Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Φωνή τέχνης *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Μαθήματα εμπιστοσύνης * Ρίζες * Οι επιλογές που με έκοψαν στα δύο * Αίμα αδερφικό * Θέλω να μου μιλήσει * Τέσσερα μυθιστορήματα των εκδόσεων Ελκυστής * Για πάντα δική σου ** Ποίηση: Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες * Εγκέφαλος Ψάρι * Φως όπως μανταρίνι ** Διηγήματα: Ξιπασμένες νοικοκυρές * 5 Ιστορίες ντροπής * Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια * Μέχρι να δω τον Άλκη ** Άλλα: Ο Κεκλημένος * Τέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Βακχικόν * Τρεις τίτλοι των εκδόσεων Βακχικόν ** Νουβέλες: Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία * Γράμματα στη μαμά * Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες * Κάτω από το χώμα * Το μεγάλο φάσμα των εκδοχών * Η μέρα του καρναβαλιού ** Αυτοβελτίωση: Η συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2022

Έρως έαρος: Επιστολές και συναφή ποιήματα

Από το εξώφυλλο της συλλογής του Μανώλη Μπίστα, «Έρως Έαρος: Επιστολές και συναφή ποιήματα», και φωτογραφία του ίδιου

Ποιο ήταν το έναυσμα ή η έμπνευση, που οδήγησε στη συγγραφή του «Έρως Έαρος»;
Μανώλης Μπίστας: Είναι εμφανές, από τις πρώτες γραμμές, ότι σ' όλο αυτό το βιβλιαράκι πίσω από κάθε λέξη, φράση, στίχο, βρίσκεται ένα πρόσωπο. Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι επιστολές (και κάποιες άλλες που δεν δημοσιεύτηκαν) γράφηκαν στους χρόνους που αναφέρονται σε αυτές, το αν εστάλησαν ή όχι είναι άλλο θέμα. Γενικά είμαι ένας βιωματικός γραφιάς, πρέπει να αισθανθώ για να «περιγράψω», ακόμη κι ένα γεγονός που δεν με αφορά άμεσα, αν δεν γίνει «δικό μου», δεν μπορώ να το αποδώσω. Αυτά αφορούν την έμπνευση, το έναυσμα· για την έκδοση κάτι τόσο προσωπικού έχει να κάνει με κάποια άλλα πράγματα.
Αρχικά κι ίσως το βασικότερο, η ανάγκη να καταγράψω κάποιες ιδιαίτερες στιγμές μου. Ξέρετε είναι πολύ ιδιαίτερο να κοινωνείς κάτι πολύ δικό σου. Από καθαρά προσωπικό αποκτά κι άλλες ιδιότητες, ιδιαίτερα αν έχει έστω και την ελάχιστη απήχηση. Επίσης, είμαι της άποψης ότι η ποίηση και τα κείμενα με τον ποιητικό λόγο, δεν έχουν σκοπό το κέρδος αλλά είναι μία βαθύτατη εσωτερική διεργασία, με «ματαιόδοξους τόνους» (ούτως ή άλλως η δημόσια έκθεση της γραφής γίνεται ΚΑΙ για να ικανοποιήσει τις μικρο-ματαιοδοξίες μας).
Επιπρόσθετα, αυτή την περίοδο κυκλοφορούν πολλά ποιήματα από νέους ποιητές. Δυστυχώς πάρα πολλά από αυτά δεν είναι ποιήματα, αλλά πεζά με ποιητικό λόγο, που μετατρέπονται οπτικά σε ποιήματα βάζοντας τις φράσεις μίας πρότασης την μία κάτω από την άλλη. Αυτό δεν μου αρέσει καθόλου και δεν είναι ποίηση. Γνωρίζω μέχρι πού φτάνω κι ότι δεν είμαι κάτι σπουδαίο, παρόλα αυτά ξέρω τι είναι και ποιο είναι καλό ποίημα, ανεξάρτητα αν μπορώ εγώ να γράψω τόσο καλά. Μ' αυτό το μικρό μου βιβλίο θέλω να δείξω ότι δεν είναι ανάγκη όλα να είναι ποιήματα, μπορεί να είναι και κείμενα που θα αξιολογηθούν ως τέτοια και μπορεί να είναι όμορφα ή όχι.
Τέλος, ο εκδοτικός οίκος κι ο Βασίλης Λαλιώτης προσωπικά. Ο συγκεκριμένος αφενός μεν είναι ένας από τους πιο αξιόλογους ποιητές μας, αφετέρου δε ταυτιζόμαστε σε πολλούς από τους προβληματισμούς που ανέφερα πιο πάνω. Όταν έκδωσε αυτό το λιλιπούτειο βιβλίο και πήγα να το παραλάβω, εγώ είχα τις ανασφάλειες μου λόγω του «μεγέθους» του. Ο Βασίλης λοιπόν αντί να μου απαντήσει, μου έκανε δώρο ένα βιβλίο του 1936, το οποίο είχε την ίδια θεματική με το δικό μου, το ίδιο μέγεθος και ήταν του σπουδαίου Γιώργου Σαραντάρη, «Γράμματα σε μία γυναίκα» –ασφαλώς και δεν θέλω να συγκριθώ.

