Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2021

Ο Πάνος Αντωνόπουλος και Το ελάφι

Από το εξώφυλλο του θεατρικού έργου του Πάνου Αντωνόπουλου, Το ελάφι, και φωτογραφία του ίδιου

Γιατί θεατρικό; Πώς ξεκίνησε το δημιουργικό «ταξίδι»; Ποιο ήταν το έναυσμα που
οδήγησε σΤο ελάφι;
Πάνος Αντωνόπουλος: Το έναυσμα για τη δημιουργία ενός θεατρικού έργου ήταν η αγάπη μου για το θέατρο, για τα κλασσικά θεατρικά κείμενα και τους κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς. Καταπιανόμουν ανέκαθεν με την παραγωγή του γραπτού λόγου όμως λίγο πριν «Το ελάφι» ένιωσα πως είχε έρθει η στιγμή να δημιουργήσω ένα κείμενο, πρωτίστως για μένα, το οποίο θα προσομοιάζει σε ιστορίες που έχουν παρασταθεί και τις οποίες ως θεατής έχω θαυμάσει απεριόριστα.

Πώς χαρακτηρίζετε το βιβλίο; Κοινωνικό, παραμυθένιο, αλληγορικό... κάπως αλλιώς;
Π.Α.: Θα έλεγα πως πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο με στοιχεία συμβολισμού αλλά και ρεαλισμού.

Μήπως τελικά «Το ελάφι» έχει πολλαπλές αναγνώσεις;
Π.Α.: Ναι, «Το ελάφι» έχει πολλαπλές αναγνώσεις. Αν με ρωτήσετε ποιες είναι αυτές, θα σας απαντήσω πως ο κάθε αναγνώστης προσλαμβάνει το νόημα του κειμένου ανάλογα με τις εμπειρίες και τα βιώματά του. Υπάρχουν όμως τα χαρακτηριστικά ενός βασικού, σταθερού και αδιαπραγμάτευτου πλαισίου, τα οποία σχετίζονται με την ελευθερία του ανθρώπου, τον σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την κοινωνική περιθωριοποίηση.

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσετε το έργο με μια φράση, ποια θα ήταν αυτή;
Π.Α.: Νομίζω πως είναι ένα αμιγώς ανθρωποκεντρικό κείμενο.

Τι θέλετε να κρατήσει ο αναγνώστης ή ο θεατής από το έργο; Τι θέλατε να δώσετε εσείς κατά τη συγγραφή, ποια ήταν η επιδίωξη που είχατε;
Π.Α.: Θα ήθελα, ο αναγνώστης, διαβάζοντας το έργο, να κατανοήσει πως οι συνθήκες, οι οποίες βιώνουμε, το πού και ποιοι γεννηθήκαμε, είναι τυχαία γεγονότα, τα οποία δεν επιλέγουμε. Όλοι όμως, ο καθένας χωριστά, μπορεί και πρέπει να ακολουθήσει το μονοπάτι που θεωρεί σωστό για εκείνον, να λυτρωθεί από καταστάσεις που έχουν δοκιμάσει την ψυχική του ισορροπία, τα όριά του.

Τελικά, τι είναι «Το ελάφι» με μια λέξη;
Π.Α.: Συγχωρέσετε με αλλά μου είναι δύσκολο να περιγράψω «Το ελάφι» με μία λέξη μόνο: Είναι μία παρηγορητική εικόνα, μία μορφή που δίνει δύναμη και κουράγιο στους ήρωες. Είναι όμως και η προσωποποίηση της εύθραυστης ψυχής που φυλακίζεται σε αυτήν την ύπαρξη.

Γιατί γράφετε;
Π.Α.: Ανέκαθεν ένιωθα μεγαλύτερη ασφάλεια με τον γραπτό λόγο. Συχνά όσα δεν μπορούσα και δεν ήθελα να εκφράσω, τα αποτύπωνα σε λέξεις, προτάσεις, φράσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια βιβλία.

Πόσο σημαντική είναι η αξία των βραβείων που κατάφερε να αποσπάσει «Το ελάφι» για εσάς ή για το ίδιο το έργο;
Π.Α.: Η βράβευση ενός έργου είναι σίγουρα μία στιγμή αναγνώρισης αλλά και μία παραδοχή της σημαντικότητας των μηνυμάτων που αυτό μεταφέρει. Από αυτήν την άποψη και αναλογιζόμενος τις δύσκολες έννοιες που περιγράφονται στο κείμενο, νιώθω ιδιαίτερα χαρούμενος που άγγιξε τις ψυχές κάποιων σημαντικών ανθρώπων και φορέων.

Το ελάφι, Πάνου Αντωνόπουλου

Ο Πάνος Αντωνόπουλος μιλάει για –και με αφορμή– το θεατρικό του έργο, Το ελάφι, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηΣτη Σεούλ, Ευτυχίας ΔοβλέτογλουΤο πέπλο της μοίρας, Ελένη Βαηνά
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΟι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες, Γιάννη Τσιτσίμη