Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αστικό των φαντασιώσεων * Η διατριβή * Εδώ παπάς εκεί παπάς * Μη μου ξυπνάς τη λύπη * Ο Φτερωτός Κλέφτης * Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας ** Ποίηση: Μικρή μου κόλαση * Τέσσερις ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Βακχικόν * Ποιητική απόδραση * Κατάβασις * Μέθεξις * Με φόβο και πάθος ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Ο Θεός πίσω από την ντουλάπα * Ελληνιστί * Τα αχνά φώτα της Μάρφα ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια ** Νουβέλες: Τα απόρθητα κάστρα * Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021

Καρπός

Γιώργου Ζώτου

Πίνακας Vincent Van Gogh

Το δέντρο, μια πελώρια γέρικη ελιά έπιανε σχεδόν όλο το πεζοδρόμιο. Έστεκε επιβλητικά πλάι στην άσφαλτο έχοντας απλώσει, σαν πλοκάμια, τις ρίζες του ανασηκώνοντας με άνεση τις τσιμεντένιες πλάκες. Κατά έναν παράξενο τρόπο έμοιαζε να έχει ταιριάξει απόλυτα με το ξεθωριασμένο περιβάλλον του πολυσύχναστου αυτοκινητόδρομου που έζεχνε από το καυσαέριο.
Ο άντρας με το κίτρινο πουκάμισο πέρασε προσεκτικά τις ξεχαρβαλωμένες πλάκες
ακουμπώντας με το αριστερό του χέρι τον κορμό για να στηριχθεί. Ένα ελαφρύ θρόισμα τον έκανε να κοιτάξει προς τα πάνω και τότε, περισσότερο ένιωσε παρά είδε μια μικρή ελιά που έπεσε στον δεξί του ώμο κι από κει με ένα αναπήδημα στο πεζοδρόμιο κατρακύλησε στην καυτή άσφαλτο μέχρις ότου ένα μικρό χαλίκι να σταματήσει την ξέφρενη πορεία της.
Η μοίρα της φαινόταν ήδη προδιαγεγραμμένη, άλλωστε δεν ήταν η πρώτη που έκανε την ίδια διαδρομή. Ένα σωρό σκούρες πιτσιλιές, άλλες ξεθωριασμένες κι άλλες πρόσφατες, έφτιαχναν μια μεγάλη μαύρη μουτζούρα πάνω στην γκρίζα άσφαλτο. Ο άντρας με το κίτρινο πουκάμισο πέταξε το τσιγάρο του στον δρόμο κι αυτό, πριν προλάβει καλά καλά να πέσει στο έδαφος, διαλύθηκε στη ρόδα ενός διερχόμενου αυτοκινήτου. Το βλέμμα του πήγε πάλι στην ελιά, μερικά εκατοστά πιο πέρα.
Στεκόταν ακόμα εκεί, στρουμπουλή, γυαλιστερή κι αγέρωχη, καταφέρνοντας να μένει ανέπαφη ανάμεσα στις διπλές ρόδες των φορτηγών ενώ μ' έναν προκλητικό τρόπο ξεγλιστρούσε ακόμα και από τα μηχανάκια, που δεν κρατούσαν μια σταθερή ρότα. Άναψε τσιγάρο κι έκατσε στη σκιά του δέντρου να την παρατηρεί ρουφώντας αχόρταγα τον καπνό.
Μα τι θράσος! Μέσα στη μέση του πανικού, να στέκεται λαμπερή και περήφανη κοροϊδεύοντάς τον: «Κοίτα με! Κανείς δεν μπορεί να με τσακίσει. Ούτε τα μηχανάκια, ούτε τα λεωφορεία, ούτε οι νταλίκες. Κανείς!».
Ο άντρας με το κίτρινο πουκάμισο πέταξε το τσιγάρο κάτω και το έλιωσε με μανία
στριφογυρίζοντας το τακούνι του πολλές φορές. Ε όχι! Δεν μπορεί! Του φαινόταν αδιανόητο να μην έχει γίνει ακόμα χαλκομανία πάνω στην άσφαλτο! Όρμησε πάνω της να την πατήσει, να την λιώσει όπως την γόπα του τσιγάρου.
Ούτε που πρόσεξε το φορτηγό που ερχόταν αγκομαχώντας. Ούτε κι ο οδηγός πρόσεξε τον πεζό που πετάχτηκε απότομα στον δρόμο. Φρέναρε ασυναίσθητα όταν άκουσε τον γδούπο κάπου δεξιά στην καρότσα του. Τον παρέσυρε για είκοσι μέτρα πριν περάσει από πάνω του η μπροστινή δεξιά ρόδα. Μόνο τότε κατάφερε να σταματήσει.
Η μικρή κόκκινη κηλίδα πάνω στο κίτρινο πουκάμισο σύντομα έγινε ένα πορφυρό ρυάκι, που έτρεξε κι αγκάλιασε την ελίτσα κι αυτή με τη σειρά της κατρακύλησε μαζί του σε μια ξεδιάντροπη χορευτική φιγούρα, ώσπου λούφαξε σε μια χωμάτινη λακκούβα ανάμεσα στον δρόμο και το πεζοδρόμιο, ασφαλής πια από την παράνοια του αυτοκινητόδρομου.
Εκεί θα στέριωνε.


Copyright © Γιώργος Ζώτος All rights reserved, 2021
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Vinvent Van Gogh (1889)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μέθεξις, Καλλιόπης ΒελόνιαΟ Θεός πίσω από την ντουλάπα, Γρηγόρη ΦεϊζατίδηΘύματα, Λίας ΝικολάουΕλληνιστί, Γεώργιου ΓρηγορόπουλουΤα απόρθητα κάστρα, Παύλου ΓαβαλάΕδώ παπάς εκεί παπάς, Άμοιρου ΑκροβατίδηΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ποιητική απόδραση, Σοφίας ΠαπανδρέουΜη μου ξυπνάς τη λύπη, Γεωργίας ΚαλαμαράClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΗ νύφη που δεν γέλασε, Θεοδώρας Παπαδοπούλου-ΧαμουζάΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΚατάβασις, Θεοδόση ΠαπαδημητρόπουλουΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτη, Συλλογικό έργοΗ γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΜε φόβο και πάθος, Θάνου ΚωστάκηΟ Φτερωτός Κλέφτης, Χριστοφίλης ΛεκκάκουΗ αύρα του έρωτα, Γιώργου Ζάννου