Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2021

Η έμφυτη νατουραλιστική ενατένιση του τοπιογράφου Βασίλειου Ιθακήσιου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ, ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΒΟΥΝΟ, ΙΔ. ΣΥΛΛΟΓΗ

Ο Βασίλειος Γεωργανάς (Ιθακήσιος) γεννήθηκε στο Ακρωτήρι της Μυτιλήνης περί το 1878. Υιοθέτησε αργότερα το «Ιθακήσιος» από την καταγωγή του παππού του Βασίλειου, που ζούσε στην Ιθάκη. Ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά της οικογένειας και ο πατέρας του, ο οποίος ναυπηγούσε πλοιάρια, τον προόριζε για τεχνίτη πλοίων. Εκείνος όμως προτιμούσε να ζωγραφίζει τα πλεούμενα, που παρατηρούσε και αγνάντευε στο πέλαγος, αντί να τα κατασκευάζει. Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο Λουκά Γεραλή, όπου έμαθε τα βασικά περί ζωγραφικής εκ του φυσικού και για την φωτογραφική τέχνη. Από το 1896-99 σπούδασε στο Πολυτεχνείο (ΑΣΚΤ) κοντά στον Νικηφόρο Λύτρα και τον Γεώργιο Ροϊλό. Τις σπουδές του ολοκλήρωσε με υποτροφία στην Αμβέρσα. Το 1901 εγκαταστάθηκε στην Σμύρνη, όπου και καταπιάστηκε με ποικίλα ζωγραφικά θέματα. Ως τα σαράντα του χρόνια είχε κερδίσει την εκτίμηση και τον θαυμασμό του καλλιτεχνικού κόσμου της Σμύρνης και οι εκθέσεις του είχαν μεγάλη επιτυχία. Ανάμεσα στους διακεκριμένους πολίτες της Σμύρνης, στενός του φίλος ήταν ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, του οποίου φιλοτέχνησε το πορτρέτο. Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του έργου, ο Μητροπολίτης σφαγιάστηκε από τους Τούρκους. Το 1922, την ημέρα της καταστροφής της Σμύρνης, ο Ιθακήσιος κατάφερε να διαφύγει, διασώζοντας από τα πολυάριθμα έργα, που είχε δημιουργήσει, μόνο το πορτρέτο της μητέρας του.

Πρόσφυγας πλέον στην Αθήνα γνωρίστηκε με φυσιολατρικούς συλλόγους και τον Οδοιπορικό Σύνδεσμο έχοντας τη δυνατότητα να περιοδεύει και να μελετά στην ύπαιθρο χώρα. Το 1923 εγκαταστάθηκε στην Κεφαλλονιά ζωγραφίζοντας γνωστές και άγνωστες περιοχές του Αίνου, τοπία του κόλπου του Αργοστολίου και άλλων περιοχών και χωριών του νησιού καθώς και της προγονικής του Ιθάκης. Ομολογουμένως απέδωσε απαράμιλλα με χρωματική ευαισθησία και φίνο ρεαλισμό τα Κεφαλλονίτικα τοπία.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ, ΠΕΡΑΤΑΤΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ, ΙΔ. ΣΥΛΛΟΓΗ

Ταξίδευε συνεχώς σε διάφορα μέρη της Ελλάδας αποτυπώνοντας στον καμβά τις ομορφιές της ελληνικής φύσης. Τον κατέκτησαν τελικά τα μαγευτικά τοπία, οι ήρεμες παραλίες και τα θερινά ακρογιάλια και τα ψηλά βουνά, με ιδιαίτερη αδυναμία στο βουνό των «θεών», τον Όλυμπο. Από το 1928, επί είκοσι χρόνια επέλεξε να μένει κάθε καλοκαίρι στον Όλυμπο, μέσα σε μια σπηλιά, που του υπέδειξε ο Χρήστος Κάκκαλος, ο Λιτοχωρίτης, ο οποίος είχε ανέβει πρώτος στην κορυφή του Ολύμπου. «Εδώ ούτε το χιόνι πιάνει, ούτε το νερό στέκεται» του είπε ο Κάκκαλος και ο Ιθακήσιος εγκαταστάθηκε εκεί, για να περάσει 20 δημιουργικά καλοκαίρια. Η θρυλική σπηλιά του βρισκόταν σε υψόμετρο 1840 μέτρων περίπου, κοντά στην χαράδρα του Ενιπέως και πάνω από τη Μονή του Αγίου Διονυσίου. Ο Ιθακήσιος ζωγράφιζε εκεί ως γνήσιος καλλιτέχνης. «Την υγεία και την αντοχή που έχω μέχρι σήμερα, την χρωστάω στον Όλυμπο», δήλωσε το 1976. Την σπηλιά του ονόμασε «Άσυλο των Μουσών» γιατί εκεί είχε τις καλύτερες εμπνεύσεις του. Στα τοιχώματα της είχε ζωγραφίσει τις εννέα μούσες και είχε γραμμένα τα ονόματά τους. Πολλά γράμματα διακρίνονται ακόμη. Περπατούσε πολύ, παρατηρούσε, σχεδίαζε και ζωγράφιζε. Συχνά δεχόταν εκεί άλλους καλλιτέχνες, εξερευνητές, βοτανολόγους, συγγραφείς, δημοσιογράφους, απλούς ορειβάτες και πελάτες, ιδιαίτερα ξένους, που στέκονταν για να θαυμάσουν το παράξενο εξοχικό κατάλυμα, που οι σημερινοί ορειβάτες αποκαλούν «Σπηλιά του Ιθακήσιου».

