Πόσο τρελή και απρόβλεπτη παράσταση! Και μόνο το γεγονός ότι έφυγα στο τέλος χαμογελαστός, κρατώντας ως ενθύμιο την επαγγελματική κάρτα της μοιρολογίστρας-λουλουδούς Πέπης Κουρκούδιαλου, όσο και μερικά 200ευρα σε φωτοτυπία, νομίζω τα λέει όλα!
Μα ας τα πάρουμε από την αρχή. Όλα συνέβησαν στις 27 Δεκεμβρίου 2025 στο Δημοτικό Θέατρο Μελίνα Μερκούρη, στην Καλαμαριά. Η αλήθεια είναι πως πρώτη φορά επισκεπτόμουν τον συγκεκριμένο χώρο. Ένα μέρος 300 θέσεων που, ωστόσο, αποδείχτηκε εξαρχής οικείος και φιλόξενος. Λίγη ώρα, μάλιστα, πριν αρχίσει η παράσταση ήταν ασφυκτικά γεμάτος από ένα κοινό που φαινόταν εκ των προτέρων ενθουσιασμένο και ανυπόμονο. Συζητώντας με κάποιους, αποδείχτηκε πως δεν ήταν η πρώτη φορά που την παρακολουθούσαν. Γιατί; ήταν το πρώτο που αναρωτήθηκα και η χαμογελαστή απάντηση όλων συνοψιζόταν στο Θα καταλάβεις μόλις τελειώσει. Και φυσικά κατάλαβα στο τέλος κι ανυπομονώ κι εγώ τώρα, όπως κι εκείνοι, για την ανακοίνωση του προγραμματισμού νέων παραστάσεων!
Όλα ξεκίνησαν με την... εισβολή στην σκηνή ενός έφηβου με τους γονείς του. Πρόκειται για τους πρώτους συγγενείς του νεκρού της υπόθεσης, οι οποίοι κατέφθασαν από το χωριό τους για το άνοιγμα της διαθήκης. Ομοίως, μας συστήνεται στη συνέχεια μια ακόμη οικογένεια. Ένα ζευγάρι με μια κόρη. Είναι πλούσιοι κι αυτό το επιδεικνύουν κάθε στιγμή, θυμίζοντας –για τους παλαιότερους– πρωταγωνιστές σαπουνόπερας, όπως η Λάμψη.
Επόμενοι στη σειρά εμφανίζονται η Καρλότα, μια μοιρολατρική τραγουδίστρια γεμάτη πάθη που θυμίζει κάτι από τον χαρακτήρα της μαντάμ Σουσού, και ο λογιστής άντρας της. Τους συνοδεύει μάλιστα ο ατζέντης της, ο αλλοδαπός Ραζάτ από το Μπαγκλαντέζ, ο οποίος της κλείνει συμφωνίες για τις καλλιτεχνικές εμφανίσεις της.
Μόλις, λοιπόν, παρουσιάζονται όλοι αυτοί, η δικηγόρος τους αποκαλύπτει τη διαθήκη του νεκρού συγγενή τους. Κι αυτό βέβαια συμβαίνει κάτω από φωνές διαμαρτυρίας και με μαλώματα μεταξύ τους, όπου δεν παραλείπονται οι μπηχτές του ενός για τον άλλον.
Η διαθήκη είναι ηχογραφημένη και τελικά όλοι την ακούν με προσοχή: Τους αφήνει από κοινού το σημαντικότερο περιουσιακό του στοιχείο, το έρημο πια, κέντρο διασκέδασης Moonlight στο Δερβένι. Υπάρχει ωστόσο ένας όρος: Να λειτουργήσουν το μαγαζί για μια νύχτα, με την ενεργή τους συμμετοχή στο τραγουδιστικό πρόγραμμα.
Στη συνέχεια εμπλέκονται κι άλλοι ξεκαρδιστικοί ήρωες, σε ρόλους-έκπληξη, υπογράφοντας ένα σενάριο γεμάτο καταιγιστικές εξελίξεις. [Πόσο αγάπησα τα φαντάσματα! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ όλοι τους!]
