Σε μένα

Ρόζας Βλαχογιάννη

Ξένοι στον κόσμο πια…

και συ ζητάς να ξεφύγεις

τα φτερά σου ανοίγεις

μα ελπίδα καμιά.

Γοργοτάξιδο καράβι

περιμένουν τα όνειρά σου

και όσο μένουνε μακριά σου

τόσο ο πόθος σου ανάβει.

Τι κι αν ο χρόνος περνά

Τι κι αν αύριο ξημερώνει

αυτός ο εφιάλτης δεν τελειώνει

γιατί πάντοτε ήταν αργά…

🍁

Copyright ©️ Ρόζα Βλαχογιάννη All rights reserved, 2021

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Ben Reeves (Viewpoint, 2020)