Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Οι Σισιλιάνοι * Όλα θα πάνε καλά ή και όχι * Νυχτοπερπατήματα * Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου * Ο αρχάγγελος των βράχων * Το όνειρο του γερακιού * Όταν το μαζί πληγώνει * Δίχως ένα αντίο * Κλουαζονέ * Οι Ελληνίδες: Η υποδόρια επανάσταση * Οι μοίρες της αστροφεγγιάς, Οικογένεια Πελτιέ, Η κατάρα, Ροζ, Ανθοπωλείον ο Έρως * Το δάσος των ψυχών * Ρε μπαγάσα * Σε είδα ** Ποίηση: Δεύτερη φωνή Ι * Σκοτεινή κουκκίδα * Καταδύσεις * Λυκόσκυλα, Ίμερος και Ηλιοτρόπιο ονείρων * Εν αρχή ην ο έρως ** Διηγήματα: Το δέρμα της φώκιας * Ταρτάν το άλογο, Θεατές και δράστες και Η αγωνία του μέτρου * Στερνό μελάνι * Τέσσερις συλλογές διηγημάτων από τις εκδόσεις Βακχικόν ** Διάφορα άλλα: Παζλ γυναικών * Rock Around... Women! * Οι πουτ@νες κι εγώ ** Μουσικό άλμπουμ: Worthless Treasures

Γκαγκάριν

Χρυσούλας Διπλάρη

Πίνακας Μανταλένας Γκινοσάτη (War, children... it's just a shot away, ακρυλικό σε καμβά, 2022)

Με λένε Γιούρι Γκαγκάριν. Σαν τον διάσημο συμπατριώτη μου. Πέραν τούτου όμως, καμία άλλη σχέση δεν έχω μαζί του. Εκείνος ήταν κοσμοναύτης. Εγώ είμαι ένας μονοπόδαρος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Το πείσμα μου αρχικά και το μηχανικό μου πόδι αργότερα, μ' έσπρωξαν στον δρόμο, τότε, που όλα φαίνονταν χαμένα, μετά το ατύχημα που μου στέρησε το φυσικό μου μέλος.
Τις τελευταίες μέρες περπατάω μαζί με τους Ουκρανούς πρόσφυγες προς τα σύνορα. Τους συνοδεύω ως εκεί και μετά πάλι πίσω για να συνοδεύσω τους επόμενους. Γιατί; Γιατί αυτό μπορώ να κάνω. Κι ο καθένας μας, αυτούς τους δύσκολους καιρούς, πρέπει να κάνει αυτό που μπορεί καλύτερα. Αν ήμουν ποιητής θα έγραφα ένα ποίημα για τη φρίκη του πολέμου. Αν ήμουν ηθοποιός, ή μουσικός, θα ανέβαζα μια παράσταση, να υποστηρίξω τους κατατρεγμένους. Είμαι όμως δρομέας. Το μόνο που ξέρω να κάνω, είναι να διανύω αποστάσεις. Και αυτό κάνω. Μαζί με αυτούς τους ανθρώπους, τους συνανθρώπους μου. Θα μπορούσα στη θέση τους να ήμουν εγώ, η οικογένειά μου. Ο δικός μου λαός. Αυτό σκέφτομαι. Και περπατάμε… Αυτοί αποδημητικά πουλιά, που μεταναστεύουν σε ασφαλέστερους τόπους, κι εγώ ένας μονοπόδαρος πελαργός που τα συνοδεύει. Μιλάω μαζί τους. Τους ενθαρρύνω. Τους παρηγορώ. Λέω ιστορίες στα παιδιά για το μηχανικό μου πόδι. Όταν με ρωτούν που είναι το άλλο μου πόδι, το πραγματικό, «στο διάστημα», τους λέω, «το έστειλα στο διάστημα με τον άλλο Γκαγκάριν, να δει από κοντά τ' αστέρια… Η μάνα μου δεν μ' άφηνε να φύγω, να πάω κι εγώ στο διάστημα, γιατί φοβόταν μη χαθώ, μη και δεν βρω τον δρόμο να γυρίσω πίσω. Εγώ όμως το ήθελα τόσο πολύ, που αρρώστησα από τη στεναχώρια μου… έτσι έστυψα το μυαλό μου και βρήκα τη λύση: θα έστελνα το πόδι μου εκεί πάνω… να περπατήσει ανάμεσα στ' αστέρια, ν' ανακαλύψει δρόμους για τους μακρινούς γαλαξίες, να βρει τα πατήματά του εκεί, στην απεραντοσύνη του διαστήματος… έτσι, όταν θα μεγάλωνα αρκετά, θα μπορούσα να πάω να το συναντήσω και δεν θα είχα πια τον φόβο πως θα χαθώ… το πόδι μου θα ήξερε πια όλους τους δρόμους… ακόμα κι αυτόν του γυρισμού».
Τα παιδιά μαγεύονται από αυτές τις ιστορίες. Παρατηρώ τα βλέμματά τους να στρέφονται στον ουρανό και να ονειρεύονται περιπέτειες… τα πρόσωπά τους λάμπουν από την προσδοκία των ταξιδιών, τα μάτια τους γεμίζουν άστρα… η ζωή τους γίνεται φυσιολογική ξανά όσο κρατούν οι ιστορίες, όσο εξερευνούν γαλαξίες και διαστήματα. Μετά, πίσω πάλι. Στον δρόμο. Περπατάμε και περπατάμε και ξαφνικά συνειδητοποιώ, πως είμαστε όλοι μονοπόδαροι. Εγώ, γιατί έτσι τα έφερε η τύχη. Αυτοί, γιατί το ένα τους ποδάρι το άφησαν πίσω, στην πατρίδα τους… όταν γυρίσουν, να ξαναβρούν εκεί τα πατήματά τους.