Η μια ανατροπή ακολουθεί την άλλη, φτάνοντας σε μια εντυπωσιακή κορύφωση, συνοδευόμενη από επευφημίες και ασυγκράτητα γέλια.
Μία από τις πρωτοτυπίες που συνάντησα είναι πως η δράση δεν διαδραματίζεται μονάχα στη σκηνή, μα και κάτω απ' αυτήν, ανάμεσα στους θεατές. [Άραγε, σε ποια άλλη παράσταση θα μπορούσατε να πετάξετε λουλούδια;]
Και είναι γεγονός πως, αν και η παράσταση παίζει με επιτυχία τα τελευταία δέκα χρόνια, συνεχίζει να προσθέτει συνεχώς νέα στοιχεία, παραμένοντας πάντα επίκαιρη. Όπως, όταν κάποια στιγμή που ένας χαρακτήρας επικαλείται με στόμφο «Το δικαίωμα της σιωπής» σε μια δύσκολη ερώτηση.
Και κάτι ακόμα, σημαντικό: Πραγματικά ένιωσα πως δεν υπήρχαν πρώτοι και δεύτεροι ρόλοι. Όλοι τους είχαν την ίδια σημαντικότητα και επίδραση στο κοινό. Με απολαυστικές ερμηνείες, απίστευτη ροή, τόσο έντονη ενέργεια, χιουμοριστικές ατάκες, που ερχόταν σαν βροχή η μία πίσω από την άλλη, σε μια παράσταση που τα είχε όλα! Καυστικό χιούμορ, τραγούδι, χορό, συμμετοχή από όλους μας. Και μια ορχήστρα που συμπεριλαμβανόταν σε μεγάλο κομμάτι της παράστασης, γεμίζοντάς μας με κέφι και ζωντάνια.
Είναι μετά να μην ανυπομονείς για να την ξαναδείς;
Και φυσικά, για το τέλος, αφήνω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συντελεστές!
Ξεκινώντας με το απίστευτο κείμενο της παράστασης, δια χειρός του Γιώργου Οικονομίδη, ενώ την ευθύνη για την σκηνοθεσία, τις χορογραφίες, τους φωτισμούς και τα σκηνικά είχε ο Δημήτρης Βασιλειάδης.
Έπαιξαν αλφαβητικά οι ηθοποιοί: Βασιλειάδης Δημήτρης, Δημόπουλος Στέφανος, Ευθυμίου Γιούλη, Καβαλιεράκης Παναγιώτης, Καλπακίδης Γιώργος, Κοσκερίδου Ανδρομάχη, Κοψαχείλη Νατάσα, Κωστάκου Θεοδώρα, Μπάρκος Κωνσταντίνος, Οικονομίδης Γιώργος, Οικονόμου Τατιάνα, Παυλίδης Παύλος, Παυλίδου Εύα, Πετρίδης Χρήστος, Πλάκα Φανή, Πογαρίδης Δημήτρης, Σεμερτζίδου Μαρία, Τσιβίκη Ελένη και η Χαρπαντίδου Μαίρη.
Μαέστρος της ορχήστρας ήταν ο Αστέρης Τσαλίκης. Συνοπτικά, την ορχήστρα αποτελούσαν οι Αστέρης Τσαλίκης (πλήκτρα), Δημήτρης Δημητριάδης (τύμπανα), Κώστας Τοπουζλής (μπουζούκι), Παντελής Μπατής (κιθάρα, μπουζούκι) και ο Νικόλας Γέρσος (μπάσο).
Την επιμέλεια προγράμματος είχαν ο Αστέρης Τσαλίκης και ο Δημήτρης Βασιλειάδης. Την αφίσα σχεδίασε η Φωτεινή Φιλοξενίδου ενώ make up artist ήταν η Νικολέτα Σεμερτζίδου και hair stylist η Ειρήνη Ραμάντζα.
Μέρος των εσόδων των παραστάσεων χορηγήθηκαν στον Σύλλογο γονέων ατόμων με τύφλωση και πρόσθετες αναπηρίες Συζωή και στην παγκόσμια καμπάνια A Ball for All!
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