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΙΔ. ΣΥΛΛΟΓΗ

Το 1935 εκτέθηκαν στην Αθήνα έργα του με ελληνικά τοπία στην αίθουσα του «Παρνασσού». Το αθηναϊκό κοινό εντυπωσιάστηκε με τον ιδιαίτερο τρόπο που ο ζωγράφος αποκρυστάλλωνε με ακρίβεια την ομορφιά της φύσης, τα γραφικά χωριά και ειδικά τα ιδιόμορφα τοπία του Ολύμπου. Αποκάλυπτε το σκληρό βραχώδες και απόκρημνο τοπίο του υψηλότερου βουνού λουσμένο στο απαλό φως της αυγής ή στην καταχνιά του απόβραδου και στην αλλαγή των εποχών. Ο συγκρατημένος ιμπρεσιονισμός του σε συνδυασμό με ακαδημαϊκά στοιχεία και φυσική ευαισθησία στη χρήση της φωτοσκίασης, είχε ως αποτέλεσμα την ανάδειξη μιας καθάριας ποιητικής ατμόσφαιρας που χαρακτηρίζει το σύνολο των συνθέσεών του.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ, ΜΥΛΟΙ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ, ΙΔ. ΣΥΛΛΟΓΗ

Το 1936, ο Ιθακήσιος υπέβαλε στο Α' Πανελλήνιο Ορειβατικό Συνέδριο μερικές προτάσεις για την προστασία του Όρους των θεών, το οποίο είχε ήδη αρχίσει να πλήττεται από την ανεξέλεγκτη βόσκηση και τις πυρκαγιές, ενώ εξέθεσε τις ιδέες του για την τουριστική του ανάπτυξη. Έδωσε έμφαση στην αποκατάσταση των πληθυσμών της άγριας αίγας και των ζαρκαδιών, τα οποία ήταν ήδη υπό εξαφάνιση, και πρότεινε να αναδειχθεί η θέση Σταυρός, ώστε να γίνει ελκυστική για τους επισκέπτες. Σήμερα, εκεί υπάρχει ένα από τα εννέα καταφύγια του Ολύμπου που ιδρύθηκε το 1969. Ασχολήθηκε ακόμα με το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζε το Λιτόχωρο με τα έλη, κατάσταση που εμπόδιζε την επένδυση σε τουριστικές επιχειρήσεις, απαραίτητες για την ανάπτυξη της περιοχής.

Όμως οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής τον έδιωξαν από την σπηλιά του, ενώ εξαφάνισαν πολλούς από τους πίνακές του και ένα ημερολόγιο το οποίο ενημέρωνε για τις δράσεις του τον πρώτο καιρό της εγκατάστασής του.

Πέθανε στην Αθήνα το 1977, κοντά στα 100 του χρόνια. Ζούσε στο Γηροκομείο Αθηνών, τους τοίχους του οποίου κοσμούσαν τα εναπομείναντα έργα του τα οποία είχε δωρίσει στο ίδρυμα, όπου διέμενε δωρεάν. Τα ελληνικά τοπία και κύρια οι κορυφές του Ολύμπου τού έδιναν οπτική ανάταση. Όταν όμως δεν μπορούσε πλέον να ζωγραφίσει, έπεσε σε βαθιά μελαγχολία. Ο διευθυντής του Γηροκομείου κανόνισε με την συνδρομή του στρατού, να κάνει μία πτήση με ελικόπτερο πάνω από τον αγαπημένο του Όλυμπο και καθώς περίμενε αυτή την εκδρομή, το ηθικό του είχε αναπτερωθεί. Ο γιατρός του όμως δεν επέτρεψε αυτό το ταξίδι και το ίδιο βράδυ, ο Ιθακήσιος κατά την κύρια εκδοχή, ντυμένος με την ορειβατική στολή του προσπάθησε να φύγει από το Γηροκομείο. Δρασκελίζοντας όμως το παράθυρο έπεσε και χτύπησε άσχημα, με συνέπεια να πεθάνει την επόμενη μέρα.

Έργα του βρίσκονται στη Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος, σε δημόσιες και πολλές ιδιωτικές συλλογές. Η Δημοτική Πινακοθήκη Λιτόχωρου ονομάστηκε "ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ", ως φόρο τιμής στον ζωγράφο, ο οποίος ύμνησε εικαστικά τον Όλυμπο.


Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της Τέχνης
Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στην οικονομική εφημ. ΑΞΙΑ, Art and Business.
Συνοδεύεται με έργα του Ιθακήσιου.
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηΣτη Σεούλ, Ευτυχίας ΔοβλέτογλουΤο πέπλο της μοίρας, Ελένη Βαηνά
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΟι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες, Γιάννη Τσιτσίμη