Ευαγγελίας Αλιβιζάτου
Όλοι μας
έχουμε μια «πόρτα», άλλοτε κλειδωμένη άλλοτε ανοικτή.
Ο καθένας της δίνει το όνομα που θέλει.
σε κανέναν άλλο.
Στο δικό μου το νησί, στη δική μου την ψυχή, έχει ένα μικρό σκαλί, χωρίς
βάδισμα γοργόν.
Μοιάζει με καλντερίμι, κάθεσαι ξαποσταίνεις, οραματίζεσαι νύχτες με
πανσέληνο, και σαν κουραστείς ξέρεις
τι να κάνεις, κλείνεις γερά την είσοδο.
Αφήνοντας σημάδι, φοβάσαι τον δρόμο
μη χαθείς... ένα κοχύλι
κάθεται σε προσμένει...
Θάλασσα άλλη σαν αυτή
δεν θα ξανανταμώσεις!
🌱
Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved, 2025
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Άρτεμις Χατζηγιαννάκη [Οι ανεμόμυλοι στο Φηροστεφάνι]
![Πίνακας της Άρτεμις Χατζηγιαννάκη [Οι ανεμόμυλοι στο Φηροστεφάνι] Πίνακας της Άρτεμις Χατζηγιαννάκη [Οι ανεμόμυλοι στο Φηροστεφάνι]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhY35KIY0liB6EfcARlSvP89N-ZhIK1OsfTcayzvyt56qbFOv4F0UA0cDrccMCMM93IIyr04GCmuhQ4K4Jzqv4RLgKTD9P8DpDrJlyOH7rgRGFakCuqVsDBjgyb5U5K85HsbyGMR2l_yi46pJ5fZBSr2TlQQ6ln0OVbiVlAU36uIrYavAPKjQrORdDyvuL5/w320-h320/4.png)