Γιατί γράφετε; Υπάρχει κίνητρο; Μήπως είναι θέμα ανάγκης;
Μ.Μ.: Η αλήθεια είναι ότι όλοι –νομίζω– που γράφουμε έχουμε την «ανάγκη της μοιρασιάς», ακόμη ακόμη και του φορτίου της ύπαρξής μας.
Συνήθως γράφω για να γεμίσω τις στιγμές της μοναξιάς, της σιωπής αλλά και του θορύβου. Συνήθως με το γράψιμο δημιουργώ όνειρα ή δίνω αρώματα σ' έναν περίπατο στο σκοτάδι. Εγώ επιπλέον, έχω την ανάγκη της καταγραφής εκείνης της στιγμής, που μπορεί ν' αφορά ένα πρόσωπο ή ένα άλλο γεγονός, κι όταν περνά ο χρόνος να μπορώ να ανατρέχω σ' εκείνες τις στιγμές, ενώ τα συναισθήματα έχουν πάψει να υπάρχουν. Έχω έντονη επίσης, την ψευδαίσθηση ότι όταν φύγω οριστικά για το μεγάλο ταξίδι, θα υπάρχει ένα «στοιχείο» της ύπαρξής μου σε αυτόν τον κόσμο, μέσα από αυτές τις καταγεγραμμένες μου στιγμές.

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσετε τη συλλογή με μία λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Μ.Μ.: ΠΑΘΟΣ.

Έρως Έαρος: Επιστολές και συναφή ποιήματα, Μανώλη Μπίστα

Αυτά απάντησε ο Μανώλης Μπίστας, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμά μου, για τη νέα του συλλογή, Έρως έαρος: Επιστολές και συναφή ποιήματα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ενδυμίων ενώ οι αναγνώστες του ιστότοπου τον έχουν γνωρίσει ήδη από τη συλλογή του Μια σταλίτσα θάλασσα.

Διαβάζοντας τα κείμενά του, αισθάνεσαι ότι το ζει. Δηλαδή ότι «συναντάς» τον ίδιο τον δημιουργό στις λέξεις, ότι αφουγκράζεσαι συναισθανόμενη/ος τις εμπειρίες του, τις στιγμές του. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα, που συναντάμε εδώ, αποτελούν μια κατάθεση (ψυχής) παρ' όλο που η υφή του συνόλου έχει ιδιωτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, το βιβλίο αποτελείται από μια ερωτική επιστολογραφία ημερολογιακού τύπου, που ξεκινά και ολοκληρώνεται μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ όλα τα έργα απευθύνονται σε εκείνη. Εκείνη που την υψώνει και την θαυμάζει, την ποθεί, την διεκδικεί. Στη διάρκεια αυτών των ημερών γνωρίζει την τελειότητα, το απόλυτο, το ιδανικότερο... τη θέωση, συνεκδοχικά.

Θα λέγαμε πως προτάσσει έναν εξιδανικευμένο έρωτα, που ξεκινά από την πρώτη πρώτη φορά και φτάνει στην κορύφωση. Και ίσως να γίνεται αυτοσκοπός μα οπωσδήποτε παραμένει ποιητικός και ερωτικός ως την ύστατη λέξη.

Στο τέλος, θα σου αφήσει κάτι σαν μια εκκρεμότητα, σαν να θέλεις να «δεις» παρακάτω, τι συνέβη μετά, αν όλα προχώρησαν κι εξελίχθησαν κατά το ποθητό, ποιο είναι το τέλος, αν υπάρχει τέλος... ή αν υπάρχει μόνο μία αέναη επανάληψη κατά την οποία εκείνος υπάρχει μόνο όταν συναντιούνται τα δύο μισά.

Ενδιαφέρον και ουσιαστικό βιβλίο με συναισθηματικές εντάσεις και δυνατές χροιές που απευθύνεται σε άπαντες βιβλιόφιλους και όχι μόνο στους εραστές της ποιητικής φόρμας.



ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες, Κανάκη ΧάτσιουΌταν η ζωή σού δίνει λεμόνια, Μαντώς ΜάκκαΑίμα αδερφικό, Μαρίας ΛιβυκούΤέσσερα μυθιστορήματα από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων ΒακχικόνΟι επιλογές που με έκοψαν στα δύο, Ελένης ΓεωργούσηΘέλω να μου μιλήσει, Γεωργίας Δάρτση
Φως όπως μανταρίνι, Έφης ΝικολαΐδουΗ μέρα του καρναβαλιού, Μαριλένας ΠαππάΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΤο μεγάλο φάσμα των εκδοχών, Θεμιστόκλειας ΜωετζήΓράμματα στη μαμά, Τώνιας ΣαμαράΚάτω από το χώμα, Χρήστου ΚατσίκαΛευκοί νάνοι, Η μαντική μηχανή και Η αντάρα
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΓια πάντα δική σου, Δήμητρας ΔεληλίγκαΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουΕγκέφαλος Ψάρι, Λίλιας Τσούβα
5 Ιστορίες ντροπής, Πηνελόπης ΧριστοπούλουΗ συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες, Στέλλας ΣιδεράτουΡίζες, Μαρίας Κασιμάτη