Copyright © Χρυσούλα Διπλάρη All rights reserved, 19/3/2022
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Μανταλένας Γκινοσάτη (War, children... it's just a shot away, ακρυλικό σε καμβά, 2022)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το δέρμα της φώκιας, Αριστούλας ΔάλληWorthless Treasures, Temple Music΄Σε είδα, Ιωάννη ΜαρίνουΟ αρχάγγελος των βράχων, Μένιου ΣακελλαρόπουλουΝυχτοπερπατήματα, Λέιλα ΜότλιΛυκόσκυλα Αγγέλας Καϊμακλιώτη, Ίμερος Μαίρης Χάψα και Ηλιοτρόπιο ονείρων Γιάννη ΑναστασόπουλουΔίχως ένα αντίο, Γωγώς Ψαχούλια
Ρε μπαγάσα, Θεόδωρου ΟρφανίδηΤέσσερις συλλογές διηγημάτων από τις εκδόσεις ΒακχικόνΌταν το μαζί πληγώνει, Βικτώριας ΠροβίδαΤαρτάν το άλογο Ευτυχίας Καλλιτεράκη, Θεατές και δράστες Σύλβας Γάλβα και Η αγωνία του μέτρου Γιώργου ΣπανουδάκηΚλουαζονέ, Λίνας ΒαλετοπούλουΤο δάσος των ψυχών, Ιωάννη ΜαρίνουΟι πουτ@νες κι εγώ, Γιάννη Ράμνου
Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου, Άρη ΣφακιανάκηΟι Ελληνίδες: Η υποδόρια επανάσταση, Χρύσας ΜαρδάκηΡοζ, Ανθοπωλείον ο Έρως, Οικογένεια Πελτιέ, Οι μοίρες της αστροφεγγιάς, Η κατάραΣτερνό μελάνι, Άγγελου Αναγνωστόπουλου
Εν αρχή ην ο έρως, Ευαγγελίας ΤσακίρογλουΤο όνειρο του γερακιού, Αλεξάνδρας ΜπελεγράτηΔεύτερη φωνή Ι, Γιάννη Σμίχελη