίζω. Επομένως, ήθελα να διοχετεύσω κάπου ένα μέρος αυτών που ήδη ένιωθα και, που πιθανώς, ίσως να ένιωθε και κάποιος άλλος. Γιατί, καλώς ή κακώς, δεν έχουμε ζήσει όλοι τους τρομερούς έρωτες, δεν μας έχουν ερωτευτεί όλους, δε νιώθουμε όλοι όμορφα πάντα με τους εαυτούς μας, όλοι έχουμε πληγωθεί, όλοι νιώθουμε μοναξιά και οι περισσότεροι θέλουν να έχουν ένα χέρι να κρατάνε τις δύσκολες και τις όμορφες στιγμές και δεν το έχουν. Αλλά πρέπει να μάθουμε πως αυτό δεν είναι κακό και πως, πολλές φορές, ήταν δικό μας το λάθος που μείναμε «μόνοι».
Επίσης, όλοι έχουμε όνειρα, όλοι ελπίζουμε, όλοι πονάμε, όλοι ονειροπολούμε. Περιμένουμε ένα καλύτερο αύριο και προσπαθούμε να καλυτερέψουμε το σήμερα. Το βιβλίο αυτό ήταν μια αρχή για εμένα. Δεν θα το χαρακτηρίσω ανάγκη ακριβώς, αλλά κάτι σαν ακρογωνιαίο λίθο. Αποτελεί καθαρό συναίσθημα. Για να το βλέπω μετά από χρόνια και να ξέρω εάν έχω προχωρήσει με τη ζωή μου. Πόσο έχω προχωρήσει. Τι πέτυχα. Αν πέτυχα κάτι. Αν έμεινα ο ίδιος. Όλα αυτά και πολλά ακόμη. Οπότε, κατά μία έννοια, ο έρωτας με ώθησε. Και η ανάγκη μου να γίνω καλύτερος.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Θ.Ο.: Ελπίδα.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Θ.Ο.: Να έχει την καρδιά του ανοικτή και τα μάτια κλειστά. Μεταφορικά. Σαν να είναι μπροστά στο τζάκι, τον χειμώνα, να ακούει μουσική, το δένδρο να ανάβει και έξω να χιονίζει.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Θ.Ο.: Στην πόλη μου την Κοζάνη, όπου πεθαίνουν τα όνειρα, αιώνια. Χαχαχαχα. Πλάκα κάνω.
Ταξίδι, ε; Δεν το έχω σκεφτεί αυτό. Δεν έχω ταξιδέψει και τόσο. Δεν ξέρω. Νομίζω πως δεν θα ήταν σε αυτό τον κόσμο. Θα ήταν σε έναν πλανήτη, που θα κατοικούσε ένα ζευγάρι ευτυχισμένο και ο εαυτός μας που τα καταφέρνει καλύτερα από εμάς. Και θα κρατούσε πολλές, πάρα πολλές μέρες, μέχρι να αποφασίσουμε να ξεκινήσουμε για το εκδοτήριο, να μπούμε στο λεωφορείο και, τελικά, να επιστρέψουμε στη Γη.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Θ.Ο.: Είναι από το τελευταίο ποίημα, «Το μαξιλάρι»:
…Υπομονή και θα δεις πως
Σε λίγο όλα θα φτιάξουν
Θα δεις πως όλα–
Θα δεις.

Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θεόδωρος Ορφανίδης

Ο Θεόδωρος Ορφανίδης (Ο.Γ.Θ.) απάντησε σε μια μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών για την ποιητική του συλλογή, Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή. Παρακάτω, ο ίδιος, αποδεχόμενος την πρό(σ)κληση της στήλης Πλοκόλεξο, γράφει για το βιβλίο του χρησιμοποιώντας δέκα προκαθορισμένες λέξεις.
Οι άνθρωποι πάντα ψάχνουμε μια διέξοδο. Από κάτι, από κάποιον, από κάπου. Πολλές φορές από τον ίδιο μας τον εαυτό. Είτε νοητά, είτε πρακτικά, είτε και τα δύο αυτά μαζί. Ο έρωτας αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα, αλλά αυτόν δεν μπορείς να τον επιδιώξεις, μονάχα να τον νιώσεις κάποια στιγμή τυχαία, και έχει τη δύναμη να σε σώσει και να σε καταστρέψει ταυτόχρονα. Αρκετές φορές αναζητούμε μια ευκαιρία που να μας αποδείξει πως πράγματι αξίζουμε και ανασύρουμε από τη μνήμη μας στιγμές που να το αποδεικνύουν αυτό, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε, να κοιμηθούμε λίγο πιο εύκολα το βράδυ. Αρκετές φορές αναζητούμε έναν άνθρωπο για να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε. Να του κρατάμε το χέρι και έτσι να μας λέει πως όλα είναι εντάξει. Βέβαια, ίσως να τον είχαμε και να τον χάσαμε, ίσως να μην τον είχαμε ποτέ και αυτό να είναι από λάθος μας. Και η ζωή αυτή είναι ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους, όνειρα, ελπίδα, χαρά, ευτυχία. Γεμάτο εκπλήξεις και πόνο και αναζήτηση. Όπως και να βλέπεις το ποτήρι, δεν μπορείς να γλυτώσεις. Η τελειότητα είναι κάτι που δεν υφίσταται πραγματικά και, αν την επιδιώξεις, δίχως να είσαι καλά προετοιμασμένος, θα σε κάνει γκροτέσκο. Ας επιδιώξουμε, καλύτερα την γιατρειά, την προφύλαξη της ψυχής μας. Να μάθουμε τι κρύβει αυτή μέσα της, να το αγαπήσουμε όσο μπορούμε και έτσι να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Ας κρατήσουμε λίγο από την παιδική μας ψυχοσύνθεση. Και ποιος ξέρει; Ίσως η αιωνιότητα να μας θυμηθεί και εμάς σαν κάτι που πέρασε και άξιζε σε αυτό τον κόσμο.
Θεόδωρος Ορφανίδης
Ο Θεόδωρος Ορφανίδης σημειώνει: Αντικαθιστώ τη λέξη αιωνιότητα με τη λέξη ύπαρξη.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Πηγή προσφέρουν το βιβλίο σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε εδώ και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους. Συμμετοχή στην κλήρωση, που έχει προγραμματιστεί για τις 3 Δεκεμβρίου 2021, σημαίνει αποδοχή των όρων. Οι κάτοικοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μπορούν να παραλάβουν το βιβλίο από τα γραφεία των εκδόσεων Πηγή μετά από συνεννόηση, διαφορετικά το βιβλίο θα αποσταλεί στον τυχερό από τον εκδότη. Αυτή η δωροθεσία ισχύει για όλη την Ελλάδα!

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γήινοι, εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ αμόλυντος και άλλες ιστορίες, Θεόδωρου ΠάλλαΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΤο πέπλο της μοίρας, Ελένη Βαηνά
Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΠέτρα πέτρα χτίζεται, Μαριέλλης Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής Πάνου
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΟι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες, Γιάννη ΤσιτσίμηΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία