Ο Γεώργιος Βιζυηνός είναι από τους σπουδαιότερους και σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής λογοτεχνίας.
Γεννήθηκε το 1849 στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης.
Το 1872 επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη για να συνεχίσει τις σπουδές του αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Απευθύνεται στον Γεώργιο Χασιώτη ο οποίος ήταν διευθυντής του Ελληνικού Σχολείου και είχε μεσολαβήσει να κάνει την εγγραφή του ως ιεροσπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Το 1873 δημοσιεύθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Ποιητικά Πρωτόλεια.
Ανάμεσα στους καθηγητές του αναφέρεται ο ποιητής, που ήταν από την Κωνσταντινούπολη, ο Ηλίας Τανταλίδης, ο οποίος διέκρινε στον Βιζυηνό ένα ιδιαίτερο ταλέντο και ευφυΐα και τον σύστησε στην Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου-Συγγρού όπως επίσης στον εθνικό ευεργέτη και εύπορο τραπεζίτη Γεώργιο Ζαρίφη.
Το 1874 επιστρέφει στην Αθήνα και το επικό ποίημά του Κόδρος πήρε βραβείο.
Την ίδια χρονιά κάνει την εγγραφή του στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών αλλά πήρε μια τεράστια απογοήτευση από την ποιότητα των σπουδών.
Έμαθε τη γερμανική γλώσσα με δαπάνες και τη βοήθεια του Γ. Ζαρίφη και ταξίδεψε ως την Γερμανία όπου κατά το διάστημα αυτό [1875-1878] σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία.
Το 1876 η ποιητική συλλογή του Άραις, Μάραις, κουκουνάραις πήρε την ονομασία σε Βοσπορίδες Αύραι που τιμήθηκε στον Βουτσιναίο διαγωνισμό.
Το 1877 η συλλογή του Εσπερίδες παίρνει έπαινο.
Το 1881 τυπώνεται στη Λειψία η διδακτορική του διατριβή.
Οι σπουδές που είχε κάνει στη Γερμανία διεύρυναν σε αφάνταστο βαθμό την πνευματική του καλλιέργεια.
Το 1882 ο Βιζυηνός έκανε ταξίδι στο Παρίσι όπου γνώρισε σε προσωπικό επίπεδο τον Δημήτριο Βικέλα, τη Ζιλιέτ Αντάμ και τον Ζιλ Μπαρτελεμί-Σεντ-Ιλέρ (ένας από τους σπουδαιότερους Γάλλους διηγηματογράφους, φιλοσόφους, καθηγητές και μελετητές).
Την επόμενη χρονιά επισκέπτεται το Λονδίνο όπου προκύπτει συνάντηση με τον πρεσβευτή Πέτρο Βράιλα-Αρμένη.
Συγχρόνως δημοσίευσε την ποιητική συλλογή Ατθίδες Αύραι.
Την ίδια χρονιά μετά από έκκληση του φίλου του Δημήτρη Βικέλα, που είχε δημοσιεύσει το 1879 το Λουκής Λάρας έκανε τη συγγραφή και δημοσίευσε στην Εστία το πρώτο μεγάλο διήγημά του το Αμάρτημα της μητρός μου.
Όλες οι μελέτες που είχε κάνει όπως και αρκετές ποιητικές συλλογές εκδόθηκαν σε αυτοτελή τόμο.
Τα άρθρα όπως και τα διηγήματα δημοσιεύτηκαν σε διάφορα έντυπα της εποχής τα οποία δεν συγκεντρώθηκαν σε τόμο κατά τη διάρκεια του βίου του.
Από τα χειρόγραφά του σώζονται αρκετά ποιήματα και κάποιες επιστολές.
Ποιητικές συλλογές: Εσπερίδες (1877), Ο Κόδρος (1874), Παιδί και ποιήσεις, Λυρικά, Ποιητικά Πρωτόλεια (1873), Βοσπορίδες Αύραι (1876), Ατθίδες Αύραι (1883).
Διηγήματα: Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως (1883), Πρωτομαγιά (1884), Ο κλέπτης (1884, παιδικό αφήγημα), Ο Μοσκώβ Σελήμ (1895) και άλλα πολλά.
Άρθρα: Ψυχολογικαί μελέται επί του καλού (1885), Στοιχεία ψυχολογίας (1888), Στοιχεία λογικής (1885) καθώς και άλλα.
Τα έργα του είναι μεταφρασμένα στα γαλλικά, ρουμανικά και σε άλλες γλώσσες.
Έφυγε από τη ζωή το 1896.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από Χρυσανθόπουλου Μ. Γεώργιος Βιζυηνός: Μεταξύ φαντασίας και μνήμης [1994] καθώς και από Νούτσου Παναγιώτη Γεώργιος Βιζυηνός: Μια υπόθεση εργασίας [1996].
